Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w zakresie odroczenia płatności podatkowej VAT, zarządzając ponowne rozpoznanie sprawy. WSA powinien przeprowadzić szczegółową ocenę granic uznania administracyjnego oraz właściwe ustalenie przesłanek przyznania ulgi.

Termin przedawnienia dla wydania decyzji o karze łącznej należy liczyć od daty ostateczności decyzji ustalającej karę biegnącą; brak spełnienia tej przesłanki nie powoduje przedawnienia nałożenia administracyjnej kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M.T. uznając, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu o umorzeniu postępowania odwoławczego była prawidłowa, albowiem skarżącemu nie przysługiwał przymiot strony postępowania. (art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.).

Sąd uznał, iż obowiązek szczepień, mimo stwierdzonej późniejszej niekonstytucyjności uregulowań dotyczących ich harmonogramu, jest legalny i konieczny dla ochrony zdrowia publicznego oraz może być egzekwowany przy zastosowaniu środków przymuszających.

Prezydent m.st. Warszawy dokonał wpisu nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków w procedurze niezgodnej z Konstytucją, pozbawiając właścicieli możliwości udziału w postępowaniu; NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego wskazał na wadliwość procedury.

Bezczynność Przewodniczącego KRRiT w rozpatrzeniu wniosku Fundacji stanowiła rażące naruszenie prawa, uzasadniające sankcje finansowe. Organ zobowiązany był do proceduralnego rozpatrzenia wniosku w formie postanowienia.

Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości UE stanowi przesłankę wznowienia postępowania podatkowego, jeśli wpływa na treść decyzji ostatecznej, co uzasadnia uchylenie tejże decyzji oraz wyroku sądu I instancji w analizowanej sprawie.

Zyski wypracowane przez przedsiębiorcę jako osobę fizyczną przed przekształceniem działalności gospodarczej w spółkę kapitałową nie podlegają opodatkowaniu jako przychód z udziału w zyskach osób prawnych, jeżeli są wyraźnie wyodrębnione w księgach spółki.

Informacja ustalająca wysokość opłaty za usługi wodne, wydana na podstawie art. 272 ust. 17 Prawa wodnego, nie ma charakteru konstytutywnego. Zobowiązanie powstaje poprzez decyzję administracyjną, która musi być doręczona przed upływem terminów przewidzianych w Ordynacji podatkowej.

Decyzja administracyjna ustalająca wysokość opłaty za usługi wodne, wydana po upływie 3 lat od końca roku powstania obowiązku, nie tworzy zobowiązania podatkowego. Informacja o wysokości opłaty nie ma charakteru władczego.

Skarga kasacyjna F. sp. z o. o. została oddalona z uwagi na brak dowodów świadczących o instrumentalnym charakterze wszczęcia postępowania karnego skarbowego oraz nieudokumentowane poniesienie kosztów uzyskania przychodów na usługi niematerialne, które nie wykazują związku z generowaniem przychodów.

Brak właściwie sporządzonej analizy urbanistycznej oraz brak podpisu osoby uprawnionej dyskwalifikują decyzję o ustaleniu warunków zabudowy, naruszając art. 61 ust. 5a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co uzasadnia uchylenie decyzji władzą sądową.

Obowiązkowe szczepienia ochronne mogą być egzekwowane wobec braku wykazania przeciwwskazań lekarskich i wcześniejszego obowiązywania przepisów uznanych później za niekonstytucyjne.

Informacja ustalająca wysokość opłaty za usługi wodne, zgodnie z art. 272 ust. 17 Prawa wodnego, ma charakter materialno-techniczny i nie kreuje zobowiązania podatkowego. Decyzja administracyjna, wydana na podstawie art. 273 ust. 6 Prawa wodnego, jest konstytutywna i jedynie ona ustala wysokość zobowiązania podatkowego.

Zarządzenie pokontrolne organu ochrony środowiska powinno jasno określać obowiązki kontrolowanej jednostki, zwłaszcza gdy przepisy i załączniki do zezwoleń są sprzeczne; nie jest wystarczające jedynie przepisanie przepisów prawa.

Skarga kasacyjna Przedsiębiorstwa G. Sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu została oddalona, uznając zasadność decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i potwierdzając obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę dla prac budowlanych związanych z wodociągiem.

Działanie Dyrektora KIS, polegające na wydaniu interpretacji indywidualnej dotyczącej opłat od napojów alkoholowych, było pozbawione podstaw prawnych, gdyż wniosek został milcząco załatwiony przez Ministra Zdrowia. Interpretację indywidualną należało uchylić jako przyjętą z naruszeniem zasady legalizmu.

Członek zarządu spółki ograniczonej odpowiedzialności ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie wykaże, że właściwie złożono wniosek o ogłoszenie upadłości w wymaganym terminie, mimo znanej i potwierdzonej trwałym zobowiązaniem niewypłacalności.

Przepis art. 86a ustawy Prawo farmaceutyczne, przewidujący zakazy dystrybucji leków, nie stanowi podstawy do wydania interpretacji indywidualnej na mocy art. 34 ustawy Prawo przedsiębiorców, gdyż nie nakłada obowiązku świadczenia danin publicznych.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego wymagane jest istnienie związku przyczynowego między sprawowaniem opieki nad osobą niepełnosprawną a niemożności podjęcia zatrudnienia; brak takiego związku uzasadnia odmowę przyznania świadczenia.

Oddalenie skargi kasacyjnej z powodu braku podstaw do podważenia ustaleń co do obowiązku szczepień ochronnych dziecka, uznanie zasadności wykonywanego postępowania egzekucyjnego wobec braku przeciwwskazań medycznych, potwierdzonych dokumentacją lekarską.

Na podstawie art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako bezzasadną, uznając za prawidłowe i zgodne z prawem nałożenie przez organy administracyjne kary za nieterminowe złożenie sprawozdania z odbioru odpadów, bez podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.