Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w prawomocnym wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego wiążą organy administracji, chyba że nastąpiła istotna zmiana stanu faktycznego sprawy, co w analizowanym przypadku Minister Edukacji i Nauki powoływać się nie może. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził wiążącą moc wcześniejszego wyroku.

Obowiązkiem gminy jest zapewnienie bezpłatnego transportu lub refundacja kosztów dowozu do najbliższej placówki spełniającej zalecenia z orzeczenia o kształceniu specjalnym. Wybór sposobu dowozu dziecka do przedszkola należy do rodziców.

Świadczenie pielęgnacyjne nie może być przyznane dalszemu członkowi rodziny, jeśli osoba zobowiązana w pierwszej kolejności do alimentacji nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, co determinuje niemożność przejęcia tej opieki i skutecznego wnioskowania o świadczenie przez inną osobę (art. 17 ust. 1a u.ś.r).

Pismo organu administracyjnego nieposiadające cechy władczego rozstrzygnięcia o statusie strony postępowania nie może być przedmiotem zażalenia, gdyż nie jest to przewidziane przepisami prawa administracyjnego.

W razie stwierdzenia wielokrotnych poważnych naruszeń przepisów transportowych (BPN), organ ma podstawę prawna do uznania utraty dobrej reputacji przewoźnika drogowego. Przedsiębiorstwo powinno wykazać inicjatywę w eliminacji zagrożeń i zapewnieniu zgodności z normami prawnymi.

Pełnomocnictwo notarialne, złożone do akt sprawy podatkowej, można uznać za szczególne, gdy obejmuje uprawnienia do reprezentacji przed organami administracji publicznej, mimo że nie stosuje wzoru formularza PPS-1. Brak takiego formularza nie niweczy skuteczności pełnomocnictwa.

Wycinka drzew przeprowadzona przed uzyskaniem ostatecznego pozwolenia na budowę, ale przy późniejszym spełnieniu tego warunku, nie uzasadnia wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za brak zezwolenia na usunięcie drzew.

Brak przewlekłości postępowania nie uzasadnia zarzutu naruszenia prawa przez organ w przypadku braku formalnej inicjatywy strony; rolą organu jest informowanie, a nie aktywne poszukiwanie spadkobierców.

Zajęcie rachunku bankowego daje organowi egzekucyjnemu prawo do natychmiastowego rozporządzania środkami, eliminując możliwość dobrowolnej spłaty zobowiązania przez zobowiązanego. W nowym stanie prawnym przekazanie środków musi nastąpić niezwłocznie.

Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że brak działań strony skarżącej w zakresie realizacji prawa do rekompensaty wyklucza możliwość przypisania organowi przewlekłości postępowania, wobec czego skargę kasacyjną oddalono.

Rozporządzenie Rady Ministrów, nakładające obowiązek zakrywania nosa i ust, wykraczało poza delegację ustawową, co naruszało art. 92 Konstytucji RP. Decyzje wydane na jego podstawie stwierdzono jako nieważne z art. 145 § 1 pkt 2 w zw. z art. 135 p.p.s.a.

Postanowienie Ministra Zdrowia o nałożeniu grzywny na A.K. w celu przymuszenia do wykonania obowiązkowych szczepień ochronnych zostało utrzymane w mocy z powodu poprawnego zastosowania przepisów u.p.e.a. Egzekucja administracyjna została uznana za prawidłową, a skarga kasacyjna za niezasadną.

Skarga kasacyjna wniesiona przez A. S., B.S., H.S., J.S., M.S. i M.S. na zarzut przewlekłości postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego jest bezzasadna. Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje wyrok WSA, uznając za zgodne z prawem przyznanie 800 zł rekompensaty i brak podstaw do wymierzenia grzywny.

Odstąpienie od zastosowania u.d.i.p. jest uzasadnione, gdy informacja publiczna podlega trybowi dostępu zgodnemu z prawem szczególnym, co czyni niezasadnym zarzut naruszenia art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. w stosunku do działania Prezesa RM.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając, że brak jest usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia, potwierdzając zgodność nałożonej kary z prawem krajowym oraz brak możliwości zastosowania unijnych wolności wewnętrznego rynku UE.

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego nie ponosi odpowiedzialności za bezczynność w przypadku braku informacji publicznej w jego posiadaniu, jeśli wykazał brak innych materiałów oprócz udostępnionej opinii Prokuratorii Generalnej. Skarga była bezzasadna.

Oddalenie skargi kasacyjnej z powodu nieskuteczności zarzutów proceduralnych; brak udowodnionego naruszenia prawa przez Sąd I instancji.

Zarządzenie przez KNF kary pieniężnej dla członka rady nadzorczej spółki za zaniechania nadzorcze było w granicach prawa, z uwzględnieniem ustaw COVID-19, co potwierdza NSA, podkreślając indywidualną odpowiedzialność i brak automatyzmu w orzeczeniu sankcji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając stanowisko WSA, że wydanie decyzji o rejestracji pojazdu bez wymaganej homologacji stanowiło oczywiste naruszenie prawa, lecz nie było ono rażące. Obowiązywał bezwzględny wymóg posiadania dokumentu homologacji w momencie rejestracji pojazdu.

Rada Gminy nie może odmówić zgody na wypowiedzenie stosunku pracy z radnym, gdy zmiana nie wynika z jego funkcji. Decyzja Rady musi odnosić się do związku zmian z wykonywanym mandatem, a nie być wyrazem samodzielnej oceny przyczyn pracowniczych.

Rada gminy nie jest uprawniona do odmowy zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeśli przyczyny tego rozwiązania nie są związane z wykonywaniem mandatu radnego, a ocena ich zasadności wchodzi w zakres kompetencji sądu pracy.