Sąd Najwyższy uchyla wyrok łączny celem prawidłowego wymierzenia kary łącznej, wskazując na konieczność stosowania współczynnika redukcyjnego dla zbiegu kar pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem i bezwzględnego pozbawienia wolności.

Nienależyta obsada sądu odwoławczego zachodzi przy uczestnictwie sędziego powołanego przez KRS ukształtowaną przepisami z 2017 r., której powołanie wzbudza wątpliwości co do niezawisłości sądu, naruszając art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Orzeczenie sądu o przepadku pojazdu wymaga uwzględnienia statusu własności w chwili wyrokowania, a w przypadku zbycia pojazdu po popełnieniu przestępstwa należy orzec przepadek jego równowartości.

Wyrok nakazowy wydany w sprawie K.S. podlega uchyleniu z powodu braku spełnienia znamion wykroczenia z art. 94 § 1 k.w. Brak uprawnień do kierowania pojazdem nie zaistniał w dacie zarzucanego czynu, gdyż obwiniony posiadał ważne prawo jazdy.

W wydaniu wyroku łącznego obejmującego kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami poprzedzającymi wykonanie europejskiego nakazu aresztowania dochodzi do rażącego naruszenia art. 607e § 1 k.p.k., gdy skazany nie zrzeka się zasady specjalności.

Zebrane dowody nie potwierdzają winy obwinionego wobec stanu przedłużenia ważności prawa jazdy wpływającego na uniewinnienie obwinionego oraz uchylenie wyroku ze względu na przedawnienie karalności.

Sąd Najwyższy stoi na stanowisku, iż w przypadku nieuzasadnionego uchylenia wyroku sądu I instancji, sąd odwoławczy powinien wykorzystać swoje kompetencje do merytorycznego orzekania, uzupełniając postępowanie dowodowe, zamiast przekazywać sprawę do ponownego rozpoznania.

Orzeczenie przepadku pojazdu mechanicznego na rzecz Skarbu Państwa, gdy pojazd nie stanowi wyłącznej własności sprawcy, jest naruszeniem art. 44b k.k.; w takim przypadku powinien być orzeczony przepadek równowartości pojazdu.

Umowa, której przedmiotem jest prowadzenie audycji radiowych, nie może być zakwalifikowana jako umowa o dzieło w rozumieniu art. 627 k.c., jeżeli strony nie określiły w sposób dostateczny parametrów oczekiwanego rezultatu umożliwiających poddanie go sprawdzianowi na istnienie wad fizycznych, w szczególności nie wskazały liczby audycji ani konkretnych właściwości indywidualnie oznaczonego efektu. Fakt

Odwołanie od decyzji organu rentowego podpisane przez osobę niemogącą być pełnomocnikiem procesowym na podstawie art. 87 § 1 k.p.c. jest dotknięte brakiem formalnym w postaci braku podpisu osoby uprawnionej i podlega wezwaniu do uzupełnienia tego braku w trybie art. 130 § 1 k.p.c. w związku z art. 47710 § 1 k.p.c., nie zaś odrzuceniu na podstawie art. 199 § 1 k.p.c. stosowanego per analogiam. Przesłanki

Przepis art. 25 ust. 1b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, nakazujący pomniejszenie podstawy obliczenia emerytury z powszechnego wieku emerytalnego o sumę kwot pobranych emerytur wcześniejszych, znajduje zastosowanie do ubezpieczonej urodzonej w 1953 r., która wniosek o emeryturę w obniżonym wieku złożyła po dniu 1 stycznia 2013 r., tj. w czasie

Brak przesłanek do uznania, że zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza w postaci braku obrońcy w przypadku uzasadnionych wątpliwości co do poczytalności oskarżonego, o ile nie są one obiektywnie uzasadnione.

Wydanie wyroku przez sąd odwoławczy w składzie jednoosobowym, przy kwalifikacji czynu wymagającej orzekania w składzie trzech sędziów, stanowi naruszenie prawa procesowego, będące bezwzględną przesłanką kasacyjną, uzasadniającą uchylenie wyroku i ponowne rozpoznanie sprawy.

W przypadku wniesienia środka odwoławczego wyłącznie na korzyść oskarżonego, orzeczenie sądu odwoławczego nie może pogarszać sytuacji prawnej oskarżonego poprzez wymierzenie kary surowszej, co jest zabronione przez pośredni zakaz reformationis in peius (art. 443 k.p.k.).

W przypadku nieważności umowy kredytu hipotecznego denominowanego w CHF, wynikającej z abuzywności klauzul waloryzacyjnych, roszczenie konsumenta o zwrot świadczeń pieniężnych spełnionych na rzecz banku w wykonaniu tej umowy jest niezależne od roszczenia banku o zwrot wypłaconego kapitału i podlega rozliczeniu według teorii dwóch kondykcji (art. 410 § 1 w zw. z art. 405 k.c.). Wyrok TSUE z 19 czerwca

Rażące naruszenie przepisów prawa przez orzeczenie świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym za przestępstwo, którego katalog nie obejmuje art. 177 § 1 k.k., jest podstawą do uchylenia wyroku sądu odwoławczego w tej części.

Bankowi nie przysługuje prawo zatrzymania na podstawie art. 496 w zw. z art. 497 k.c. w przypadku dochodzenia przez konsumenta zwrotu świadczeń spełnionych w wykonaniu umowy kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty obcej, która okazała się niewiążąca z uwagi na niedozwolony charakter jej postanowień. Uzależnienie przez sąd zapłaty kwot zasądzonych od instytucji bankowej na rzecz konsumenta od równoczesnego

Niedopuszczalność połączenia kar w wyroku łącznym, gdy jedna z kar dotyczy przestępstwa nieobjętego zgodą państwa przekazującego, stanowi rażące naruszenie zasady specjalności i prowadzi do uchylenia wadliwego orzeczenia sądu odwoławczego.

Uchylenie wyroku pierwszej instancji przez sąd odwoławczy, bez wskazania niezbędności ponowienia przewodu sądowego w całości, narusza art. 437 § 2 zdanie drugie k.p.k. Sąd odwoławczy powinien dokonywać merytorycznej kontroli dowodowej, a nie polegać na pełnym powtórzeniu przewodu przez sąd I instancji.

Sąd Najwyższy orzekł, że w przypadku istnienia negatywnej przesłanki procesowej w postaci przedawnienia karalności, sąd odwoławczy ma obowiązek uchylić wyrok i umorzyć postępowanie (art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. w związku z art. 45 § 1 k.w.).

Wyrok sądu wydany w składzie z udziałem sędziego powołanego przez KRS uformowaną zgodnie z ustawą z 2017 r., w sposób wadliwy proceduralnie, narusza standardy niezawisłości i bezstronności sądu, co stanowi podstawę bezwzględnej przyczyny odwoławczej.

Postanowienia umowy kredytu denominowanego (indeksowanego) do waluty obcej oraz stanowiącego integralną część umowy regulaminu, przewidujące przeliczanie kwoty wypłacanego kredytu oraz wysokości rat kapitałowo-odsetkowych według kursów walut wyznaczanych jednostronnie przez bank bez określenia obiektywnych, weryfikowalnych kryteriów ich ustalania, stanowią niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu

Warunkowe umorzenie postępowania karnego determinuje maksymalny wymiar zakazu prowadzenia pojazdów do 2 lat; wszelkie przedłużanie tego okresu stanowi rażące naruszenie przepisów prawa materialnego.

Wystąpienie powagi rzeczy osądzonej w odniesieniu do skazań objętych wyrokiem łącznym stanowi trwałą przeszkodę procesową skutkującą koniecznością uchylenia orzeczenia i umorzenia postępowania.