Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna M.S. była niezasadna z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw procesowych i materialnoprawnych, co skutkowało oddaleniem skargi i utrzymaniem w mocy zaskarżonego wyroku. Strona wnosząca skargę kasacyjną nie wykazała związku przyczynowego pomiędzy rzekomym naruszeniem a wynikiem sprawy.

Uchybienie zasadzie specjalności, w szczególności przekroczenie jej przy orzekaniu kary łącznej, skutkuje uchyleniem wyroku i umorzeniem postępowania. Zasada specjalności jest negatywną przesłanką wymierzenia kary łącznej.

NSA oddalił skargę kasacyjną wobec braku usprawiedliwionych podstaw wykazujących błędną wykładnię przepisów prawa materialnego przez sądy niższych instancji, związanych z ustaleniem stawki podatku od nieruchomości.

Zarządca masy sanacyjnej Spółki nie wykazał braku wymagalności zobowiązania podatkowego z przyczyn innych niż odroczenie terminu lub rozłożenie na raty. Wspomniane przesłanki nie wpłynęły na status wymagalności należności VAT. Skarga kasacyjna została oddalona.

W sprawie kwalifikacji prawnopodatkowej obiektów takich jak stacje redukcyjne, poszczególne obiekty muszą być oceniane indywidualnie pod kątem spełniania kryteriów budowli, a decyzja podatkowa nie może opierać się wyłącznie na klasyfikacji kompleksu jako całości.

Zaniechanie zgłoszenia nabycia pojazdu z uchybieniem ustawowego terminu nie może być klasyfikowane jako naruszenie znikomej wagi, gdy stało się regularną praktyką. Termin notyfikacji jest kluczowy dla funkcji ewidencyjnych i kontrolnych, a jego naruszenie usprawiedliwia nałożenie kary pieniężnej.

Nawet jeżeli naruszenie terminu zgłoszenia nabycia pojazdu było znaczne i wielokrotne, nie kwalifikuje się go jako naruszenia „znikomej wagi”, co wyklucza odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na przedsiębiorcę zajmującego się obrotem pojazdów.

Roboty związane z podwyższeniem grobli uznano za budowlę ziemną, stanowiącą obiekt budowlany. Zachodzi potrzeba oceny ich zgodności z Prawem budowlanym, co uzasadnia brak podstaw do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego.

NSA uchylił decyzje organów administracyjnych oraz wyrok WSA, nakazując ustalenie, czy nieruchomość była zajęta pod drogę publiczną w dacie 31 grudnia 1998 r. celem stwierdzenia nabycia prawa własności przez gminę z mocy prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając w ramach granic określonych skargą kasacyjną, oddalił skargę, uznając, że zarzuty skarżącej nie wpływały istotnie na wynik sprawy. Podtrzymał oceny dokonane przez sądy niższych instancji oraz podkreślił obowiązek przeprowadzenia ustaleń faktycznych obejmujących zebrany materiał dowodowy.

Brak podstaw do zmiany umowy w trybie aneksów, zmiany naruszały art. 144 ust. 1 i art. 7 ust. 1 w zw. z art. 91 ust. 1 PZP. Zmiany istotne mogły wpłynąć na wynik przetargu i zakres wykonawców, co uzasadniało korektę finansową.

Znak towarowy, który ma charakter wyłącznie informacyjny i opisowy, nie spełnia wymogów zdolności odróżniającej i nie może być zarejestrowany jako chroniony znak towarowy, z uwagi na brak dystynktywności oraz konieczność zapewnienia dostępności opisowych określeń dla wszystkich przedsiębiorców.

NSA stwierdził, że zastosowanie nowych przepisów o własności lokali do samowoli budowlanej nie narusza zakazu retroakcji. Zmiany w ustawie o własności lokali mają zastosowanie do istniejących postępowań sądowych, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej i uchylenie wcześniejszego postanowienia GINB.

W przypadku przyznawania zasiłków rodzinnych należy uwzględniać prawa i dobro dziecka jako głównego beneficjenta świadczenia, niezależnie od statusu migracyjnego rodzica. Interpretacja przepisów winna kierować się zasadami konstytucyjnymi i konwencyjnymi, nie polegając jedynie na wykładni literalnej.

W sprawach odpowiedzialności członków zarządu za zaległości podatkowe spółki organ podatkowy jest zobowiązany do wykazania bezskuteczności egzekucji, która może być ustalona na podstawie wszelkich dowodów. Przesłanka ta jest spełniona, jeżeli egzekucja nie jest skuteczna zarówno w całości, jak i częściowo.

Ograniczenia w przeznaczeniu działek rolnych na tereny zieleni krajobrazowej, wprowadzone uchwałą, nie przekraczają granic władztwa planistycznego gminy i są zgodne z prawem, zważywszy na racjonalne zarządzanie przestrzenne i ochronę środowiska.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że naruszenie zasad konkurencyjności i równego traktowania wykonawców, poprzez udzielanie zamówień powiązanym podmiotom, uzasadnia decyzję o zwrocie dofinansowania.

Z dniem 1 stycznia 2024 r. pobieranie świadczenia rentowego do końca 2023 r. uniemożliwia nabycie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów obowiązujących do 31 grudnia 2023 r. Zmiana przepisów prawa uniemożliwiła jego przyznanie dla osób dorosłych.

Usługi pośrednictwa polegające na promowaniu przedsiębiorstwa i pozyskiwaniu zamówień nie stanowią usług wymienionych ani podobnych do wskazanych w art. 15e ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., co wyklucza ograniczenie odliczalności kosztów z tejże regulacji.

Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku, uznając, że decyzje poprzednich organów i sądów były zgodne z obowiązującymi przepisami, w szczególności w zakresie przestrzegania zasad konkurencyjności przy wydatkowaniu środków unijnych.

NSA oddala skargę kasacyjną, stwierdzając brak usprawiedliwionych podstaw oraz zasadność decyzji o niezgodnym z przeznaczeniem wykorzystaniu dotacji przez przedszkole w latach 2016-2018.

Przypisanie K. P. czynu z art. 286 § 1 k.k. bez wskazania jego znamion prowadzi do uniewinnienia. Wyrok sądu pierwszej instancji utrzymany przez sąd odwoławczy był rażąco niesprawiedliwy z uwagi na brak znamion przestępstwa w opisie czynu.

Skarga kasacyjna na postanowienie o uznaniu sprzeciwu za niedopuszczalny nie jest dopuszczalna, gdy sprzeciw opiera się na okolicznościach będących przedmiotem odrębnych postępowań, co wyklucza zastosowanie art. 127 § 1 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną [...] S.A. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Warszawskiego z 1994 roku, uznając brak rażącego naruszenia prawa. NSA wskazuje na konieczność precyzyjnego powołania przepisów rażąco naruszonych przez decyzję administracyjną.