Naczelny Sąd Administracyjny uznaje prawo do oprocentowania nadpłaty podatku powstałej w wyniku wydania po terminie decyzji APA, jako konstytucyjną i unijną ochronę praw podatnika, usprawiedliwiając stosowanie analogii legis.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie zawiesza biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Organy podatkowe działające wyłącznie w celu przedłużenia terminu przedawnienia naruszają zasadę praworządności oraz zasady zaufania do państwa.

Po upływie terminu przedawnienia, roszczenia o nadpłatę podatku zgłoszone w postępowaniu wymiarowym prowadzonym z urzędu nie mogą być skutecznie rozpoznane. Postępowanie takie winno zostać umorzone z uwagi na przedawnienie zobowiązania podatkowego.

NSA stwierdza, iż brak zgłoszenia wniosku o upadłość we właściwym czasie skutkuje solidarną odpowiedzialnością członka zarządu zgodnie z art. 116 § 1 O.p., mimo otwarcia późniejszego postępowania restrukturyzacyjnego, które nie łagodzi istniejącej niewypłacalności.

Sąd I instancji może uchylić decyzję organu II instancji naruszającą zasadę reformationis in peius, lecz nie jest zobowiązany uchylać decyzji organu I instancji, gdy stwierdzone uchybienia nie mają istotnego wpływu na finalne rozstrzygnięcie sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że M. Sp. z o.o. nie spełniła warunków uzyskania pomocy finansowej z PROW 2014-2020 z uwagi na sztuczne stworzenie warunków do jej przyznania, sprzecznie z art. 60 rozporządzenia 1306/2013 i § 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia MRiRW.

Decyzja administracyjna wchodzi do obrotu prawnego, nawet przy wadliwym doręczeniu, jeśli okoliczności potwierdzają jej uzewnętrznienie. Ustawa zmieniająca K.p.a. wyklucza stwierdzenie wydania z naruszeniem prawa decyzji administracyjnej po upływie 30-letniego terminu prekluzji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że obciążenie Skarżącej karą porządkową za niestawiennictwo w charakterze świadka było zasadne oraz zgodne z prawem, przy braku naruszenia procedur przez organy skarbowe.

Uchwała rady gminy przy ustalaniu planu miejscowego naruszająca zasadę proporcjonalności i przekraczająca granice władztwa planistycznego przez nieuzasadnione ograniczenie prawa własności, prowadzi do jej stwierdzenia nieważności w części. NSA potwierdził istotność ochrony konstytucyjnego prawa własności w procesie planowania przestrzennego.

Opieka nad dzieckiem przez adwokata nie uzasadnia przywrócenia terminu procesowego. W gestii profesjonalnego pełnomocnika leży zapewnienie terminowości czynności procesowych, przy wykorzystaniu wszelkich dostępnych środków.

Skarga kasacyjna dotycząca decyzji Naczelnika UCS o PIT za 2012 r. została oddalona przez NSA jako bezzasadna. Wydanie decyzji nie naruszyło prawa materialnego ani przepisów postępowania.

Interpretacja indywidualna dotycząca podatku dochodowego od osób prawnych niezgodna z prawem; wydatki na nabycie lub objęcie akcji należy interpretować autonomicznie, bez odniesienia do ustawy o podatku dochodowym.

Rozbudowa stawu bez wymaganego prawem zgłoszenia, stanowiąca samowolę budowlaną, wymaga nakazu rozbiórki w sytuacji braku spełnienia obowiązków legalizacyjnych, co jest obligatoryjne i niezależne od woli organu.

Wprowadzenie przez gminę elementu suchego zbiornika przeciwpowodziowego do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jako elementu informacyjnego nie narusza zasad sporządzania planów miejscowych oraz nie zmienia praw właścicieli nieruchomości; skarga kasacyjna Rady Miejskiej została uwzględniona.

Tymczasowe obiekty budowlane, nie będące trwale związane z gruntem, podlegają opodatkowaniu jako budowle podatkowe. Instalacje i urządzenia w obiektach przemysłowych mogą być kwalifikowane jako odrębne budowle, jeśli pełnią funkcję niezależną od budynku.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego, przy jednoczesnym uznaniu prawidłowości postępowania organów administracji. Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania okazały się nieadekwatne.

W postępowaniu konsensualnym Sąd jest związany treścią porozumienia zawartego między prokuratorem a oskarżonym, a jego modyfikacja wymaga zgody stron. Wydanie wyroku niezgodnego z takim porozumieniem stanowi rażące naruszenie procedury karnej.

Uchwała Rady Miasta Krakowa o planie miejscowym przekroczyła granice władztwa planistycznego, naruszając konstytucyjną zasadę proporcjonalności wobec ograniczeń prawa własności, co skutkuje jej nieważnością w zakresie działki skarżącej.

Instalacje i kontenery, nawet umieszczone w budynkach, mogą być traktowane jako odrębne budowle podlegające opodatkowaniu, jeśli nie są trwale związane z gruntem, co wyklucza ich klasyfikację jako budynki.

Nałożenie kary porządkowej za niestawiennictwo świadka na wezwanie organu podatkowego, które spełnia wymogi prawidłowości wezwania, jest zgodne z art. 262 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Skarżący nie korzystał z przysługujących mu uprawnień zgodnie z przepisami ochronnymi Ordynacji podatkowej.

Limit wynagrodzenia określony w art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.f.z.o. powinien być stosowany oddzielnie dla każdego rodzaju zatrudnienia w placówkach oświatowych oraz wychowawczych, a nie łącznie dla każdej osoby fizycznej.

Bezsporne jest, że skarżąca spółka nie wykazała interesu prawnego, umożliwiającego stwierdzenie nieważności decyzji z sierpnia 2013 r., a zgłoszone zarzuty szły poza granice legitymacji procesowej i zostały słusznie oddalone.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że budowla ziemna stanowiąca nasyp pod wieżą widokową jest osobnym obiektem budowlanym wymagającym pozwolenia na budowę, a jej wzniesienie w trybie samowoli budowlanej uzasadnia wstrzymanie prac budowlanych zgodnie z art. 48 ust. 2-3 Prawa budowlanego.

Instalowanie urządzeń telekomunikacyjnych na stacji bazowej stanowi jej rozbudowę, jeśli zmienia jej parametry nadawania, a więc wymaga pozwolenia na budowę zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego.