Uchylenie decyzji administracyjnej z naruszeniem prawa jest niemożliwe, jeśli od jej doręczenia upłynęło pięć lat, nawet jeśli strona nie miała możliwości uczestniczenia w postępowaniu z powodu niezawiadomienia jej o toczącym się postępowaniu.

Nieobecność przewodniczącego rady gminy w rozumieniu art. 19 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym nie może być utożsamiana wyłącznie z fizycznym brakiem na terenie gminy, ale obejmuje również brak możliwości podejmowania obowiązkowych czynności przez przewodniczącego.

Art. 64 § 2 k.p.a. służy uzupełnieniu braków formalnych wniosków i nie może być stosowany do merytorycznej oceny złożonego wniosku; organ pozostający w bezczynności niezasadnie pozostawiający wniosek bez rozpoznania narusza obowiązek merytorycznego załatwienia sprawy.

W postępowaniu dotyczącym wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew stroną postępowania jest albo posiadacz nieruchomości, albo podmiot działający bez jego zgody, przy czym należy precyzyjnie określić krąg stron oraz przeprowadzić dokładną ocenę materiału dowodowego, aby ustalić, czy zgoda posiadacza faktycznie została wyrażona.

W postępowaniach dotyczących robót budowlanych na obszarach chronionych nie występuje naruszenie prawa o ochronie przyrody, jeśli przebudowa drogi nie zmienia istotnie ukształtowania terenu i nie powoduje szkód na sąsiednich działkach.

Prawo zarządu do nieruchomości przez państwową jednostkę organizacyjną nie może być domniemane na podstawie czynności faktycznych; musi być udokumentowane decyzją administracyjną, umową o przekazaniu nieruchomości bądź innym aktem prawnym, zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy o gospodarce gruntami, co ma znaczenie przy stwierdzaniu nabycia prawa własności z mocy prawa na dzień 27 maja 1990 r.

Decyzja administracyjna wydana w indywidualnej sprawie stanowi informację publiczną, która podlega udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, chyba że zachodzą przesłanki do ochrony informacji ze względu na prywatność lub tajemnice ustawowo chronione.

Realizacja celu wywłaszczenia powinna być oceniana na podstawie pełnej i kompleksowej analizy materiału dowodowego, obejmującej zarówno świadectwa zeznań, jak i dokumentację fotograficzną. W przypadku, gdy cel wywłaszczenia został zrealizowany choćby częściowo, późniejsze zmiany w zagospodarowaniu terenu nie wpływają na uznanie nieruchomości za zbędną. Teza od Redakcji