Orzeczenie Sądu Najwyższego stwierdza naruszenie art. 42 § 1a k.k., co powoduje uchylenie wyroku Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania celem prawidłowego orzeczenia środka karnego zgodnie z nowym stanem prawnym.

Nienależyta obsada sądu uzasadnia wznowienie postępowania kasacyjnego, gdy w składzie SN zasiadają sędziowie nominowani przez KRS, ukształtowaną na mocy przepisów z 2017 roku.

Sąd Najwyższy orzekł o uchyleniu zaskarżonego wyroku w zakresie niewłaściwie nałożonej grzywny i przekazaniu sprawy Sądowi Okręgowemu w celu ponownego orzeczenia zgodnego z wymogami art. 94 § 1 k.w.

Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną i uchylił wyrok łączny, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na potrzebę zgodnego z prawem i rzetelnego ustalenia podstaw orzeczenia łącznego.

Orzekając środki karne, sąd jest zobowiązany, zgodnie z art. 43 § 1 k.k., do wskazania okresu ich obowiązywania, gdyż jego brak narusza prawo materialne, prowadząc do nieokreślonego charakteru zakazu.

Uchybienie w orzekaniu kary łącznej w przypadku braku rzeczywistego zbiegu przestępstw skutkuje koniecznością uchylenia wyroku łącznego oraz umorzenia postępowania w tym zakresie, zgodnie z art. 572 k.p.k.

W postępowaniu konsensualnym Sąd jest związany treścią porozumienia zawartego między prokuratorem a oskarżonym, a jego modyfikacja wymaga zgody stron. Wydanie wyroku niezgodnego z takim porozumieniem stanowi rażące naruszenie procedury karnej.

Rażące naruszenie prawa procesowego przy ustalaniu kary łącznej uzasadnia uchylenie wyroku łącznego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd rejonowy musi oprzeć się na pełnym ujawnieniu materiału dowodowego, w tym jakości odpisów wyroków.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w zakresie orzeczenia o karze, uznając kasację Prokuratora Generalnego za zasadną, z uwagi na rażące naruszenie prawa materialnego, w tym niewłaściwe zastosowanie art. 178a § 1 k.k. oraz brak uwzględnienia art. 37a § 1 k.k.

Przepadek równowartości pojazdu prowadzonego pod wpływem alkoholu poniżej 0,75 mg/dm3 w wydychanym powietrzu nie jest uzasadniony, gdyż nie spełnia przesłanek art. 44b § 2 k.k. w zw. z art. 178a § 5 k.k. na korzyść oskarżonego.

Zaskarżony wyrok w zakresie orzeczenia o zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznych na 2 lata, zamiast wymaganego minimum 3 lat, stanowi rażące naruszenie art. 42 § 2 k.k., co uzasadnia jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Nieprawidłowe doręczenie zawiadomienia o rozprawie skazanemu osadzonemu za granicą stanowi rażące naruszenie prawa do obrony, skutkujące uchyleniem wyroku łącznego oraz koniecznością ponownego rozpoznania sprawy przez sąd pierwszej instancji.

Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację w trybie art. 535 § 5 k.p.k., uchylił orzeczenie dotyczące kary łącznej grzywny za rażące naruszenie art. 502 § 1 k.p.k., jednocześnie przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, celem dostosowania jej do ustawowych ograniczeń postępowania nakazowego.

Sąd Najwyższy stwierdził, że wymierzenie kary grzywny poniżej ustawowego minimum bez zastosowania instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary jest rażącym naruszeniem prawa karnego materialnego, wymagającym uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy.

Uchylając zaskarżony wyrok częściowo, Sąd Najwyższy wskazuje, że ponowne przeprowadzenie całego przewodu sądowego nie było uzasadnione, a Sąd Odwoławczy powinien samodzielnie usunąć braki w ustaleniach dotyczących obowiązku naprawienia szkody.

Kara zamieniona w wyniku kontrawencjonalizacji na podstawie art. 2a k.w. nie podlega łączeniu z karami orzeczonymi według Kodeksu karnego, co uzasadnia uchylenie wyroku łącznego w odpowiedniej części i ponowne rozpoznanie sprawy.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego w Tarnowie w zakresie uchylenia i ponownego rozpoznania sprawy w trybie art. 572 k.p.k., stwierdzając rażące naruszenie prawa przez nieuwzględnienie wyeliminowanego wyroku skazującego.

Rażące naruszenie prawa do obrony oskarżonego, polegające na wadliwym doręczeniu wezwań, skutkuje koniecznością uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy z zapewnieniem pełnych gwarancji procesowych.