W przypadku odpowiedzialności członka zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe, dla skorzystania z przesłanki uwalniającej od tej odpowiedzialności konieczne jest zgłoszenie wniosku o upadłość spółki we właściwym czasie rozumianym zgodnie z prawem upadłościowym, a niewykonanie jednego z wymagalnych zobowiązań pieniężnych może stanowić podstawę do uznania dłużnika za niewypłacalnego.

Oddalenie skargi kasacyjnej Spółki było uzasadnione, ponieważ nie wykazano naruszeń procedur prawnych ani prawa materialnego przez sądy. Zarzuty w skardze kasacyjnej nie podważały skutecznie ustaleń faktycznych ani zastosowania prawa przez Sąd I instancji.

Statek, na którym pracował Skarżący, nie był eksploatowany w transporcie międzynarodowym, co wyklucza możliwość rozliczania podatkowego w Norwegii na podstawie ulgi abolicyjnej zgodnie z postanowieniami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Przyznanie specjalnego zasiłku celowego na podstawie art. 41 u.p.s. wymaga zaistnienia wyjątkowych okoliczności wykraczających poza codzienne zdarzenia. Samo przekroczenie kryterium dochodowego nie oznacza automatycznego przyznania świadczenia.

Sąd kasacyjny uznał, że warsztat mechaniki pojazdowej nie spełnia wymogów dobrego sąsiedztwa oraz kontynuacji funkcji, naruszając istniejący ład przestrzenny, co uzasadniało odmowę ustalenia warunków zabudowy.

Oddalenie skargi kasacyjnej M. Sp. z o.o. przez NSA, podtrzymujące decyzję o karze za naruszenia w przewozie drogowym, jako przewóz okazjonalny niezgodny z wymogami dla taksówek.

Transport drogowy rzeczy, aby być uznany za niezarobkowy przewóz na potrzeby własne, musi spełniać warunki określone w art. 4 pkt 4 u.t.d., w tym dotyczące własności rzeczy w momencie przejazdu. Brak spełnienia któregokolwiek z tych warunków, jak brak odpowiednich dokumentów, skutkuje koniecznością posiadania licencji i uprawnia do nałożenia kary.

Informacja Prezesa o wyniku konkursu na stanowisko referendarza sądowego ma charakter władczy i podlega sądowej kontroli administracyjnej jedynie w zakresie legalności czynności administracyjnych Prezesa, nie zaś w zakresie oceny merytorycznej prac konkursowych.

W przypadku nieuregulowanych przez spółkę kar pieniężnych, za które odpowiedzialność wskutek bezskutecznej egzekucji z majątku spółki przenosi się na członków zarządu, ci ostatni mogą ponosić solidarną odpowiedzialność, o ile nie wykażą braku winy w niestosownym zgłoszeniu wniosku o upadłość lub restrukturyzację.

Budowa farmy wiatrowej nie stanowi działalności stwarzającej ryzyko szkody w środowisku w świetle ustawy szkodowej, co uzasadnia odmowę wszczęcia postępowania administracyjnego przez organy ochrony środowiska.

Członek zarządu spółki, który nie złożył w terminie wniosku o ogłoszenie upadłości, ponosi solidarną odpowiedzialność za nieprawidłowo wykorzystane środki unijne; w przypadku niezgłoszenia takiego wniosku ważne są ustalenia organów administracyjnych, które sąd potwierdza jako prawidłowe.

Zawieszenie postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. może być uzasadnione obiektywną niejasnością przebiegu granicy nieruchomości, nawet gdy zazwyczaj takie okoliczności nie są prejudycjalne dla postępowań legalizacyjnych.

Zaświadczenie o samodzielności lokalu nie może być wydane na podstawie ugody sądowej, gdyż musi być oparte na przepisach ustawy o własności lokali oraz danych organu. Ugoda sądowa nie zobowiązuje organów do wydania zaświadczenia potwierdzającego stan nie wynika z posiadanych materiałów.

Bez wykazania istotnych uchybień procesowych, organizator konkursu na stanowisko dyrektora teatru nie ma podstaw do ogłoszenia ponownego konkursu po jego zakończeniu i wyłonieniu kandydata.

Przepisy dotyczące odpowiedzialności za naruszenia w transporcie drogowym regulowane art. 92c ustawy o transporcie drogowym wyłączają stosowanie art. 189f k.p.a. w postępowaniach dotyczących nałożenia administracyjnej kary pieniężnej.

Brak skutecznego podważenia ustaleń faktycznych uzasadnia prawidłowość decyzji organu podatkowego opartej na art. 104 ust. 8 i 9 ustawy o podatku akcyzowym, określających obowiązek podatkowy w przypadku znaczącego odstępstwa od rynkowej wartości pojazdu.

Nałożenie kary pieniężnej na podmiot naruszający przepisy o transporcie drogowym nie podlega miarkowaniu na podstawie działu IVa k.p.a., gdyż regulacje ustawy o transporcie drogowym mają charakter szczególny i wyłączają stosowanie przepisów ogólnych k.p.a.

Kara pieniężna za naruszenie przepisów o transporcie drogowym nałożona zgodnie z prawem, brak podstaw do zastosowania przesłanek wyłączających odpowiedzialność podmiotu gospodarczego.

Odmowa zatwierdzenia wniosku o wypłatę zaliczki rekompensaty z przyczyn merytorycznych, bez braków formalnych, winna być wydana w formie decyzji administracyjnej, co daje prawo do jej zaskarżenia. Skarga kasacyjna Ministra oddalona.

Ostateczna decyzja o nieprzeprowadzeniu oceny oddziaływania na środowisko nie równa się ocenie wskazującej brak negatywnego wpływu na środowisko. Odstępstwo od zakazu inwestycji na obszarze chronionym wymaga wyraźnego wykazania braku jej negatywnego wpływu.

Skarga kasacyjna C. S.A. w K. na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzuty skargi kasacyjnej za bezzasadne, podtrzymując prawidłowość oceny prawnej przyjętej przez WSA.

Opinia biegłego jest istotnym dowodem w postępowaniu dotyczącym zmiany stanu wody na gruncie, lecz podlega ocenie organu administracyjnego pod kątem spójności i zgodności z innymi dowodami. Art. 234 ust. 3 Prawa wodnego przewiduje procedurę nakładania obowiązków zapobiegających szkodom, którą należy stosować zgodnie z zasadą lex retro non agit.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak jest podstaw do uchylenia wyroków niższych instancji, które prawidłowo uznały, iż działania na sąsiedniej działce nie wpłynęły negatywnie na stosunki wodne i nie doprowadziły do szkód na działce skarżącego, a zatem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Odmowa zwrotu cła na zasadzie słuszności jest prawidłowa, gdyż autonomiczne decyzje biznesowe skarżącego w odniesieniu do zmieniających się okoliczności rynkowych, jak działania wojenne, nie spełniają przesłanek szczególnych okoliczności przewidzianych w art. 120 UKC.