Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja Prezesa ULC o usunięciu przeszkód lotniczych jest wykonalna, a niezasadność skargi sprowadza się do błędnej oceny trwałego charakteru niewykonalności decyzji nakazowej przez WSA, co uzasadnia uchylenie wyroku WSA.

Odszkodowanie za nieruchomość, która z dniem 1 czerwca 2003 roku przeszła na własność Skarbu Państwa, nie przysługuje, jeżeli Polskie Koleje Państwowe S.A. lub ich poprzednicy byli jej samoistnymi posiadaczami przez co najmniej 30 lat przed tą datą.

Organ administracji, jak Prezydent m.st. Warszawy, zobowiązany jest do niezwłocznego wykonania wyroków sądów administracyjnych, a ich niewykonanie uzasadnia wymierzenie grzywny oraz przyznanie sumy pieniężnej stronie poszkodowanej zgodnie z art. 154 p.p.s.a.

Zajęcie pasa drogowego bez zharmonizowanego zezwoleń zarządcy drogi, poprzez umieszczenie reklam, uzasadnia nałożenie kary pieniężnej w wymiarze dziesięciokrotnym stawki opłaty, zgodnie z art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych.

Skarga kasacyjna w przedmiocie umorzenia postępowania o zwrot nieruchomości pozostaje bezzasadna, gdyż działka będąca przedmiotem sporu nie jest wynikiem wywłaszczenia, co wyklucza stosowanie przepisów o zwrocie wywłaszczonych nieruchomości. Decyzje administracyjne oraz wyrok sądu I instancji są prawidłowe i zgodne z prawem.

Śmierć oskarżonego przed wydaniem wyroku stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, skutkującą koniecznością uchylenia wyroku i umorzenia postępowania. Organ procesowy zobowiązany jest uwzględniać tę przesłankę na każdym etapie postępowania.

Zakup samochodu ciężarowego w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji" uznany został za nieuzasadniony i nieracjonalny w kontekście określonym przepisami rozporządzenia Ministra Rolnictwa, co wyklucza ten wydatek z katalogu kosztów kwalifikowanych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadną skargę kasacyjną i uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz unieważnił postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego i Prezydenta Miasta Częstochowy, stwierdzając rażące naruszenie zasad praworządności oraz błędne zastosowanie przepisów proceduralnych.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku podstaw do uznania bezczynności organu w ustalaniu poziomu potrzeby wsparcia osoby niepełnosprawnej, przy prawidłowym stosowaniu zasad proceduralnych postępowania administracyjnego.

Użycie samochodu jako broni nie spełnia kryteriów „przedmiotu podobnie niebezpiecznego” w rozumieniu art. 223 § 1 k.k. Sąd musi ponownie rozpatrzyć instancyjną kontrolę orzeczenia w związku z błędną kwalifikacją prawną.

Protokoły z posiedzeń Rady Polityki Pieniężnej, objęte klauzulą "zastrzeżone", nie podlegają udostępnieniu jako informacja publiczna. Decyzja administracyjna w tym zakresie jest zgodna z prawem, a sąd administracyjny potwierdził jej legalność.

W wydanym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż pełnienie służby w Komisariacie Policji Metra Warszawskiego nie spełnia kryteriów służby "pod ziemią", co wyklucza przyznanie dodatkowego urlopu w wymiarze 13 dni, zgodnie z rozporządzeniem z 2014 r.. Skarga kasacyjna została oddalona.

NSA stwierdza, że decyzja o odmowie przyjęcia skarżącego na Gdański Uniwersytet Medyczny w drodze przeniesienia była zgodna z prawej, oparta na właściwej interpretacji regulaminowych przesłanek oraz nieprzekroczeniu limitów rekrutacyjnych uczelni.

Postępowanie administracyjne powinno zostać zawieszone zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., gdy rozstrzygnięcie zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia kwestii cywilnej o własność lokalu. Brak decyzji w tej materii uniemożliwia merytoryczne zakończenie postępowania administracyjnego co do cofnięcia zezwolenia na sprzedaż alkoholu.

Opinia biegłego wydana w ramach postępowania sądowego nie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, co wyklucza obowiązek jej udostępnienia przez organ żądający.

NSA potwierdził, że w postępowaniach o udostępnienie danych osobowych wszczętych przed 25 maja 2018 r. stosuje się przepisy ustawy z 1997 r. Opinia o realnych potrzebach wnioskodawcy musi być dokładnie zbadana. Skarga kasacyjna Prezesa UODO została oddalona.

W okresie obowiązywania stanu epidemii regulacja art. 15zzr ust. 1 ustawy COVID-19 ma zastosowanie również do terminów prawa podatkowego, w tym do sześciomiesięcznego terminu zgłoszenia darowizny, co oznacza ochronę prawną dla podatnika poprzez uznanie zawieszenia biegu tego terminu.

Dla uzyskania zwolnienia podatkowego z art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f., decydujące jest faktyczne przeznaczenie środków na cele mieszkaniowe, nawet jeśli formalne przeniesienie własności nieruchomości nastąpi później.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że interpretacja indywidualna organu podatkowego była prawidłowa i zgodna z prawem. Nowe zarzuty procesowe, niepodniesione przed sądem pierwszej instancji, nie mogą być uwzględnione na etapie postępowania kasacyjnego.

Skarżąca K.P. nie uiściwszy wymaganego wpisu sądowego, pomimo prawidłowego wezwania, musi liczyć się z prawnymi konsekwencjami proceduralnymi, w tym z odrzuceniem skargi przez sąd administracyjny, co zostało podtrzymane przez NSA.

Protokoły przesłuchań świadków z akt postępowania dyscyplinarnego nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., a ich udostępnienie nie jest obowiązkiem, nawet wobec wniosku o dostęp do informacji publicznej.

NSA potwierdził, że ciężar dowodu prawidłowego wykorzystania dotacji oświatowej spoczywa wyłącznie na beneficjencie dotacji. Zajęcia dodatkowe finansowane z czesnego nie mogą być opłacane z dotacji, chyba że dotyczą dzieci z orzeczeniami o specjalnych potrzebach edukacyjnych.

Członek zarządu spółki kapitałowej ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli w dniu powstania zaległości pełnił funkcję zarządczą, a wszystkie działania związane z egzekucją z majątku spółki okazały się bezskuteczne; brak wykazania braku winy uniemożliwia wyłączenie tej odpowiedzialności.

Maksymalna stawka opłaty targowej, określona w art. 19 pkt 1 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, odnosi się do każdego targowiska z osobna, zgodnie z prawem do różnicowania opłat przez radę gminy.