Zarzut błędnej wykładni oznacza postawienie sądowi zarzutu mylnego zrozumienia treści przepisu. Niewłaściwe zastosowanie przepisu polega na wadliwym uznaniu, że ustalony w sprawie stan faktyczny odpowiada (bądź nie odpowiada) hipotezie określonej normy prawnej. Zarzut niewłaściwego zastosowania prawa materialnego powiązany jest ze stanem faktycznym sprawy. Zarzuty te nie mogą służyć do podważania ustaleń
Przepis art. 208 O.p. jest przepisem procesowym a nie przepisem prawa materialnego.
Prawo łowieckie
Zasady zwalniania żołnierzy zawodowych ze służby
Nie można przyjąć, że obrót towarami o nieustalonym pochodzeniu pozostaje poza systemem VAT.
Nie można przyjąć, że obrót towarami o nieustalonym pochodzeniu pozostaje poza systemem VAT.
oddala skargę.
Nie można przyjąć, że obrót towarami o nieustalonym pochodzeniu pozostaje poza systemem VAT.
Swobodne przeniesienie prawa do dysponowania przychodem, to jest odsetkami z tytułu korzystania z pożyczonego kapitału należy traktować jako formę zapłaty odsetek w momencie ich kapitalizacji. Dla zastosowania normy art. 16 ust 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie ma znaczenia jak prawem do odsetek zadysponował pożyczkodawca. Istotne jest, że mógł nimi swobodnie dysponować w wyniku
W świetle art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, w postępowaniu z zakresu nieujawnionych źródeł przychodu ciężar dowodu jest rozłożony pomiędzy stronę i organ podatkowy w tym sensie, że obowiązkiem podatnika jest wskazanie i co najmniej uprawdopodobnienie podnoszonych przez niego okoliczności faktycznych, związanych ze zgromadzonym
Specyfika regulacji art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych polega na tym, że podstawę opodatkowania stanowi nie rzeczywisty dochód uzyskany przez podatnika, co jest zasadą w przypadku podatków dochodowych, ale suma wydatków, które zostały poniesione przez podatnika w roku podatkowym, a które nie znajdują pokrycia w źródłach opodatkowanych lub zwolnionych od podatku. O ile to
Faktyczna data dokonania zapisu w księgach rachunkowych, zgodnie z art. 15 ust. 4e u.p.d.o.p., nie może zmieniać kwalifikacji danego wydatku i wpływać na moment zaliczenia go jako kosztu w rozumieniu art. 15 ust. 4e u.p.d.o.p. Wydatki stanowiące koszty ogólne funkcjonowania osoby prawnej (koszty pośrednie), podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w dniu, na który ujęto ten koszt w księgach