NSA przypomniał obowiązek przeprowadzenia rzetelnego postępowania dowodowego przez organy regulacyjne i konieczność klarownego uzasadnienia decyzji administracyjnych zatwierdzających taryfy, z uwzględnieniem stanowiska wszystkich stron postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że kontrola rolno-środowiskowa przeprowadzona przez organy państwowe była zgodna z przepisami prawa, a przedstawione zarzuty proceduralne i materialne nie znalazły potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

W postępowaniu dotyczącym dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach ciężar dowodu spoczywa na podatniku, a jego twierdzenia wymagają stosownego uprawdopodobnienia, aby uznane zostały legalne źródła pokrycia wydatków.

W przypadku, gdy postępowanie upadłościowe spółki kapitałowej potwierdza jej niewypłacalność, można uznać egzekucję majątku spółki za bezskuteczną w rozumieniu art. 116 § 1 o.p., co uzasadnia odpowiedzialność członka zarządu za jej zobowiązania podatkowe.

Zastosowanie klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania odnosi się do korzyści podatkowych uzyskanych po wejściu w życie nowych regulacji prawnych, niezależnie od wcześniejszego momentu dokonania działań prowadzących do tych korzyści.

Skarga kasacyjna nie zdołała wykazać naruszeń, które uniemożliwiłyby kontrolę legalności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Organy prawidłowo wyznaczyły obszar analizowany, stosując zgodną z prawem analizę urbanistyczną. Skarga podlega oddaleniu.

Przy rozstrzyganiu sprawy dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej, sąd administracyjny musi dokładnie ocenić zgodność projektu z przepisami ochrony środowiska, uwzględniając pełny zakres oddziaływania elektromagnetycznego i szczegółowe parametry techniczne inwestycji.

Roszczenie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości nie przysługuje, gdy ustanowiono na niej prawo użytkowania wieczystego przed datą wejścia w życie ustawy o gospodarce nieruchomościami i ujawniono je w księdze wieczystej, co stanowi prawnie przeszkodę do zwrotu.

Podział nieruchomości na podstawie art. 95 pkt 4 u.g.n. wymaga wykazania istniejącego roszczenia wynikającego z ustawy lub przepisów odrębnych. Skarżąca nie spełniła tego warunku, co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej.

NSA uznał za prawidłowe odmowę wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., wskazując, że wcześniejsza decyzja umarzająca postępowanie budowlane wykluczała ponowne rozpoznanie tożsamej sprawy, zgodnie z zasadą res iudicata.

Nie jest możliwe ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n., jeśli inwestycja celu publicznego nie jest planowana bezpośrednio na tej nieruchomości. Droga gruntowa nie stanowi urządzenia lub obiektu naziemnego niezbędnego do funkcjonowania infrastruktury telekomunikacyjnej.

Uchwała Rady Gminy dotycząca miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu Wilanowa Zachodniego, wprowadzająca strefy uciążliwości komunikacyjnej, jest zgodna z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym i nie narusza przepisów konstytucyjnych. Skarga kasacyjna oddalona.

Zmiana nazwy apteki ogólnodostępnej, prowadząca do skojarzeń z już istniejącą renomą grupy aptek, narusza art. 5 u.z.n. oraz stoi w sprzeczności z przesłankami zmiany decyzji ostatecznej z art. 155 k.p.a. Jako taka jest niedopuszczalna.

Zmiana nazwy apteki wydanej na podstawie wcześniejszego zezwolenia może być niedopuszczalna, jeśli narusza przepisy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji poprzez stwarzanie ryzyka wprowadzenia w błąd co do tożsamości przedsiębiorstwa (art. 3 i 5 u.z.n.).

Zwolnienie funkcjonariuszy policji z egzaminu dotyczącego broni palnej do celu kolekcjonerskiego nie znajduje podstaw w art. 16 ust. 2 ustawy o broni i amunicji, jeśli broń ta nie jest objęta ich zadaniami służbowymi.

NSA stwierdził, że organ regulacyjny działając na podstawie art. 24c ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę, słusznie odmówił zatwierdzenia taryfy, gdyż nie wykazano celowości ponoszonych kosztów z uwzględnieniem ekonomicznej użyteczności środków trwałych, co czyniło skargę kasacyjną bezzasadną.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że termin 45 dni na zatwierdzenie taryfy liczy się od złożenia kompletnego wniosku, z uwzględnieniem wyłączenia okresów wymagających działań stron w ramach k.p.a., co czyni odmowę zatwierdzenia zgodną z prawem.

Odmowa wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy, przy dochowaniu terminu 45 dni od złożenia kompletnego wniosku, jest prawidłowa zgodnie z art. 24c ust. 1 i art. 35 § 5 k.p.a. w kontekście milczącego załatwienia spraw dotyczących zatwierdzenia taryf.

Skarga kasacyjna na postanowienie o określeniu wysokości nieprzekazanej kwoty wierzytelności zajętej przez organ egzekucyjny jest bezzasadna. Nieprzekazanie kwoty przez dłużnika wierzytelności organowi egzekucyjnemu stanowi bezpodstawne uchylanie się od obowiązku.

Brak ostatecznej decyzji o likwidacji linii kolejowej wyklucza zastosowanie zwolnienia podatkowego z art. 7 ust. 1 pkt 1a u.p.o.l., zwłaszcza gdy nieruchomości mogą być wykorzystywane w działalności gospodarczej.

Dla zatwierdzenia regulaminu strzelnicy konieczne jest uprzednie uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i zgody na budowę zgodnie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, mimo braku takich bezpośrednich wymogów w ustawie o broni i amunicji; odmowa zatwierdzenia regulaminu jest w takim przypadku prawidłowa.

Skarga kasacyjna dotycząca zarzutu bezprawności obowiązku szczepień ochronnych oddalona. Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny przy braku przeciwwskazań i odpowiednie działania organów są zgodne z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując wykładnię, że zasada korzyści powinna być stosowana, gdy przeznaczenie nieruchomości zgodne z celem wywłaszczenia zwiększa jej wartość, a ustalenie odszkodowania wymaga porównania wartości według różnych sposobów użytkowania.

Teza 1 (zatarcie skazania a rękojmia): Zatarcie skazania w rozumieniu art. 106 k.k., wywołujące skutek w postaci uznania skazania za niebyłe, pozbawia je waloru normatywnie relewantnej podstawy do przyjęcia braku rękojmi należytego prowadzenia apteki w rozumieniu art. 37ap ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 101 pkt 4 Prawa farmaceutycznego, jeżeli organ administracji nie wykaże innych, aktualnych okoliczności