Przewlekłość postępowania administracyjnego w sprawie o udzielenie ochrony międzynarodowej nie zachodzi, gdy decyzja jest wydana w ustawowym terminie sześciomiesięcznym, nawet w warunkach zwiększonego obciążenia organu. Biurokratyczne obciążenia wynikające z nadzwyczajnych sytuacji migracyjnych mogą uzasadniać takie działanie.

Spółka komandytowa nie jest zobowiązana do poboru zaliczek na zryczałtowany podatek dochodowy od wypłacanych komplementariuszom zaliczek na poczet zysku za dany rok podatkowy ze względu na niemożność określenia wysokości zobowiązania podatkowego spółki w trakcie trwania roku podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przedłużenie blokady rachunków bankowych przez DIAS było zasadne, a przesłanki z art. 119zv oraz 119zw Ordynacji podatkowej zostały skutecznie wykazane, co wpływa na potwierdzenie prawidłowości postępowania organów skarbowych.

Członkowie zarządu mogą być odpowiedzialni za zaległości podatkowe spółki, jeśli faktycznie pełnią tę funkcję w okresie odpowiedzialności, niezależnie od rzekomej rezygnacji, której skutki prawne nie zostały potwierdzone dowodowo.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla rozstrzygnięcia sądowe i administracyjne w zakresie umorzenia zaległości podatkowych, wskazując na konieczność uwzględniania szerszego kontekstu osobistego podatnika przy ocenie przesłanek ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego, w duchu art. 67a § 1 o.p.

Warunek udostępnienia infrastruktury kolejowej podmiotowi wskazanemu w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm.) zostaje spełniony również wówczas, gdy jest ona faktycznie wykorzystywana (eksploatowana) przez licencjonowanego przewoźnika kolejowego, co nie oznacza, że grunty i obiekty wymienione w załączniku nr

Przychód z wniesionego aportu nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a przychód ze sprzedaży udziałów został nieprawidłowo ustalony w pełnej wysokości, nie uwzględniając warunkowych elementów ceny. Organy podatkowe winny ustalić definitywną należność."

W postępowaniu administracyjnym dotyczącym zgodności robót budowlanych z prawem budowlanym oraz urządzeniami melioracyjnymi, zarzuty odnoszące się do zmiany stosunków wodnych muszą być rozpatrywane w odrębnym postępowaniu. Obecne postępowanie nie naruszyło przepisów, dlatego skarga kasacyjna została oddalona jako niezasadna.

Mobilna suszarnia do ziarna, jako obiekt budowlany w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, wymaga pozwolenia na budowę. Trwałe związanie z gruntem oraz parametry techniczne uzasadniają tę kwalifikację, niezależnie od możliwości przemieszczania.

NSA uchyla wyrok WSA i decyzje organów administracji z uwagi na naruszenie przepisów postępowania, zastrzegając konieczność ponownego rozpoznania sprawy dotyczącej nabycia przez PKP prawa użytkowania wieczystego z uwagi na niewystarczające ustalenie stanu prawnego gruntów.

Art. 73 § 1 k.p.a. nie przyznaje prawa wglądu w akta osobom nie będącym stronami postępowania głównego; postępowanie wpadkowe o dostęp do akt nie jest miejscem do ustalania kręgu stron, które jest określane w głównym postępowaniu administracyjnym.

Stacja bazowa telefonii komórkowej jako element infrastruktury technicznej jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a zatwierdzenie projektu budowlanego nie narusza przepisów dotyczących ochrony przed przekroczeniem norm pola elektromagnetycznego.

Uchwała miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie narusza granic władztwa planistycznego gminy zgodnie z przepisami i zasadami planowania przestrzennego, biorąc pod uwagę racjonalne wyważanie interesu społecznego i indywidualnych praw własności.

Organ uzgadniający powinien kierować się wyłącznie zakresem zadań określonych w art. 35 ust. 3 Udp, bez uzależniania uzgodnienia projektowej decyzji o warunkach zabudowy od faktycznego stanu zjazdu, jeśli istnieje prawna możliwość jej przyszłej realizacji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając prawidłowość postępowania organów nadzoru budowlanego w zakresie egzekwowania obowiązku usunięcia nieprawidłowości w dokumentach legalizacyjnych oraz podtrzymując zastosowanie art. 48b i art. 49 ust. 1a Prawa budowlanego względem inwestora.

Decyzja Ministra Rolnictwa o umorzeniu postępowania administracyjnego na podstawie art. 2 ust. 2 znowelizowanej K.p.a. pozostaje zgodna z prawem w kontekście konstytucyjnej zasady trwałości decyzji ostatecznych, pomimo zastrzeżeń zgłaszanych przez skarżących.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w razie niewystąpienia znikomości wagi naruszenia oraz braku zaprzestania naruszenia prawa przepisy art. 189f § 1 k.p.a. mogą nie mieć zastosowania. Jednocześnie, przy ponownym rozpoznaniu decyzja powinna uwzględniać zasady zaufania obywateli do organów państwa.

Przepisy Ordynacji podatkowej nie przewidują możliwości wyznaczenia innego dyrektora izby administracji skarbowej do prowadzenia spraw podatkowych, co uzasadnia odmowę wszczęcia postępowania w tym zakresie.

Oddalenie skargi kasacyjnej T.S.A.; art. 249§ 1 Ordynacji podatkowej nadal obowiązuje w zakresie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznych, niezależnie od analogicznych przepisów k.p.a., z racji ich zastosowania do odmiennych kategorii prawnych.

Eksploatacja statku w transporcie międzynarodowym polega na przewozie osób lub ładunków między portami w celach zarobkowych; brak takiej działalności skutkuje brakiem podstaw do ograniczenia poboru zaliczek na podatek zgodnie z art. 14 ust. 3 Konwencji i art. 22 § 2a Ordynacji Podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż skarga kasacyjna A.K. nie znajduje usprawiedliwionych podstaw prawnych, oddalając ją. Mając na uwadze cel oraz przeznaczenie dotacji oświatowej, przesunięcia majątkowe w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej nie stanowią wydatku w rozumieniu właściwych przepisów, a przez to kwota dotacji musi zostać zwrócona do budżetu gminy.

Złożona skarga kasacyjna G. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zostaje oddalona, gdyż nie zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek zwalniający cudzoziemca z obowiązku przedstawienia dokumentu podróży zgodnie z art. 203 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach.

Bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców nie może być uznana za rażące naruszenie prawa, jeżeli okoliczności związane ze sprawą wykażą jej szczególną skomplikowalność oraz gdy organy działają pod zewnętrzną presją, taką jak nadmierna liczba spraw azylowych, zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a.

Przepisy krajowe nie naruszają unijnej dyrektywy w zakresie zwrotu akcyzy przy eksporcie; ograniczenie prawa do zwrotu w przypadku eksportu wyrobów akcyzowych z Polski jest zgodne z prawem unijnym.