Orzeczenie NSA potwierdza, iż przy ocenie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe wymagana jest rzeczowa analiza jego możliwości wykazania braku winy, uwzględniając złożone orzeczenia TSUE wpływające na rozstrzygnięcie krajowe.

Cofnięcie koncesji na działalność ochrony z uwagi na jednorazowe naruszenie przepisów jest uzasadnione, gdy stwierdza się zagrożenie bezpieczeństwa publicznego, nawet bez prawomocnego wyroku skazującego, o ile zachowanie personelu ochrony przekracza uprawnienia przewidziane ustawą o ochronie osób i mienia.

Wydana przez Naczelny Sąd Administracyjny decyzja podtrzymuje wcześniejszy wyrok stwierdzający nieważność decyzji administracyjnej z powodu rażącego naruszenia prawa, związane z brakiem stosownego upoważnienia do jej wydania oraz niedostatecznym wyjaśnieniem okoliczności faktycznych dotyczących oznakowania drogi.

Zawieszenie biegu terminów przedawnienia nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w okresie stanu epidemii COVID-19 jest zgodne z prawem i wyklucza przedawnienie. Przekazanie organom nieprawdziwej informacji API przez przewoźnika lotniczego uzasadnia nałożenie kary na podstawie ustawy Prawo lotnicze.

W przypadku sporu dotyczącego uwłaszczenia państwowej osoby prawnej z dnia 5 grudnia 1990, wpis zarządu w księdze wieczystej nie potwierdza powstania prawa użytkowania wieczystego i może być badany przez organ administracji co do zgodności z rzeczywistym stanem prawnym.

Cofnięcie pozwolenia na wprowadzenie do obrotu nawozu jest uzasadnione, gdy zmianie uległy skład lub surowce zadeklarowane we wniosku o pozwolenie, co może stanowić zagrożenie dla zdrowia, zwierząt lub środowiska. Naczelny Sąd Administracyjny czynność tę potwierdził, uznając skargę kasacyjną za bezzasadną.

Na mocy art. 6 ustawy z dnia 24 lutego 1989 r., nie można przyznać prawa własności działki, jeśli w dniu orzekania nie istnieje na niej co najmniej jeden budynek o cechach określonych w Prawie budowlanym.

Decyzja Prezydenta Miasta Racibórz i Samorządowego Kolegium Odwoławczego o zobowiązaniu skarżącej do zwrotu wydatków zastępczo poniesionych przez gminę za pobyt jej ojca w domu pomocy społecznej była prawidłowa w świetle prawa o pomocy społecznej.

Przepisy art. 29a ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania, gdy nabycie usług dokumentowane jest fakturą wystawioną na usługodawcę, a nie faktycznego nabywcę. Czynności Fundacji K. nie spełniają przesłanek działania „w imieniu i na rzecz” uczestników, co wyklucza ich z nieopodatkowania.

Kwalifikacja budowlana muru jako konstrukcji oporowej musi być poparta wystarczającym materiałem dowodowym uwzględniającym projekt budowlany i geotechniczne cechy terenu. Braki w ustaleniach faktycznych i analizie projektowej uniemożliwiają prawidłowe zastosowanie przepisów Prawa budowlanego.

W przypadku stwierdzenia nieważności decyzji reprywatyzacyjnej, gdy część działki stanowi drogę publiczną, nie orzeka się o nieodwracalnych skutkach prawnych, jeśli nieruchomość była już zagospodarowana na cele publiczne przed wydaniem decyzji reprywatyzacyjnej.

W przypadku braku skutecznego doręczenia decyzji organu podatkowego, nie rozpoczyna się bieg terminu do wniesienia odwołania, co wyklucza możliwość jego przywrócenia, zgodnie z art. 162 § 1 O.p.

Samodzielnym lokalem mieszkalnym jest izba lub zespół izb wydzielonych w obrębie budynku, a nie cały budynek jednorodzinny jednolokalowy; zaświadczenie o samodzielności lokalu nie może być wydane, jeśli dotyczy całego budynku.

Budynki przedsiębiorstwa będące w jego posiadaniu, nawet w złym stanie technicznym, są związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., o ile brak decyzji ostatecznej wyłączającej je z użytkowania.

Wyrok wydany przez sąd, w skład którego wchodzi sędzia po osiągnięciu wieku emerytalnego bez dalszej zgody na orzekanie, jest nieważny; sprawę należy ponownie rozpoznać przed sądem w prawidłowym składzie.

Zawieszenie działalności gospodarczej nie wyłącza kwalifikacji nieruchomości jako związanych z działalnością gospodarczą dla celów podatkowych; pozostają one opodatkowane wyższą stawką od nieruchomości.

Egzekucja administracyjna wobec wspólnika spółki w upadłości, o ile nie istnieją przesłanki do umorzenia postępowania egzekucyjnego, jest dopuszczalna, nawet jeśli obowiązek podatkowy wynika z zeznania rocznego podatnika składającego wniosek o indywidualną interpretację podatkową.

Sąd stwierdził, że podstawą wszczęcia egzekucji administracyjnej jest deklaracja podatkowa złożona przez podatnika, a odpowiedzialność za zapłatę podatku dochodowego wynikającego z tej deklaracji spoczywa na podatniku, niezależnie od roszczeń wobec syndyka czy interpretacji indywidualnych.

Wydanie decyzji zabezpieczającej przybliżoną kwotę zobowiązań podatkowych w trybie art. 33 § 1 o.p. jest zasadne, gdy zachodzi uzasadniona obawa ich niewykonania, a przedawnienie jest zawieszone przez decyzję zabezpieczającą. Brak uzasadnienia skargi kasacyjnej oznacza oddalenie środka odwoławczego wobec prawidłowego ustalenia stanu faktycznego.

Pomimo braku formalnego legitymowania się przymiotem strony, właściciele nieruchomości obsługiwanej przez wspólny zjazd mają interes prawny w postępowaniu dotyczącym jego przebudowy i mogą być uznani za strony tego postępowania.

Zarządzający transportem odpowiada za wyposażenie kierowców w wymagane dokumenty, niezależnie od podstawy zatrudnienia. Brak spełnienia tego obowiązku usprawiedliwia nałożenie kary pieniężnej zgodnie z ustawą o transporcie drogowym.

Brak odniesień do równoważności w przetargu na szkolenia projektu unijnego narusza zasadę konkurencyjności, co stanowi podstawę do uznania środków za niekwalifikowalne i zobowiązania Beneficjenta do ich zwrotu.

Doręczenie zastępcze decyzji podatkowej, w trybie art. 150 O.p., musi spełniać wymóg jednoznacznego dowodu zawiadomienia adresata, inaczej doręczenie jest nieskuteczne, co uniemożliwia zamknięcie drogi do zaskarżania.

NSA oddalił skargę kasacyjną uznając, że WSA prawidłowo uchylił postanowienie organu administracyjnego z powodu wadliwego zastosowania przesłanek umorzenia kosztów egzekucyjnych oraz błędnej interpretacji interesu publicznego w kontekście egzekucji administracyjnej.