Dopuszczalne jest skierowanie na badania lekarskie na podstawie wysokiego prawdopodobieństwa istnienia przeciwwskazań zdrowotnych, opartego na opinii biegłych psychiatariów, a zaskarżone decyzje są zgodne z prawem, jeśli nie naruszały procedury lub prawa materialnego.

Prokurenci nie podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 35a ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej w brzmieniu sprzed 1 lipca 2022 r., ponieważ nie są osobami powołanymi do pełnienia funkcji na mocy aktu powołania.

Wpis nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków bez zapewnienia właścicielowi możliwości udziału w postępowaniu narusza konstytucyjne standardy ochrony prawa własności, co skutkuje niezgodnością takiego wpisu z prawem.

Nieruchomość Skarbu Państwa z dniem 27 maja 1990 r. z mocy prawa przeszła na własność gminy, jako że PKP nie dysponowało udokumentowanym prawem zarządu na dzień wejścia w życie ustawy komunalizacyjnej, co wykluczało wyłączenie nieruchomości spod komunalizacji.

Nieruchomości pozostające we władaniu przedsiębiorstwa PKP bez udokumentowanego prawa w sposób przewidziany w u.g.g.w.n. podlegają komunalizacji według art. 5 ust. 1 ustawy komunalizacyjnej; oddalenie kasacji PKP.

Decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wydanej przed ponad 30 laty, oparta na art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej KPA, jest zgodna z obowiązującym prawem, mimo zarzutów sprzeczności z Konstytucją RP.

Prokurenci nie podlegali obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 35a u.ś.o. w brzmieniu przed nowelizacją z 1 lipca 2022 r., gdyż regulacja ta nie obejmowała prokurentów jako osób powołanych do pełnienia funkcji na mocy aktu powołania.

Status formalny wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, stwierdzony wpisem do KRS, rodzi obowiązek podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba prowadząca działalność pozarolniczą, niezależnie od faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej.

Zarządzenie oraz decyzje organu odwoławczego były wystarczająco uzasadnione, umożliwiając przeprowadzenie kontroli sądowej. Naczelny Sąd Administracyjny nakazuje ponowne rozpoznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, kierując się zasadnością postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Nieruchomość Skarbu Państwa, pozostająca bez udokumentowanego prawa zarządu przez PKP na dzień 27 maja 1990 r., podlegała komunalizacji z mocy prawa na rzecz gminy.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego kluczowe jest istnienie ścisłego związku pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a faktycznym zakresem opieki nad osobą niepełnosprawną. Fakt posiadania orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności i potrzeba stałej opieki musi być uwzględniana przez organy przy rozpatrywaniu wniosków.

Zobowiązanie do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego powstałe przed ogłoszeniem upadłości jest objęte jej skutkami, mimo późniejszej decyzji administracyjnej o charakterze deklaratoryjnym; egzekucja tego zobowiązania jest sprzeczna z prawomocnym postanowieniem sądu upadłościowego.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 183 § 1 ppsa, oddala skargę kasacyjną, stwierdzając brak naruszeń skutkujących nieważnością postępowania i potwierdzając prawidłowość doręczenia decyzji i jego procedur.

Umowy określone jako "umowy o dzieło", których wykonanie nie prowadzi do powstania samoistnego rezultatu materialnego, lecz polega na stałych czynnościach technicznych, należy klasyfikować jako umowy o świadczenie usług. W związku z tym podlegają one przepisom o zleceniu i wiążą się z obowiązkiem ubezpieczeniowym.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zobowiązanie do zwrotu dotacji nie uległo przedawnieniu; zgodnie z art. 70 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej, bieg terminu przedawnienia ulega zawieszeniu z chwilą wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Wydatki pokrywane z dotacji muszą odpowiadać rynkowym stawkom oraz być zgodne z przeznaczeniem, jakim jest finansowanie zadań oświatowych; niedokładne ustalenie kosztów oraz naruszenie przepisów wymaga uchylenia decyzji i wyroku WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość ustalenia opłaty planistycznej wynikającej z wzrostu wartości nieruchomości na skutek uchwalenia nowego planu zagospodarowania przestrzennego, odrzucając zarzuty skarżącego co do naruszeń w zakresie ekspertyzy operatu szacunkowego oraz błędnej wykładni prawa.

Etap uzgadniania projektu decyzji o warunkach zabudowy opiera się na deklarowanym przeznaczeniu inwestycji. Ocena zgodności z rzeczywistym przeznaczeniem i spełnieniem wszystkich wymogów następuje na dalszych etapach procedowania, tj. przy zatwierdzaniu projektu budowlanego i udzielaniu pozwolenia na budowę.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż brak było podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego z uwagi na przedawnienie należności, a zarzuty proceduralne odnoszące się do doręczeń przez organy administracyjne są niezasadne.

Skarga kasacyjna wobec wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł uprawnionych podstaw do stwierdzenia naruszeń proceduralnych mogących wpłynąć na wynik postępowania egzekucyjnego. Skarga kasacyjna nie została uznana za zasadną.

Status prawny wspólnika spółki jawnej, jako osoby prowadzącej pozarolniczą działalność, obliguje do objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym, niezależnie od faktycznego wykonywania działalności gospodarczej przez spółkę.

Udzielając odmowy na wydanie danych z ewidencji pojazdów, Minister Cyfryzacji naruszył przepisy prawa. Dane REGON mogą być ujawniane podmiotom innym niż osoby fizyczne, jeśli ustalono ich interes prawny.

Skarga kasacyjna na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej wymaga badania tylko przepisów u.d.i.p., które nie narzucają obowiązku ponaglenia, jako że nie jest to środek zaskarżenia wymagalny w tym trybie.

Oddalenie skargi kasacyjnej jest zasadne, gdy spełnienie kryteriów dochodowych i metrażowych jest warunkiem koniecznym, a ich przekroczenie uniemożliwia przyznanie pomocy mieszkaniowej, mimo zarzutów proceduralnych odnoszących się do stosowania przepisów k.p.a.