Ograniczenie prawa dostępu do informacji publicznej z uwagi na ochronę prywatności oraz danych wrażliwych osób wykonujących czynności pomocnicze nie narusza przepisów u.d.i.p. Organy są zobowiązane do ochrony danych o stanie zdrowia, co uzasadnia odmowę udostępnienia orzeczeń komisji lekarskich.
Stwierdzenie wygaśnięcia stosunku służbowego funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej z mocy prawa jest uzasadnione, jeżeli brak jest formalnej propozycji dalszego zatrudnienia przed upływem ustawowego terminu do jej złożenia, a przesłanki materiałowe wykluczają interpretację ochronną, nawet w przypadku ciąży.
Obowiązek zgłaszania informacji do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych jest fundamentalny dla zabezpieczenia interesów społecznych oraz międzynarodowych zobowiązań RP. Naruszenie tego obowiązku nie spełnia przesłanek znikomości wagi naruszenia i uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego przez kierowcę bez ważnego świadectwa kierowcy, potwierdzając wymóg posiadania takiego świadectwa przez kierowcę pozostającego w dyspozycji przewoźnika polskiego.
Umowa o pracę i związane z nią dokumenty dotyczące osoby zatrudnionej na stanowisku niewiążącym się z pełnieniem funkcji publicznej nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Obowiązek prowadzenia wizyjnego systemu kontroli miejsc składowania odpadów trwa do zakończenia procesu rekultywacji składowiska, niezależnie od ustania przyjmowania odpadów, a każda interpretacja ograniczająca ten obowiązek do fazy przyjmowania odpadów jest błędna.
Diety sołtysów mogą być przedmiotem regulacji gminnej w zakresie zarówno zasad przysługiwania, jak i procedur wypłaty, w tym terminu i wzoru oświadczenia, co nie narusza art. 37b ust. 1 u.s.g., a uchwała w tej materii mieści się w kompetencjach rady gminy.
Posiadaczem odpadów na terenie będącym w trwałym zarządzie GDDKiA jest ten organ, który musi usunąć odpady na mocy art. 26 ust. 1 ustawy o odpadach, z uwagi na nieobalone domniemanie wynikające z art. 3 ust. 1 pkt 19 tejże ustawy.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż operat szacunkowy stanowi informację publiczną udostępnianą w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, co skutkuje uznaniem bezczynności organu (starosty) w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie takiej informacji.
Kierowca realizujący międzynarodowe przewozy drogowe w dyspozycji polskiego przewoźnika musi posiadać ważne świadectwo kierowcy wydane na podstawie licencji wspólnotowej, mimo umów outsourcingowych z zagranicznymi przewoźnikami.
Zmiana pozwolenia na wytwarzanie odpadów nie może naruszać wiążącej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ wydający pozwolenia musi zapewnić zgodność warunków eksploatacji z uzgodnionymi uwarunkowaniami środowiskowymi.
NSA uchylił część wyroku WSA, nakazując ponowne rozpoznanie sprawy, w szczególności co do zasad intertemporalności przepisów ustawy o odpadach, podtrzymując uchylenie pkt 1 zarządzenia pokontrolnego z powodu niewystarczającego uzasadnienia.
Zarzuty popełnienia przestępstwa przeciwko funkcjonariuszowi Policji usprawiedliwiają decyzję o jego zwolnieniu ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, bez względu na wynik postępowania karnego.
W postępowaniu nakazowym, zgodnie z art. 502 § 1 k.p.k., możliwe jest wymierzenie kary grzywny do 200 stawek dziennych. Przekroczenie tego limitu stanowi rażące naruszenie przepisu, uzasadniające uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Brak wykazania indywidualnego interesu prawnego przez członka wspólnoty mieszkaniowej wyklucza jego przymiot strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.
Przewlekła choroba pełnomocnika nie uzasadnia przywrócenia terminu procesowego, gdy nie zostało wykazane nagłe i nieprzewidywalne pogorszenie zdrowia powodujące niemożność wykonania czynności, a brak zastępstwa obciąża stronę.
Brak mechanizmów kompensacyjnych w art. 37a ust. 9 u.p.z.p. powoduje, że wprowadzenie uchwałą krajobrazową obowiązku dostosowania legalnych tablic reklamowych, bez zapewnienia odszkodowania, narusza prawa majątkowe, skutkiem czego uchwała jest częściowo nieważna.
Istotą przepisów regulujących dotację jest zapewnienie jej realności i zgodności z zadaniami placówki, co NSA potwierdził, uznając skargę kasacyjną za bezzasadną i oddalając ją z powodu braku usprawiedliwionych podstaw.
W postępowaniu dotyczącym udzielenia ulgi w spłacie kary administracyjnej na podstawie art. 189k k.p.a., 'ważny interes strony' lub 'ważny interes publiczny' nie mogą być interpretowane wyłącznie w kontekście trudnej sytuacji materialnej strony, lecz muszą wynikać z wyjątkowych okoliczności faktycznych, które jednoznacznie uzasadniają przyznanie ulgi.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując brak przesłanek do rozłożenia na raty opłaty podwyższonej z tytułu wydobycia kopaliny bez koncesji, przy uznaniu prawidłowej oceny dowodowej oraz zgodności z zasadą odpowiedzialności przedsiębiorcy za decyzje gospodarcze.
Uchwała Rady Miasta Katowice naruszała art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy, lecz jej nieważność nie musi być orzekana w całości, z uwagi na potencjalną możliwość jej wyeliminowania w części. Wymagana jest kompleksowa analiza uchwały i jej skutków prawnych.
Informacja o wynagrodzeniu Prezesa Naczelnej Rady Lekarskiej stanowi informację publiczną, gdyż związana jest z działalnością finansową samorządu zawodowego, a więc podlega obowiązkowi udostępnienia na zasadach u.d.i.p.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna nie zawierała usprawiedliwionych podstaw, potwierdzając prawidłowość procedur i ustaleń Rady Doskonałości Naukowej w zakresie odmowy nadania stopnia doktora habilitowanego wobec skarżącej.
Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych oraz rozstrzygnięciem NSA, niepublicznej szkole podstawowej przysługuje prawo do dotacji po spełnieniu formalnych przesłanek, tj. wpisu do ewidencji i faktycznego przyjęcia uczniów, niezależnie od dodatkowych, nieustawowych kryteriów.