W przypadku uprzedniego ukarania dyscyplinarnego za czyn o znamiona przestępstwa, skuteczność wniosku dowódcy o wszczęcie postępowania karnego jest wyłączona, co zgodnie z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. obliguje do umorzenia postępowania karnego.

Członek zarządu spółki, która działała w warunkach oszustwa podatkowego, nie może uniknąć odpowiedzialności za jej zaległości podatkowe poprzez powołanie się na przesłanki egzoneracyjne, jeśli nie zgłoszono wniosku o upadłość we właściwym czasie lub nie wykazano braku winy w tym zakresie.

Odmowa umorzenia zaległości podatkowych w braku "ważnego interesu podatnika" lub "interesu publicznego" jest zgodna z prawem, a decyzja stosująca uznanie administracyjne musi respektować granice racjonalności i sprawiedliwości, lecz nie prowadzi do automatycznego przyznania ulgi.

Obowiązek zwrotu pomocy finansowej przyznanej Policjantowi, wynikający z art. 94 ust. 1a ustawy o Policji, jest zgodny z zasadami konstytucyjnymi, gdyż przepis ten obowiązywał w dacie przyznania pomocy oraz w dacie skazania za przestępstwa określone w ustawie. NSA utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.

Organ administracji publicznej, odmawiając udostępnienia informacji publicznej na podstawie twierdzenia o nadużyciu prawa, musi wydać decyzję administracyjną. Bezczynność w tym zakresie uzasadnia stwierdzenie rażącego naruszenia prawa.

Nie spełnienie przesłanek przewidzianych w art. 92b ust. 1 u.t.d. przez przewoźnika, w tym brak wykazania stosowania skutecznej organizacji pracy, uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie pracy kierowców.

NSA stwierdza, że wpis na listę sankcyjną wymaga udokumentowanych dowodów powiązać podmioty bezpośrednio z działaniami wspierającymi agresję; przypuszczenia nie stanowią wystarczającej podstawy prawnej do umieszczenia na liście.

Umorzenie zaległości podatkowych na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej wymaga wykazania istotnego i wyjątkowego interesu podatnika. Umorzenie nie może powszechnie zwalniać z obowiązków podatkowych, zasada ta znajduje szczególne zastosowanie w postępowaniach upadłościowych.

Przepisy ustawy o transporcie drogowym zawierają pełne regulacje dotyczące administracyjnych kar pieniężnych, wyłączając zastosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego odnośnie do odstąpienia od nałożenia takich kar.

W sprawie dotyczącej bezczynności organu w przedmiocie rejestracji pojazdu, Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że zaskarżone rozstrzygnięcie WSA prawidłowo stwierdziło rażącą bezczynność Prezydenta Miasta Łodzi.

Uchwała rady powiatu dotycząca ustalenia diet i zwrotu kosztów podróży służbowych dla radnych stanowi akt prawa miejscowego. Wymaga publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym, a brak takiej publikacji powoduje jej nieważność.

Decyzja o wygaśnięciu stosunku służbowego funkcjonariusza KAS z mocy art. 170 p.w. KAS, w przypadku braku propozycji dalszej służby z uwagi na przeszłość w organach bezpieczeństwa, jest prawnie skuteczna, nawet jeśli wydana jest z opóźnieniem. Wykonywanie przepisów ustawy o KAS wyklucza możliwość zatrudnienia takich osób w KAS.

Przy ustalaniu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop funkcjonariuszy zwolnionych przed 6 listopada 2018 r., należy stosować zasady obowiązujące przed 2018 r., uwzględniając wyrok Trybunału Konstytucyjnego eliminujący wskaźnik 1/30. Odmowa stosowania nowych zasad po tej dacie jest nieuprawniona.

Decyzje ostateczne, które nie tworzą praw nabytych, mogą być zmieniane lub uchylane w trybie art. 154 k.p.a. także jeśli zapadły w wyniku 'decyzji związanych', przy zaistnieniu interesu społecznego lub słusznego interesu strony, szczególnie w kontekście wyroków TK.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną uznając, że organ odpowiedział na wniosek o udostępnienie informacji publicznej zgodnie z obowiązującym prawem, a zarzut bezczynności był niezasadny.

Inspektor nie pozostawał w bezczynności, udzielając informacji według swoich możliwości, a skarga kasacyjna jest niezasadna wobec prawidłowości działań organu w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Obniżenie dodatku służbowego policjantowi w związku ze zmianą przydziału służbowego leży w uznaniu administracyjnym, zgodnym z obowiązującym porządkiem prawnym i nie stanowi naruszenia przepisów dotyczących dodatków służbowych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie odmówił wszczęcia postępowania, wobec braku nowych okoliczności w rozumieniu art. 61a §1 k.p.a., co czyniło wniosek R. C. bezzasadnym.

Brak publikacji uchwały Rady Powiatu w wojewódzkim dzienniku urzędowym stanowi istotne naruszenie prawa, co uzasadnia stwierdzenie jej nieważności jako aktu prawa miejscowego, niezdolnego do wywołania skutków prawnych.

Niedopuszczalne jest przetwarzanie danych osobowych w oparciu o art. 6 ust. 1 lit. f RODO dla zabezpieczenia przed ewentualnymi roszczeniami przyszłymi i niepewnymi. Przetwarzanie musi dotyczyć aktualnych i konkretnych roszczeń, a nie hipotetycznych scenariuszy.

Organ odpowiadając na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie posiadanych danych o szczepieniach ochronnych, nie dopuścił się bezczynności, jeśli udzielił odpowiedzi na pytania zgodnie z posiadanymi informacjami i obowiązującymi przepisami.

Czynność Wojewody Wielkopolskiego odrzucająca wniosek o dofinansowanie z uwagi na wykluczenie skarżącej, będąca zgodna z prawem, nie wymagała szczegółowego uzasadnienia. Zaskarżenie decyzji było bezpodstawne, a wyrok NSA oddala roszczenia skarżącej.

Uchwała organu powiatu dotycząca zasad przyznawania diet dla radnych, nieogłoszona w wojewódzkim dzienniku urzędowym, jest nieważna w całości z uwagi na istotne naruszenie prawa ogłoszeniowego dla aktów prawa miejscowego.

Doręczenie uchwały wojewodzie w celu jej ogłoszenia należy uważać za spełnienie obowiązku doręczenia dla celów nadzoru, od tej daty biegnie termin na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego. Rozstrzygnięcie wydane po 30 dniach jest prawnie nieważne.