Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając stanowisko WSA, że wydanie decyzji o rejestracji pojazdu bez wymaganej homologacji stanowiło oczywiste naruszenie prawa, lecz nie było ono rażące. Obowiązywał bezwzględny wymóg posiadania dokumentu homologacji w momencie rejestracji pojazdu.

Rada Gminy nie może odmówić zgody na wypowiedzenie stosunku pracy z radnym, gdy zmiana nie wynika z jego funkcji. Decyzja Rady musi odnosić się do związku zmian z wykonywanym mandatem, a nie być wyrazem samodzielnej oceny przyczyn pracowniczych.

Rada gminy nie jest uprawniona do odmowy zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeśli przyczyny tego rozwiązania nie są związane z wykonywaniem mandatu radnego, a ocena ich zasadności wchodzi w zakres kompetencji sądu pracy.

Skarga kasacyjna wniesiona przez A. S., B.S., H.S., J.S., M.S. i M.S. na zarzut przewlekłości postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego jest bezzasadna. Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje wyrok WSA, uznając za zgodne z prawem przyznanie 800 zł rekompensaty i brak podstaw do wymierzenia grzywny.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając, że brak jest usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia, potwierdzając zgodność nałożonej kary z prawem krajowym oraz brak możliwości zastosowania unijnych wolności wewnętrznego rynku UE.

Odstąpienie od zastosowania u.d.i.p. jest uzasadnione, gdy informacja publiczna podlega trybowi dostępu zgodnemu z prawem szczególnym, co czyni niezasadnym zarzut naruszenia art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. w stosunku do działania Prezesa RM.

Ogłoszenie upadłości nie wyklucza związku nieruchomości z działalnością gospodarczą, o ile wchodzą w skład przedsiębiorstwa i mają gospodarcze przeznaczenie; zatem podlegają opodatkowaniu wyższymi stawkami na mocy art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

W przypadku niespełnienia któregokolwiek z kryteriów horyzontalnych przedsięwzięcie podlega ocenie negatywnej, co nie pozwala na kontynuowanie oceny na dalszych etapach, bez względu na okoliczności korekty kosztów przez Gminę, zgodnie z regulaminem Krajowego Planu Odbudowy.

Dopuszczalne jest przetwarzanie imienia i nazwiska pasażera w celu potwierdzenia uprawnień do przewozu zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. b RODO, jeżeli takie przetwarzanie jest niezbędne dla realizacji umowy przewozu i nie prowadzi do nieuprawnionego ujawnienia danych osobowych osobom trzecim.

Polski Fundusz Rozwoju S.A., jako podmiot, w którym Skarb Państwa ma pozycję dominującą, jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, niezależnie od wykonywania przez PFR zadań publicznych.

Nieobiektywizowane kryteria oceny prac egzaminacyjnych w ramach egzaminu adwokackiego, w świetle art. 78d i 78e u.p.a., mogą skutkować rewizją rozstrzygnięć przez sąd administracyjny z uwagi na naruszenie zasad proceduralnych oraz wymagają wiarygodnej podstawy dla oceny negatywnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że działki stanowiące część pasa drogowego są niepodatne na zasiedzenie w kontekście postępowania o kary pieniężne za ich zajęcie bez zezwolenia, a wpis w księgach wieczystych wyznacza domyślnie rzeczywisty stan własnościowy.

Za umieszczenie reklamy na nośniku reklamowym w pasie drogowym bez zezwolenia zarządcy drogi, naliczenie kary pieniężnej jest uzasadnione. Decyzja organu nie była dotknięta rażącym naruszeniem prawa, tym samym stwierdzenie jej nieważności jest bezpodstawne.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, a zarzuty dotyczące błędnej wykładni prawa oraz rażącego naruszenia przepisów nie zostały wykazane, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna została oddalona, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w sprawie nie doszło do naruszeń prawa procesowego ani materialnego skutkujących nieważnością postępowania ani wpływających na ocenę egzaminu M. S. Ocena komisji egzaminacyjnej była prawidłowa.

Sąd stwierdził, że umieszczenie reklamy na nośniku reklamowym w pasie drogowym wymaga zezwolenia, a jego brak może skutkować nałożeniem kary pieniężnej bez uzasadnienia stwierdzenia nieważności takiej decyzji.

Skarga kasacyjna, nie zawierając usprawiedliwionych podstaw, podlega oddaleniu. Spełnienie przesłanek z art. 112b § 1 u.p.e.a. uzasadnia wydanie postanowienia o przyznaniu własności nieruchomości, niezależnie od zarzutów natury proceduralnej podniesionych w skargach kasacyjnych.

Skarga kasacyjna K.W. została oddalona jako nieoparta na usprawiedliwionych podstawach, a wyrok WSA podtrzymujący decyzję Komisji Egzaminacyjnej II stopnia uznany za zgodny z prawem, w szczególności z art. 141 § 4 p.p.s.a. oraz normami ustawy - Prawo o adwokaturze.

Właściwe ustalenie materiału dowodowego oraz wszechstronna ocena zeznań świadków w kontekście możliwego uznania służby wojskowej za represję z powodów politycznych jest kluczowe dla przyznania statusu działacza opozycji antykomunistycznej.

W sprawie o sygn. I SA/Ol 203/23 Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zobowiązanie beneficjenta do zwrotu środków z umowy o dofinansowanie ze względu na naruszenie zasady konkurencyjności, mimo potencjalnego charakteru szkody, jest zasadne i zgodne z prawem unijnym oraz krajowym.

Nieprawidłowości w realizacji projektów unijnych mogą skutkować obowiązkiem zwrotu dofinansowania; decyzja Zarządu Województwa Lubelskiego o takim zwrocie była zgodna z prawem i została utrzymana przez sąd.

Rezygnacja z zatrudnienia uprawniająca do świadczenia pielęgnacyjnego nie wymaga istnienia bezpośredniego związku czasowego z rozpoczęciem opieki nad osobą niepełnosprawną, lecz istotne jest, aby decyzja o niepodejmowaniu pracy miała na celu konieczność sprawowania opieki.

W postępowaniu kasacyjnym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, orzekając, że decyzja odszkodowawcza nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Brak wysłuchania biegłych na rozprawie nie wpłynął istotnie na kwotę odszkodowania ustaloną zgodnie z wcześniejszymi przepisami.

W przypadku braku dokumentów homologacyjnych wymaganych przy rejestracji pojazdu sprowadzonego spoza UE, naruszenie przepisów art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. może być uznane za oczywiste, lecz dopiero jego istotne skutki gospodarczo-społeczne przesądzają o rażącym charakterze.