Zarządca sądowy co prawda działa na zlecenie sądu, jednak czyni to na rzecz współwłaścicieli nieruchomości. Ci ostatni są zatem usługobiorcami, a przedmiotem usługi są czynności zarządu. Jedną z tych czynności jest bezspornie zawieranie na rzecz współwłaścicieli umów najmu lokali i podejmowanie działań niezbędnych do wykonania tych umów. Czynności najmu wykonywanych w ramach zarządu nie można odrywać

Przepis art. 6 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.p. znajduje zastosowanie do dochodów z odsetek uzyskiwanych przez mający siedzibę w innym niż Polska państwie członkowskim fundusz inwestycyjny, o jakim mowa w art. 2 pkt 9 ustawy o funduszach inwestycyjnych, z tytułu lokowania w Polsce zgromadzonych środków w formie oprocentowanych lokat lub depozytów bankowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny może odstąpić od zawartej w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego wykładni prawa jedynie w wyjątkowych sytuacjach, w szczególności gdy stan faktyczny sprawy ustalony w wyniku ponownego jej rozpoznania uległ tak zasadniczej zmianie, że do nowo ustalonego stanu faktycznego należy stosować przepisy prawa odmienne od wyjaśnionych przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Jednym z celów sądowej kontroli administracji publicznej jest to, by uzasadnienie miało też walor informacyjny dla szerokiego kręgu odbiorców, zwłaszcza wytyczało kierunki działania organów administracji, i było sporządzone tak, by zaufanie obywateli do wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez sądy uległo pogłębieniu.

Norma art. 76b O.p., określająca zasady zwrotu podatku, nie stanowi żadnego środka specjalnego, w rozumieniu 27 VI Dyrektywy oraz art. 395 Dyrektywy 2006/112/WE, a tym samym jej zastosowanie w żadnym przypadku nie mogło naruszać art. 87 ust. 1 oraz art. 91 ust. 2 i 3 Konstytucji RP.

Przyjęcie, że interpretacja przepisów prawa podatkowego może odnosić się wyłącznie do aktów, których rodzaje wprost wymienione zostały w definicji zawartej w art. 3 pkt 2 O.p., powodować może, że nie zostanie zrealizowany cel tej instytucji.

Art. 23 O.p. można stosować w stosunku do podstawy opodatkowania w podatku od towarów i usług pod rządami ustawy o podatku od towarów i usług z 2004 r.

Mieć należy na względzie okoliczność, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności ma na celu wyeliminowanie w trybie nadzwyczajnym z obrotu prawnego decyzji ostatecznych obarczonych poważnymi wadami. Katalog tych wad wymienia art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej. Szczególnego podkreślenia wymaga, że jak wynika z części wstępnej wymienionego wyżej przepisu prawa, instytucja stwierdzenia nieważności

Określona w art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej przesłanka, że jeżeli "z jakichkolwiek przyczyn postępowanie nie może być wszczęte" jest niedookreślona i zakresowo pojemna.

Skazanie sprzedawcy paliwa w postępowaniu karnym nie oznacza, że można automatycznie na podstawie wyroku karnego wydać decyzję określającą zobowiązanie podatkowe.

Przepis art. 29 ust. 4a o VAT jest zgodny z wyznaczonym przez Dyrektywę celem w postaci prawa obniżenia podstawy opodatkowania.