Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja organu administracyjnego musi uwzględniać zgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Decyzja WSA o uchyleniu decyzji umarzającej była prawidłowa, gdyż organy nie wyjaśniły dostatecznie istotnych kwestii faktycznych.

Brak przedłożenia wymaganych dokumentów w postępowaniu legalizacyjnym budowy, zrealizowanej jako samowola budowlana, skutkuje wydaniem decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego.

NSA oddala skargę kasacyjną Gminy Kraków, potwierdzając przekroczenie władztwa planistycznego w uchwale Rady Miasta. Organy planistyczne winny stosować zasadę proporcjonalności, szanując prawo własności.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że ustalenia planu miejscowego dla działki skarżącej, przeznaczającej ją częściowo na zieleń o charakterze naturalnym, są zgodne z prawem i nie naruszają zasady proporcjonalności w ograniczeniu prawa własności.

NSA podtrzymał wyrok WSA uznający, że odmowa udostępnienia informacji publicznej przez Instytut PAN była niedostatecznie uzasadniona w zakresie wykazania tajemnicy przedsiębiorcy, co czyniło decyzję przedwczesną.

Skarga kasacyjna niezasadna; Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza legalność uchwały Rady Miejskiej z 2001 r. w świetle ówczesnych przepisów prawa, odmawiając oceny w kontekście późniejszych regulacji.

Rażące naruszenie prawa uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej musi być oczywiste, dotyczyć przepisu jednoznacznego, i wywoływać skutki prawne nieakceptowalne w państwie praworządnym (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).

Uchwała Rady Miejskiej w Olkuszu w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przewidująca ograniczenia w działalności przetwarzania odpadów, jest zgodna z prawem, nie narusza zasad proporcjonalności oraz prawa własności i została podjęta z zachowaniem władztwa planistycznego.

Nałożenie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków rejestracji w systemie SENT, nie jest sprzeczne z interesem publicznym. Pojęcie to nie obejmuje okoliczności związanych z postawą sprawcy naruszenia, lecz wynika z doniosłych dla państwa celów, takich jak zwalczanie szarej strefy.

NSA uznał, że decyzja Starosty w sprawie rejestracji pojazdu wydana była z rażącym naruszeniem prawa z uwagi na brak wymaganego oświadczenia producenta po zmianach konstrukcyjnych dokonanych przez skarżącego S. G. i zasadnie stwierdzono jej nieważność.

Umowy zawarte przez P (...) Sp. z o.o. z wykonawcą nie stanowią umów o dzieło, lecz umowy o świadczenie usług, do których odpowiednie zastosowanie mają przepisy o zleceniu, co skutkuje obowiązkiem podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Decyzja o rejestracji pojazdu, wydana z rażącym naruszeniem prawa wskutek niedopełnienia wymogów homologacyjnych, podlega unieważnieniu. Sąd potwierdza, że zmiany konstrukcyjne bez odpowiedniego poświadczenia producenta stanowią wystarczającą przesłankę do stwierdzenia nieważności.

Uchwała NSA: Wadliwość uzasadnienia wyroku WSA stanowi naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a., uzasadniające uchylenie wyroku i ponowne rozpoznanie sprawy. WSA musi sporządzić uzasadnienie umożliwiające kontrolę zasadności orzeczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając w granicach skargi kasacyjnej i uznając jej zarzuty za niewystarczająco uzasadnione, zgodnie z art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną w przedmiocie odmowy objęcia przedsięwzięcia wsparciem przez Fundację Kaliski Inkubator Przedsiębiorczości.

Decyzja o rejestracji pojazdu została wydana z rażącym naruszeniem § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia MI z 2002 r., skutkując koniecznością stwierdzenia jej nieważności z uwagi na brak wymaganego oświadczenia producenta dotyczącego homologacji po modyfikacjach technicznych.

Wydanie decyzji o rejestracji pojazdu bez wymaganego oświadczenia producenta, potwierdzającego zgodność danych technicznych po modyfikacjach, stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie jej nieważności.

W sprawach dotyczących kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów spółek przekształconych, kosztem uzyskania przychodu jest wartość bilansowa majątku spółki przekształcanej z dnia przekształcenia, o ile odpowiada ona wydatkom poniesionym w związku z nabyciem tych udziałów.

Art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania w postępowaniu administracyjnym dotyczącym nałożenia kary pieniężnej na podstawie ustawy SENT, bowiem kontrola SENT nie stanowi kontroli podatkowej.

W sytuacji, gdy praca egzaminacyjna kandydata na notariusza jest obarczona istotnymi wadami, które podważają zdolność do należytego wykonywania zawodu, organy egzaminacyjne działają w granicach prawa, utrzymując negatywną ocenę pracy, nawet jeśli dodatkowe błędy ujawnione zostaną na etapie odwołania.

Tablice reklamowe wolnostojące, które nie są zagłębione w gruncie i których przeniesienie nie wiąże się z robotami ziemnymi, nie stanowią nieruchomości trwale związanej z gruntem w rozumieniu prawa podatkowego.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna, gdyż nie wykazuje przesłanek naruszenia art. 58 k.p.a., a zgłoszone zastrzeżenia proceduralne nie zawierają dostatecznego uzasadnienia dla zmiany orzeczenia sądu pierwszej instancji.

Brak zgłoszenia numeru rejestracyjnego w SENT stanowi naruszenie zasad monitorowania transportu, uzasadniające wymierzenie kary pieniężnej przez organ podatkowy, przy braku przesłanek do odstąpienia, nawet gdy inne dane mogą być wynikiem omyłki pisarskiej.

NSA uchyla decyzje organów podatkowych oraz wyrok WSA, umarzając postępowanie. Zgromadzone dowody nie uzasadniają istnienia oszustwa 'karuzelowego', a transakcje dotyczące zakupu i eksportu kart SanDisk były rzeczywiste i zgodne z prawem.

Odmawia się przywrócenia terminu na złożenie odwołania, jeśli zainteresowany nie udowodnił braku winy w uchybieniu terminowi. Urzędowe poświadczenie odbioru przez system e-PUAP stanowi dowód skutecznego doręczenia pisma podatkowego.