Akt nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego nie zastępuje dokumentu potwierdzającego przygotowanie pedagogiczne w konkursie na dyrektora szkoły; kandydat musi przedłożyć odrębne dokumenty potwierdzające wymagane kwalifikacje pedagogiczne.

Decyzja Komendanta Straży Granicznej z 6 marca 2013 r. nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa, co uzasadnia jej pozostawienie w obrocie prawnym.

NSA stwierdził niekonstytucyjność uchwały krajobrazowej Gdańska w zakresie regulacji tablic reklamowych istniejących przed jej wejściem w życie, wymagając mechanizmów kompensacyjnych; uchylił decyzję o karze za naruszenie tych przepisów.

Szczególne przesłanki uzasadniające przyznanie świadczenia rentowego w trybie wyjątku muszą być wszechstronnie i obiektywnie ocenione, uwzględniając wszystkie aspekty stanu faktycznego, w tym układ okoliczności życiowych oraz status zdrowotny ubezpieczonego.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej z rażącym naruszeniem prawa nie jest ograniczone upływem czasu, o ile nie zaistniały nieodwracalne skutki prawne, a zmiany legislacyjne wymagane wyrokiem TK nie zostały wdrożone.

Prawidłowe procedowanie w sprawach dotyczących stwierdzenia nabycia nieruchomości zajętych pod drogę publiczną z mocy prawa wymaga skrupulatnego zgromadzenia i oceny materiału dowodowego, w tym źródeł geodezyjnych, które jednoznacznie potwierdzają zajętość nieruchomości w określonym czasie, zwłaszcza gdy kwestie te nie zostały do końca wyjaśnione w postępowaniu przed organami administracyjnymi.

Obiekt budowlany, wzniesiony samowolnie bez pozwolenia, nie może być zalegalizowany, jeśli nie spełnia obowiązujących przepisów prawnych w czasie postępowania legalizacyjnego, nawet jeśli budowa odbyła się przed ich wprowadzeniem.

Administrator publiczny może nałożyć karę pieniężną na podmiot, który poprzez niezgodne z uchwałą krajobrazową umieszczenie urządzenia reklamowego, narusza przepisy tej uchwały, chyba że zaistniały szczególne przesłanki do odstąpienia od kary, co nie znajduje uzasadnienia w omawianym przypadku.

Brak jednoznacznych dowodów świadomego udziału podatnika w oszustwie podatkowym stanowi podstawę uchylenia decyzji organu podatkowego. Organ nie może mechanicznie przypisywać uczestnictwa w karuzeli podatkowej alternatywnym schematom transakcyjnym.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karno-skarbowego przez organ podatkowy nie skutkuje zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, jeżeli brak jest faktycznych czynności procesowych świadczących o celach dochodzenia.

Wszczęcie postępowania karno-skarbowego z dniem 26 listopada 2020 r. miało charakter instrumentalny, co doprowadziło do przedawnienia zobowiązań podatkowych V. sp. z o.o. za listopad 2016 r., skutkując uchyleniem decyzji organów skarbowych oraz umorzeniem postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sąd administracyjny kontroluje formalną poprawność decyzji administracyjnych, bez możliwości ingerencji w fachowe aspekty medyczne orzeczeń komisji lekarskich, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Objęcie pojazdu zastawem skarbowym jako forma zabezpieczenia długu nie powoduje wygaśnięcia obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych. Wygaśnięcie tego obowiązku może nastąpić jedynie na skutek wyrejestrowania pojazdu lub wydania decyzji organu rejestrującego o czasowym wycofaniu go z ruchu.

Pracodawca, gromadząc dane osobowe pracowników uzyskane z mediów społecznościowych, musi przestrzegać przepisów RODO, w szczególności dotyczących podstaw prawnych przetwarzania takich danych i poszanowania prywatności, co oznacza, że nie każde gromadzenie danych o poglądach pracowników ma uzasadniony prawnie interes.

Pracodawca nie może przetwarzać danych osobowych pracowników pozyskanych z mediów społecznościowych dotyczących ich poglądów politycznych czy światopoglądowych bez ich zgody, a organ ochrony danych osobowych przy wydawaniu decyzji musi precyzyjnie określić istotne okoliczności faktyczne oraz zakres obowiązków adresata decyzji.

Przetwarzanie danych osobowych pracowników przez pracodawcę, pozyskanych z mediów społecznościowych, musi być zgodne z RODO, a przetwarzanie takich danych bez zgody pracownika i bez spełnienia przesłanek RODO jest niedopuszczalne.

Urządzenia reklamowe trwale związane z gruntem, wymagają pozwolenia na budowę. Brak pozwolenia oraz nieprzedłożenie dokumentów legalizacyjnych w terminie uzasadnia nakaz rozbiórki zgodnie z art. 48 Prawa budowlanego.

Rozbudowa budynku, która zmienia jego parametry, takie jak kubatura czy powierzchnia zabudowy, jest traktowana na równi z budową i wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, nawet jeśli wykorzystuje elementy istniejącej budowli.

Przyczepa kempingowa, która została przystosowana do pełnienia innej funkcji niż transportowa i znajduje się na działce dłużej niż 120 dni, jest uznawana za tymczasowy obiekt budowlany według art. 3 pkt 5 prawa budowlanego, co obliguje do uzyskania pozwolenia na budowę; wszelkie niezgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uzasadniają nakaz rozbiórki takiego obiektu.

W przypadku regulacji uchwały krajobrazowej, która wprowadza obowiązek usunięcia legalnie wzniesionych tablic reklamowych bez mechanizmu kompensacyjnego, decyzja nakładająca karę pieniężną narusza zasady konstytucyjne i przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co skutkuje jej niezgodnością z prawem.

Nie można nałożyć kary pieniężnej na podmiot za umieszczenie tablic reklamowych, które zostały zainstalowane legalnie przed wejściem w życie uchwały krajobrazowej, jeśli nie wprowadzono mechanizmów kompensacyjnych zgodnie z zasadami konstytucyjnymi.

Okoliczność uzyskania statusu zakładu podatkowego nie ma wpływu na obowiązki pracodawcy jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. Pracodawca, wypłacając wynagrodzenie pracownikom oddelegowanym do pracy w Polsce, jest zobowiązany do pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od momentu, gdy wynagrodzenie to podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.

Przychody z realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych, uzyskanych jako świadczenie w naturze lub nieodpłatne świadczenie, zgodnie z art. 10 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są zaliczane do tego źródła przychodów, w ramach którego uzyskano to świadczenie.

Zgodnie z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej organ podatkowy, na wniosek podatnika, ogranicza pobór zaliczek na podatek, jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu lub zysku przewidywanego na dany rok podatkowy. Przepis ten wskazuje przesłankę spełnienie, której powoduje