Skarga kasacyjna w sprawie klasyfikacji taryfowej towarów i wysokości długu celnego została nieskutecznie oparta na argumentacji prawnej, która nie wykazała naruszenia przepisów przez WSA; NSA potwierdził, że decyzje organów celnych były zgodne z prawem unijnym i krajowym.

Sąd administracyjny w oparciu o uznanie administracyjne stwierdził, że brak jest "szczególnie uzasadnionego przypadku" dla przyznania specjalnego zasiłku celowego, co czyni decyzję organu administracyjnego zgodną z prawem.

Art. 118 § 1 Ordynacji podatkowej nie pozwala na wydanie decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej po upływie pięciu lat od końca roku, w którym powstała zaległość podatkowa; wydanie decyzji w ocenie sądu nastąpiło zgodnie z terminowym rygorem art. 207 ust. 9 ustawy o finansach publicznych.

Kryterium oceny ofert musi być sformułowane jednoznacznie i precyzyjnie, a brak określenia ram czasowych kryterium gwarancji przy wysokim przypisaniu wagi prowadzi do naruszenia zasady uczciwej konkurencji i może uzasadniać korekty finansowe.

Skarga kasacyjna, która ogranicza się do analizy zarzutów postawionych w skardze, nie wykazała uchybień w decyzji o zwrocie dotacji. Brak skutecznego zarzutu naruszenia przez WSA art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a. powoduje jej oddalenie na podstawie art. 184 P.p.s.a.

W postępowaniu o zwrot nienależnie pobranego świadczenia z pomocy społecznej, najpierw należy uchylić decyzję przyznającą świadczenie. Dopóki decyzja ta jest wiążąca, zwrot nie może być egzekwowany.

Decyzje o zwrocie nienależnie pobranych świadczeń, bez uprzedniego uchylenia decyzji je przyznających, są nieważne. Organy powinny najpierw uchylić decyzję przyznającą świadczenie, zanim orzekną o jego zwrocie.

NSA nie znajduje naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego w zaskarżonym orzeczeniu WSA, uznając, że stan zdrowia i sytuacja materialna uzasadniają umorzenie należności z PFRON.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że wskazanie błędnej podstawy prawnej decyzji administracyjnej nie wpływa na jej ważność, gdyż istnieje inna podstawa prawna, na której można oprzeć decyzję, a zarzuty dotyczące nieobowiązujących przepisów są bezpodstawne.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zmiana okoliczności faktycznych, wynikająca z wydania nowego orzeczenia o niepełnosprawności na kolejny okres, wyklucza przyjęcie tożsamości przedmiotowej sprawy i zasadności umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

Kasacja wniesiona przez Prokuratora Generalnego jest zasadna. Uchybienie dotyczące nieorzeczenia obligatoryjnego środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego wpływało istotnie na wynik sprawy, co uzasadnia uchylenie wyroku Sądu Okręgowego i ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem art 43a § 2 k.k.

Pominięcie w wyroku okresu obowiązywania środków karnych stanowi rażące naruszenie prawa materialnego i wyklucza możliwość doprecyzowania w postępowaniu wykonawczym, gdyż środki te powinny być orzekane na czas oznaczony zgodnie z art. 43 § 1 k.k.

Rażące naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez wadliwe doręczenie zawiadomienia o terminie rozprawy narusza prawo oskarżonego do obrony, co skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Refundacja wywozowa na mięso wołowe nie może zostać uznana za należną, jeśli przynależność wspólnotowa mięsa nie jest jednoznaczna ani udokumentowana zgodnie z przepisami."

Członkowie grupy producentów rolnych nie wywiązali się z obowiązku sprzedaży minimum 80% produkcji do grupy w każdym roku działalności, co skutkuje cofnięciem uznania grupy i wykreśleniem jej z rejestru na podstawie art. 11 ust. 1 pkt 1 ustawy o g.p.r. Decyzja organu była prawidłowa, a skarga kasacyjna niezasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie spełnia formalnych wymagań, brak należytego uzasadnienia zarzutów uniemożliwia ocenę zasadności skargi. Dlatego skarga podlega oddaleniu zgodnie z art. 184 p.p.s.a.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości dla infrastruktury kolejowej, udostępnianej przewoźnikom, nie stanowi niedozwolonej pomocy publicznej, gdy dotyczy gruntów zajętych faktycznie pod tę infrastrukturę, co wymaga właściwej kwalifikacji w oparciu o stan faktyczny.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że ustalenie maksymalnej wysokości kosztów egzekucyjnych przez organ egzekucyjny, zgodnie z art. 64 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jest prawidłowe, a przepisy nie wymagają indywidualizacji kosztów na podstawie rzeczywiście poniesionych wydatków.

Odszkodowanie za ograniczenie korzystania z nieruchomości może przysługiwać spadkobiercom, jeżeli nieruchomość wchodziła w skład spadku w momencie jego otwarcia, a nie została zbyta przed inicjacją odpowiednich działań odszkodowawczych.

Członkowie zarządu stowarzyszenia bez zdolności upadłościowej odpowiadają solidarnie za zobowiązania, gdy nie wskażą majątku na ich pokrycie, zgodnie z art. 116 § 1 w zw. z art. 116a § 1 O.p. Sam brak zdolności upadłościowej nie wyłącza odpowiedzialności.

Przepisy o raportowaniu schematów podatkowych, choć mają charakter proceduralno-sprawozdawczy, mogą być przedmiotem indywidualnej interpretacji podatkowej, pełniąc funkcję ochronną dla podatnika, w kontekście sankcji za ewentualne uchybienia.

Obowiązki prawno-podatkowe wynikające z działu III rozdziału 11a Ordynacji podatkowej, związane z raportowaniem schematów podatkowych, są objęte zakresem postępowania interpretacyjnego, co oznacza obowiązek wydania interpretacji indywidualnej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Nieuzasadnioną jest odmowa przeprowadzenia dowodów wnioskowanych przez stronę, jeżeli mogą mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Odmowa może wskazywać na naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i zaufania do organów podatkowych. Skarga kasacyjna oddalona.

Decyzje administracyjne utrzymujące w mocy ustalenia o nienależnych refundacjach wywozowych są prawidłowe, gdy nie można jednoznacznie ustalić pochodzenia towaru ze Wspólnoty, co wyłącza przyznanie refundacji, nawet przy zarzutach proceduralnych. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.