Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, który formalnie pełnił funkcję w okresie powstania zaległości podatkowych, ponosi odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe spółki, jeżeli nie wykaże, że w tym czasie nie sprawował rzeczywistego zarządu lub nie miał możliwości złożenia wniosku o upadłość.

Przesłanka zasadnej obawy niewykonania zobowiązania podatkowego, określona w art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej, powinna być oceniana w kontekście majątkowego stanu podatnika oraz uwzględnionych przez organy okoliczności, które uzasadniają podejrzenie braku realnych możliwości wykonania zobowiązania.

W przypadku umowy renty tak samo, jak w przypadku umowy o dożywocie nie jest możliwe określenie przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na zasadach, o których mowa w art. 19 ust. 1 i 3 tej ustawy.

Norma prawna wynikająca z art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. a) i art. 16 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1406 ze zm.) nie ma zastosowania do wierzytelności, które zostały zgłoszone przez podatnika do masy upadłości i zostały ujęte w tym postępowaniu na liście wierzytelności.

Zatrzymanie przez podatnika wpłat od kontrahentów bez realizacji dostawy towarów lub usług oznacza, że środki te nabierają charakteru definitywnego przysporzenia i powinny zostać rozliczone podatkowo jako przychód z działalności gospodarczej w momencie ich otrzymania, niezależnie od późniejszych działań podatnika w zakresie dokumentacji lub zwrotów. Teza od Redakcji

Pobieranie renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy stanowi przeszkodę w uzyskaniu świadczenia pielęgnacyjnego, o ile wnioskodawca nie zrezygnuje z pobierania renty, zgodnie z funkcją kompensacyjną świadczenia pielęgnacyjnego.

Alternatywna spółka inwestycyjna nie może być uznana za instytucję finansową. Jedynie ZAFI są instytucjami finansowymi wskazanymi w dyspozycji przepisu art. 7b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wyłącznie ZAFI powinny zaliczać swoje przychody wymienione w art. 7b ust. 1 tej ustawy do przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych, a więc do przychodów z działalności operacyjnej

W odniesieniu do spraw dotyczących ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop, ekwiwalent ten powinien być ustalany na zasadach wynikających z przepisów ustawy o Policji przed 6 listopada 2018 r., ale bez niekonstytucyjnego przelicznika 1/30 części miesięcznego uposażenia, co oznacza odwołanie się do zasad ekwiwalentności określonych w Konstytucji RP.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop należy ustalać na podstawie ogólnych zasad ustalania tego ekwiwalentu, uwzględniając wymiar urlopu zgodnie z normami obowiązującymi przed zmianą przepisów, eliminując z tego przepis, który ustalał niekonstytucyjny przelicznik 1/30 miesięcznego uposażenia.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop policjanta winien być ustalany zgodnie z art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu obowiązującym po 1 października 2020 r., jako że wcześniejsze normy dotyczące jego wyliczenia zostały uznane za niekonstytucyjne decyzją Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2018 r.

Prawomocne zakończenie postępowania co do tego samego czynu obwinionego stanowi przeszkodę procesową uniemożliwiającą ponowne jego rozstrzyganie, co nakazuje umorzenie późniejszego postępowania z uwagi na zasadę res iudicata.