Udział w pracy na statku eksploatowanym w celach badawczych, niemającym charakteru transportu międzynarodowego, nie uprawnia do ulgi abolicyjnej, zgodnie z art. 27g u.p.d.o.f. oraz umową o unikaniu podwójnego opodatkowania z Singapurem.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT musi być oparte na konkretnych i uprawdopodobnionych przesłankach, a bezzasadne wstrzymywanie całości kwoty zwrotu stanowi naruszenie prawa podatkowego i zasady neutralności VAT.

NSA orzeka, że transakcje z realnym uzasadnieniem gospodarczym, nawet przy znaczących korzyściach podatkowych, nie stanowią nadużycia, jeżeli organ nie wykaże, iż owe korzyści były głównym celem działania.

Skarga kasacyjna syndyka masy upadłościowej została oddalona; zarachowanie wpłaty na najstarsze zobowiązanie podatkowe za sierpień 2011 r. jest zgodne z prawem, pomimo zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach z 2022 r.

W sprawie odpowiedzialności podatkowej płatnika dywidendy należnej spółce cypryjskiej, ustalono nierzeczywisty charakter transakcji wykluczający zwolnienie z opodatkowania, a brak statusu rzeczywistego właściciela (beneficial owner) uniemożliwia zastosowanie stawki zerowej zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Rekompensaty związane z kosztami uprawnień do emisji gazów cieplarnianych mogą być uznane za dotacje zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych, gdy spełniają cechy dotacji zgodnie z art. 126 u.f.p.

Zwolnienie z opodatkowania podatkiem u źródła dla spółek brytyjskich nie obowiązuje po brexicie, gdyż wymaga rezydencji podatkowej w UE lub EOG, zgodnie z art. 21 ust. 3 u.p.d.o.p. załącznik nr 5 nie modyfikuje tego wymogu.

Decyzja o rejestracji pojazdu, dokonana z rażącym naruszeniem § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z 2002 r., była nieważna. Skarżący dokonując zmian konstrukcyjnych nie stał się producentem, nie mogąc przedstawić wymaganej homologacji od rzeczywistego producenta.

Decyzja o rejestracji pojazdu marki Mercedes-Benz została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Brak wymaganych dokumentów od producenta w zakresie homologacji powoduje, że taka decyzja administracyjna nie może być utrzymywana w mocy. NSA podtrzymuje stanowisko o nieważności tego aktu.

Włączenie obiektu do wojewódzkiej ewidencji zabytków jako czynność materialno-techniczna nie jest formą ochrony zabytków, lecz musi być oparte na merytorycznej ocenie jego wartości zabytkowych, potwierdzonej dowodowo, co wyklucza zarzut arbitralności.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że podstawą decyzji odmownej była niemożność odstąpienia od wcześniejszych sądowych wytycznych w zakresie rewizji analizy urbanistycznej, co czyniło zarzuty niestosowania się do tych wytycznych bezpodstawne.

Jeżeli od budowli, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach lokalnych, nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych, to podstawę opodatkowania stanowi ich wartość rynkowa na dzień powstania obowiązku podatkowego, co dotyczy również spółek komandytowych i jawnych nieprowadzących ewidencji środków trwałych.

Zaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego musi być należycie udokumentowane i zgłoszone odpowiednim organom, co stanowi bezwzględny warunek przyznania świadczenia pielęgnacyjnego dla rolników, zgodnie z art. 17b ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Dla stosowania 0% stawki VAT w transakcjach wewnątrzwspólnotowych niezbędna jest szczegółowa weryfikacja dokumentacji potwierdzającej wywóz towaru do unijnego kontrahenta. Sąd administracyjny zobowiązany jest do indywidualnej analizy każdej transakcji.

Przepisy art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy są zgodne z dyrektywą 2011/98/UE, a ich stosowanie nie stanowi bezczynności organu w rozpatrywaniu wniosków o pobyt czasowy, jeżeli cudzoziemiec nie usunął braków formalnych we wniosku.

Umorzenie postępowania administracyjnego następuje z mocy prawa w oparciu o art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej, jeśli od doręczenia decyzji administracyjnej upłynęło 30 lat, co nie narusza konstytucyjnych praw do mienia i zaufania do państwa.

W sytuacji, gdy od budowli nie są dokonywane odpisy amortyzacyjne, podstawę opodatkowania dla podatku od nieruchomości stanowi wartość rynkowa budowli, określona przez podatnika na dzień powstania obowiązku podatkowego, zgodnie z art. 4 ust. 5 u.p.o.l.

Gdy od budowli lub ich części nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych, podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości stanowi ich wartość rynkowa. Rozstrzygnięcie to potwierdza prawo podatnika do ustalania podstawy opodatkowania zgodnie z art. 4 ust. 5 u.p.o.l. w przypadku braku amortyzacji.

Rezygnacja z zatrudnienia lub z pracy zarobkowej, jako warunek otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego, obejmuje tylko te formy działalności określone w art. 3 pkt 22 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Decyzja o warunkach zabudowy, zgodna z art. 61 ust. 1 u.p.z.p., spełnia wymagania proceduralne i merytoryczne kontynuacji istniejącej zabudowy. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak zasadności zarzutów naruszenia materialnego i procesowego prawa.

Niewłaściwie określone wskaźniki minimalnej i maksymalnej intensywności zabudowy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sprzeczne ze studium, skutkują nieważnością całej jednostki planistycznej 2RM, zarówno w części tekstowej, jak i graficznej.

Podstawę opodatkowania budowli dla potrzeb podatku od nieruchomości, w przypadku ich nieamortyzowania przez spółki osobowe, stanowi ich wartość rynkowa, zgodnie z art. 4 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co wyklucza zastosowanie wartości początkowej do amoryzacji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że dla budowli, od których spółka osobowa faktycznie nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych, podstawą opodatkowania jest ich wartość rynkowa, określona na dzień powstania obowiązku podatkowego, w myśl art. 4 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna z uwagi na prawidłowe pozostawienie wniosku cudzoziemca bez rozpoznania przez organ z powodu nieusunięcia braków formalnych, co wyklucza istnienie bezczynności administracyjnej.