Nie można przypisać odpowiedzialności karnej za przestępstwo z art. 209 k.k. osobie, która nie posiada obiektywnych możliwości spełniania obowiązku alimentacyjnego z uwagi na odbywanie kary pozbawienia wolności i brak innych źródeł dochodu.

Przemiany stanu prawnego związane z retroaktywną zmianą zasad przedawnienia roszczenia nie stanowią podstawy do pozbawienia wykonalności tytułu egzekucyjnego na mocy art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.

Przepisy art. 75c ust. 1 i 2 prawa bankowego nie wymagają złożenia wezwania do zapłaty i oświadczenia o wypowiedzeniu umowy kredytu w formie odrębnych dokumentów, przy czym dopuszczalne jest warunkowe wypowiedzenie umowy kredytu w przypadku nieskorzystania przez kredytobiorcę z uprawnienia do złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia, o ile kredytobiorca dysponuje co najmniej 14-dniowym terminem

Brak sporządzenia pisemnego uzasadnienia wyroku nie stanowi samodzielnej podstawy do jego uchylenia, jeżeli nie wpływa istotnie na możliwość orzekania w postępowaniu odwoławczym. Sąd odwoławczy dysponuje środkami do uzupełnienia materiału dowodowego, a wyrok kasatoryjny powinien wydawać jedynie w wyjątkowych okolicznościach.

Sąd Najwyższy stwierdził, iż wyrok sądu wydany z udziałem sędziego, którego niezależność i bezstronność są kwestionowane, podlega uchyleniu jako dotknięty nieważnością. Proces nominacji sędziów musi spełniać standardy niezawisłości przewidziane w Konstytucji RP oraz prawie międzynarodowym.

Sąd Najwyższy uchylił wyroki Sądu Apelacyjnego i Sądu Okręgowego w części dotyczącej przedawnionych czynów oskarżonych T.W., G.J. oraz W.K., orzekając wznowienie postępowania oraz umorzenie postępowania karnego wobec wskazanych przestępstw.

Artykuł 194j ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, regulujący przeliczenie emerytury kobiet urodzonych w 1953 r., których wniosek o emeryturę powszechną złożony został przed dniem 1 stycznia 2013 r., nie nakłada obowiązku stosowania do przeliczenia wskaźników aktualnych na datę wydania wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie P 20/16 ani na inny

Orzeczenie Sądu Okręgowego w Warszawie o wydaniu wyroku łącznego z naruszeniem art. 85 § 1 k.k. i art. 4 § 1 k.k. zostaje uchylone; sprawa wraca do ponownego rozpoznania przy uwzględnieniu przepisów względniejszych dla skazanego.

Nienależyta obsada sądu, związana z wadliwym procesem nominacyjnym sędziego przez KRS, stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Zaniechanie przez pielęgniarkę stałej opieki nad pacjentem transportowanym karetką, w sytuacji znanych jej ryzyk związanych z jego stanem zdrowia, może stanowić naruszenie reguł ostrożności skutkujące odpowiedzialnością karną, jeśli zagrożenie było obiektywnie przewidywalne.

Termin przedawnienia karalności z art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii upływa z upływem 5 lat od zakończenia czynności zabronionej. W przypadku ustalenia daty popełnienia czynu na styczeń 2014 r., karalność ulega przedawnieniu na początku 2019 r., co obliguje sąd do umorzenia postępowania zgodnie z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.

Pełnienie służby w jednostkach wymienionych w art. 13b ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji i innych służb tworzy domniemanie faktyczne, że była to służba na rzecz totalitarnego państwa, a ciężar obalenia tego domniemania spoczywa na ubezpieczonym. Natomiast art. 15c ust. 3 tej ustawy, przewidujący obniżenie emerytury do wysokości przeciętnej emerytury

Przepis art. 22a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, obniżający rentę inwalidzką, nie znajduje zastosowania do renty inwalidzkiej nabytej przez funkcjonariusza z tytułu służby pełnionej wyłącznie w wolnej Polsce, niezwiązanej ze służbą na rzecz totalitarnego państwa w rozumieniu art. 13b tej ustawy — regulacja ta odnosi się wyłącznie do rent inwalidzkich stanowiących

Nieprzyznanie fachowego pełnomocnika z urzędu lub brak pouczenia o celowości jego ustanowienia może być kwalifikowane jako powodujące nieważność postępowania wskutek pozbawienia strony możności obrony jej praw tylko wówczas, gdy kumulatywnie spełnione są dwa warunki: po pierwsze, strona swoim zachowaniem wykazuje nieznajomość reguł postępowania lub nieporadność, a po drugie, przy faktycznym lub prawnym

Wprowadzenie przez pracodawcę kryteriów doboru pracowników do zwolnienia opartych na mechanizmie punktowej oceny nie zwalnia go od obowiązku wykazania, że przyznana pracownikowi liczba punktów była wynikiem obiektywnej i sprawiedliwej oceny; w razie sporu ciąży na pracodawcy obowiązek wyjaśnienia liczby przyznanych punktów w ramach poszczególnych kryteriów ocennych, w przeciwnym razie nie można uznać

Regulamin pracy, który w zakresie systemu i rozkładu czasu pracy ma charakter blankietowy i odsyła do następczych uzgodnień z przedstawicielami zakładowych organizacji związkowych, nie spełnia wymogów określonych w art. 150 § 1 k.p. oraz art. 104¹ § 1 pkt 2 k.p. W przypadku funkcjonowania u pracodawcy wielu zakładowych organizacji związkowych, uzgodnienia dotyczące systemu czasu pracy stanowiące integralną

Dyskryminacja w zakresie wynagrodzenia nie zachodzi, gdy pracownik porównuje swoją sytuację do hipotetycznej sytuacji innego pracownika, który gdyby został przeniesiony na jego stanowisko, otrzymywałby wyższe wynagrodzenie, przy czym prace jednakowe w rozumieniu art. 183c § 1 k.p. to prace takie same pod względem rodzaju, kwalifikacji, warunków świadczenia oraz ilości i jakości, a sama tożsamość nazwy

Artykuł 22a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy nie może być zastosowany do renty inwalidzkiej funkcjonariusza, który prawo do tego świadczenia nabył z tytułu służby mundurowej pełnionej po dniu 31 lipca 1990 r., niemającej charakteru służby na rzecz totalitarnego państwa w rozumieniu art. 13b tej ustawy. Artykuł 15c ust. 3 tej ustawy, ograniczający wysokość emerytury

Jeżeli w składzie sądu uczestniczy sędzia powołany na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej ustawą z 2017 r., narusza to standard niezawisłości sądu, co stanowi nienależytą obsadę sądu i uzasadnia uchylenie wyroku z powodu bezwzględnej przyczyny odwoławczej.

Artykuł 17 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa należy wykładać prokonstytucyjnie w ten sposób, że pojęcie „wykonywania pracy zarobkowej” obejmuje wyłącznie aktywność o względnie stałym lub regularnym charakterze, nie zaś jednorazową i incydentalną działalność ubezpieczonego. Sporadyczna, epizodyczna aktywność

Umowa zlecenia zawarta w trakcie trwającej długotrwałej niezdolności do pracy zleceniobiorcy w zaawansowanym wieku, niewykonywana faktycznie i zawarta wyłącznie w celu uzyskania tytułu do wyższych świadczeń zasiłkowych, jest czynnością pozorną w rozumieniu art. 83 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny i jako taka nie stanowi tytułu do objęcia obowiązkowymi ubezpieczeniami społecznymi

Sąd Najwyższy uznał podwójne skazanie M. M. za ten sam czyn za naruszenie zasady ne bis in idem, co skutkowało uchyleniem wyroku oraz umorzeniem postępowania, obciążając kosztami procesu Skarb Państwa.