W opisie czynu przypisanego oskarżonemu musi być zawarte każde z ustawowych znamion przestępstwa, a brak takiego znamienia może skutkować koniecznością zmiany kwalifikacji prawnej na łagodniejszą (art. 197 § 3 pkt 2 k.k.).

Klauzule przeliczeniowe umieszczone w umowie kredytowej, które pozwalają bankowi na dowolne ustalanie kursu walutowego, są abuzywne i prowadzą do nieważności umowy, gdyż sprzeczne są z zasadą transparentności oraz równowagą kontraktową, co uniemożliwia ustalenie ryzyka związanego z zawarciem takiej umowy.

Klauzule przeliczeniowe w umowie kredytu indeksowanego do waluty obcej, które przyznają bankowi jednostronne prawo do ustalenia kursu walutowego bez obiektywnych kryteriów, są uznawane za abuzywne. Ich wyeliminowanie skutkuje nieważnością całej umowy z powodu braku możliwości utrzymania jej w mocy bez tych postanowień.

Sąd powszechny nie ma kompetencji do pomijania obowiązujących przepisów ustawowych na podstawie ich niezgodności z Konstytucją RP; zgodność przepisów z Konstytucją może być kwestionowana wyłącznie w ramach procedury przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Orzeczenie wyroku łącznego w zakresie kary grzywny bez należytego ustalenia podstaw prawnych wszystkich skazanych w sprawach objętych wyrokiem prowadzi do rażącego naruszenia przepisów, skutkującego koniecznością uchylenia wyroku i umorzenia postępowania w tym zakresie.

Wypadek przy pracy rolniczej wymaga wykazania związku czasowego, miejscowego i funkcjonalnego z prowadzeniem działalności rolniczej; czynności rekreacyjne, nawet przy okazji wykonywania innych czynności, wykluczają uznanie zdarzenia za wypadek przy pracy rolniczej.

Zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej musi być wydane przez sąd spełniający wymogi niezależności i bezstronności, gdyż warunkuje ono możliwość prowadzenia postępowania karnego wobec osoby chronionej immunitetem.

Przy ponownym ustaleniu wysokości emerytury i renty policyjnej na podstawie ustawy nowelizującej z 2016 r. ocena spełnienia przesłanek „służby na rzecz totalitarnego państwa” nie może opierać się wyłącznie na kryterium formalnej przynależności do służb, lecz wymaga analizy indywidualnej aktywności oraz jej wpływu na naruszenie podstawowych praw i wolności człowieka.

Nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. może mieć miejsce, gdy w składzie sądu orzeka sędzia, którego proces nominacyjny budzi uzasadnione wątpliwości co do jego niezależności i bezstronności w kontekście standardów konstytucyjnych i międzynarodowych.

Odmowa zastosowania przepisu niekonstytucyjnego wobec funkcjonariusza, którego służba po 1990 r. wypracowała emeryturę ponad przeciętny wskaźnik, jest dopuszczalna i zgodna z zasadami konstytucyjnymi.

Przekształcenie stosunku służbowego funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej w stosunek pracy na podstawie ustawy wprowadzającej KAS jest równoznaczne z ustaniem stosunku służbowego, co uzasadnia przyznanie odprawy pieniężnej, mimo kontynuacji zatrudnienia w ramach stosunku pracy.

Dla przypisania znamion przestępstwa z art. 209 § 1a k.k. kluczowe jest uwzględnienie wszystkich okresów, w których oskarżony uchylał się od obowiązku alimentacyjnego, a rażąca niesprawiedliwość wyroku nie może opierać się na jednostkowym błędzie ustaleń faktycznych, jeśli inne okoliczności potwierdzają spełnienie znamion czynu zabronionego.

Kara ograniczenia wolności za popełnienie wykroczenia musi być zgodna z maksymalnym wymiarem określonym w art. 20 § 1 k.w., który wynosi jeden miesiąc; wymierzenie wyższej kary stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.