Zdarzenie mogące być uznane za wypadek przy pracy nie może być wyłączone z tej kwalifikacji tylko ze względu na posiadanie zwolnienia lekarskiego, jeśli ubezpieczony nie pobiera świadczeń z tytułu zasiłku chorobowego, a czynności wykonywane były w ramach prowadzonych działań gospodarczych.

Przyznanie pracownikowi niższego wynagrodzenia na podstawie dyskryminującego kryterium narodowości, bez uzasadnienia obiektywnymi cechami związanymi z rodzajem pracy, kwalifikacjami czy odpowiedzialnością, stanowi naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu, w myśl art. 183d kodeksu pracy.

W przypadku przekształcenia lub likwidacji jednostki organizacyjnej i utworzenia nowego podmiotu, kryteria doboru pracowników do zatrudnienia w nowo powstałym podmiocie nie muszą być szczegółowo określone, jeśli przepisy ustawy wprowadzającej tego nie wymagają, a stosunek pracy może wygasnąć na mocy tych przepisów bez konieczności stosowania analogii do przepisów Kodeksu pracy dotyczących ochrony trwałości

Epizodyczne umowy zlecenia realizowane przez ubezpieczonego nie spełniają przesłanek negatywnych do przyznania świadczenia rehabilitacyjnego, jeśli ich charakter i uzyskany dochód nie zapewniają źródła utrzymania, a tym samym nie wyczerpują pojęcia podjęcia działalności zarobkowej, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy zasiłkowej.

Postanowienia umowy kredytu indeksowanego kursem waluty obcej, które pozwalają bankowi na jednostronne ustalanie kursu przeliczeniowego, są niedozwolone (abuzywne). W przypadku wyeliminowania tych postanowień, gdy umowa nie może być wykonana zgodnie z pierwotnymi ustaleniami stron, umowa jest nieważna.

Nabycie spółdzielczych własnościowych praw do lokali na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych osób bliskich uprawnionych do bonifikaty nie skutkuje obowiązkiem jej zwrotu, pod warunkiem dokonania zakupu z uwzględnieniem zakresu spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu jako równoważnego z prawem własności lokalu, w świetle art. 68 ust. 2a pkt 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Wypłacenie dotacji w zaniżonej wysokości może być kwalifikowane jako przypadek niezgodnego z prawem działania lub zaniechania przy wykonywaniu władzy publicznej, co uzasadnia odpowiedzialność odszkodowawczą jednostki samorządu terytorialnego na podstawie art. 417 § 1 k.c.

Złożenie skutecznego oświadczenia o potrąceniu wymaga, aby wierzytelność była wymagalna; jeśli wierzytelność nie jest wymagalna, potrącenie nie wywołuje skutków prawnych.

Postanowienia umowy uprawniające bank do jednostronnego ustalania kursów walut są niedozwolone, ponieważ pozostawiają zbyt dużą swobodę bankowi i narażają konsumentów na nieprzewidywalne ryzyko, co skutkuje nieważnością całej umowy kredytowej.

Klauzule przeliczeniowe, które nie są jednoznaczne i umożliwiają bankowi swobodne ustalanie kursów wymiany, są uznawane za abuzywne, co skutkuje nieważnością umowy kredytu w całości, zgodnie z artykułem 385¹ § 1 k.c., z uwagi na rażące naruszenie interesów konsumenta.

Zgodnie z art. 838 k.p.c., w razie zbiegu egzekucji sądowej i administracyjnej sądowy organ egzekucyjny stosuje przepisy o ograniczeniach egzekucji sądowej, chyba że ograniczenia przewidziane w przepisach o egzekucji administracyjnej są mniejsze.

Klauzule przeliczeniowe, które powodują swobodę dla banku w ustalaniu kursu wymiany walut i brak spełnienia przez przedsiębiorcę obowiązków informacyjnych wobec konsumentów, mogą prowadzić do unieważnienia umowy kredytowej jako sprzeczne z zasadami dobrych obyczajów i naruszające interesy konsumentów w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c.

Klauzule przeliczeniowe w umowie kredytu denominowanego mogą być uznane za niedozwolone, jeżeli nie są sformułowane w sposób jednoznaczny i zrozumiały dla kredytobiorcy, oraz pozostawiają bankowi swobodę w jednostronnym ustalaniu kursów walut, co rażąco narusza interesy konsumenta.

Dla oceny zakresu roszczeń obejmowanych ugodą sądową istotne jest uwzględnienie kontekstu faktycznego i normatywnego w momencie jej zawierania, w tym świadomości stron co do przysługujących im roszczeń oraz możliwych zmian w wykładni prawa, obecnie uznawanych przez orzecznictwo sądowe.