Zaskarżony wyrok i decyzja zostały uchylone z uwagi na niewłaściwą interpretację i zastosowanie przepisów dotyczących uznania służby za pełnioną na rzecz państwa totalitarnego, co świadczyło o naruszeniu art. 153 P.p.s.a. Konieczne jest przeprowadzenie ponownej, indywidualnej oceny posiłując się zakresem praw wynikających z art. 8a ust. 1 u.z.e.f.

Stwierdzenie naruszenia prawa w decyzji organu I instancji jest zasadne, gdy upływ terminu 5 lat od doręczenia decyzji pociąga za sobą materialnoprawne konsekwencje, co obliguje organ odwoławczy do uwzględnienia tego terminu przy ponownym rozpoznaniu sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny nakazał ponowne rozpoznanie sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wskazując na konieczność szczegółowego odniesienia się do zarzutów dotyczących legalności decyzji wywłaszczeniowej i jej rażącego naruszenia przepisów prawa.

Zbycie udziału we wspólnocie gruntowej dopuszczalne jest na rzecz osoby posiadającej gospodarstwo rolne w tej samej wsi lub przylegających wsiach, niezależnie od wcześniejszego posiadania udziału, pod warunkiem zgodności z przepisami prawa materialnego.

Decyzja o opróżnieniu lokalu mieszkalnego pomimo wieloletniego zamieszkiwania może być utrzymana w mocy, jeśli osobie zajmującej lokal brakuje tytułu prawnego, zgodnie z art. 95 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji.

Przewodniczący KRRiT pozostawał w bezczynności, nie zapewniając wymaganej formy rozstrzygnięcia administracyjnego, co uniemożliwiło skuteczność kontroli sądowej i skorzystanie ze środków odwoławczych.

Zaniechanie uznania wniosku organizacji społecznej za skuteczne żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego w trybie art. 53 ustawy o radiofonii i telewizji stanowi bezczynność Przewodniczącego KRRiT, uzasadniając przyznanie grzywny i sumy pieniężnej sądowej.

Termin złożenia wniosku o pomoc, wynoszący do 15 lipca 2022 r., jest terminem prawa materialnego, który po upływie staje się nieodwracalny, a jego niedochowanie prowadzi do wygaśnięcia praw do uzyskania pomocy finansowej.

Dla uzasadnienia unieważnienia zgłoszenia celnego kluczowe jest rzeczywiste wyprowadzenie towaru poza obszar celny UE, a samo formalne potwierdzenie wywozu w systemie AES nie jest decydujące, szczególnie w kontekście dowodów braku fizycznego opuszczenia Unii.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że brak datacji oświadczenia skarżącego nie wpływa na decyzję organu o zwrocie nienależnie pobranych płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych, a w decyzjach sądu I instancji nie popełniono naruszeń wpływających na wynik rozstrzygnięcia.

W sprawach o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, złożonych po 1 stycznia 2024 r., stosowanie przepisów sprzed nowelizacji możliwe jest, jeżeli prawo do świadczenia "powstało" do 31 grudnia 2023 r. w rozumieniu wcześniejszego spełnienia wskazanych ustawą przesłanek.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż w sytuacji, gdy mimo formalnego potwierdzenia wywozu towar faktycznie nie opuścił terytorium Unii Europejskiej, organ celny ma prawo unieważnić zgłoszenie celne po uprzednim zwolnieniu towarów.

O braku przesłanek rażącego naruszenia obowiązków rodzinnych przez lokatora Domu Pomocy Społecznej nie spełnia przesłanek z art. 64 pkt 7 u.p.s., a decyzja o zwolnieniu z opłat ma charakter uznaniowy.

Skarga kasacyjna V. S.A. oddalona z powodu braku wystarczających przesłanek do podważenia ustaleń faktycznych organu podatkowego, uznającego faktury za nierzetelne oraz prawidłowo ustalającego przedawnienie zobowiązania podatkowego, bez instrumentalnego zawieszenia biegu terminu.

Zabezpieczenie środków na rachunku depozytowym, pozostające poza aktem zapłaty podatku, nie stanowi nadpłaty ani nie podlega oprocentowaniu jako nadpłata; doręczenie zarządzenia zabezpieczenia bezpośrednio podatnikowi nie wpływa na istotę tej czynności.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych, gdy wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie miało charakteru instrumentalnego, a także utrata prawa do odliczenia VAT w przypadku braku zachowania należytej staranności przez podatnika.

W przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych, za nierzetelne księgi rachunkowe, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie mogą być uznane za dowód księgowego w postępowaniu podatkowym, niezależnie od ich formalnego charakteru.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zarzuty skarżących dotyczące naruszeń proceduralnych nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy, a postępowanie Prezesa NFZ w zakresie konkursu ofert było zgodne z przepisami prawa.