Dyrektor KIS może wygasić interpretację indywidualną w części, jeśli niezgodna z interpretacją ogólną, opierając się na zasadach wykładni systemowej i funkcjonalnej, bez wygaszenia całości.

Opłata targowa, zgodnie z art. 19 pkt 1 lit. a u.p.o.l., ma charakter przedmiotowy i odnosi się do czynności sprzedaży na targowiskach. Przyjęcie tego charakteru nie narusza konstytucyjnej zasady równości. Kompetencja gminy w zakresie ustalania stawek opłaty targowej nie została przekroczona.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Zarządu Dzielnicy m.st. Warszawy, uznając błędną wykładnię prawa materialnego oraz nieprawidłowe przeprowadzenie postępowania dowodowego przez organ, co skutkuje stwierdzeniem nieważności zaskarżonej uchwały przez sąd pierwszej instancji.

W braku definicji legalnej pojęcia "działania bojowe" należy stosować jego interpretację potoczną. Odmowa wydania zaświadczenia na podstawie mylnej interpretacji kwalifikacji bojowych jest bezzasadna.

Zmiana ostatecznej decyzji administracyjnej, stwierdzającej nabycie praw przez podmioty, na podstawie art. 154 § 1 k.p.a., jest niedopuszczalna w sytuacji, gdy decyzja ta potwierdza istniejące stany prawne i nie narusza zasadności powziętych praw.

Nie można uwzględnić wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wydanej na podstawie specustawy o terminalu regazyfikacyjnym, z racji wyłączenia stosowania art. 61 § 3 p.p.s.a., chyba że skarga dotyczy decyzji o pozwoleniu na budowę z wyjątkami środowiskowymi. W obecnym stanie prawnym nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak wykazania przez stronę T. Z. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków uzasadnia oddalenie jej zażalenia w sprawie wstrzymania decyzji administracyjnej – art. 61 § 3 p.p.s.a.

NSA orzeka, że decyzja Prezesa ULC z 31 grudnia 2018 r. nie spełnia przesłanek trwałej niewykonalności z art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a., gdyż możliwe są inne środki prawne do jej wykonania. Uchyla się wyrok WSA i oddala skargę zarządzającego lotniskiem.

Przetwarzanie danych osobowych pracowników gminnych jednostek budżetowych może być uzasadnione w ramach zadań realizowanych w interesie publicznym i kontroli finansowej, co jest zgodne z art. 6 ust. 1 lit. c oraz e RODO, w powiązaniu z przepisami szczególnymi dotyczącymi finansów publicznych i samorządu lokalnego.

Zezwolenie na pobyt czasowy wydane w celu prowadzenia działalności gospodarczej na podstawie art. 142 ust. 3 u.o.c. nie podlega zmianie na zasadach art. 120 u.o.c. oraz art. 155 k.p.a., jeżeli zmiana dotyczy nowego stanu faktycznego.

Dopuszczenie zajęcia pasa drogowego pod reklamę wymaga zgody zarządcy drogi, a brak takowej stanowi niewystarczalny element uzasadniający nałożenie kary. Niezasadność kasacji wskazuje na prawidłowe zastosowanie ustawy o drogach publicznych. Zarzuty proceduralne i argumenty o znikomości naruszenia nie wpływają na legalność wymierzonej kary, decyzja SKO pozostaje w mocy.

W sytuacji, gdy zapytanie kredytowe nie kończy się zawarciem umowy, przetwarzanie danych osobowych przez Biuro Informacji Kredytowej staje się nieuzasadnione prawnie. Art. 105a Prawa bankowego nie legalizuje przetwarzania danych osobowych po zakończeniu oceny zdolności kredytowej bez zawarcia rzeczywistego zobowiązania.

Pismo mieszkańców skierowane do organu administracji publicznej, nawet jeśli odnosi się do spraw publicznych, nie stanowi informacji publicznej i nie podlega udostępnieniu zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej.

NSA stwierdził, że prawidłowe ustalenia faktyczne i procedura w postępowaniu administracyjnym uzasadniały nałożenie kary pieniężnej na C. Sp. z o.o. za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi, podkreślając brak konieczności sporządzenia mapy prawnej dla uznania naruszenia.

Wyrok łączny, obejmujący kary warunkowo zawieszone, które według stanu prawnego nie podlegają wykonaniu, musi być uchylony jako naruszający art. 85 § 1 w zw. z art. 75 § 4 k.k., a to, co do zasady, powinno zostać uwzględnione przez sąd odwoławczy.

W ciężarze beneficjenta dotacji leży wykazanie prawidłowego wydatkowania jej środków, nawet jeśli istnieją zarzuty jej niezgodnego wykorzystania; forma umów z rodzicami oraz inne dowody mogą wskazywać na alternatywne źródła finansowania działalności, wpływając na konieczność zwrotu dotacji.