Zaskarżenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze względu na inwestycyjne plany właścicieli działek nie znajduje podstaw prawnych, gdy ingerencja w prawo własności jest zgodna z ustaleniami planu wynikającymi z władztwa planistycznego gminy oraz uzasadniona interesem publicznym.
Niekompletność ustaleń faktycznych przez organ I instancji w zakresie posiadania samoistnego uzasadnia decyzję kasacyjną na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. Przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji jest właściwe w kontekście zapewnienia prawidłowej dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Członek zarządu spółki, który nie zgłosił we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości, solidarnie odpowiada za jej zaległości podatkowe, jeśli egzekucja z majątku spółki była bezskuteczna. Przesłanki do złożenia wniosku nie muszą dotyczyć całości wymagalnych zobowiązań, wystarczy długotrwałe niewykonywanie płatności.
NSA oddala skargę kasacyjną Stowarzyszenia A, potwierdzając prawidłowość decyzji MON o zwrocie dotacji, z uwagi na niezgodne z przeznaczeniem jej wykorzystanie bez wymaganej zgody oraz brak wykazania istotnych uchybień proceduralnych w procesie decyzyjnym.
Usługa udostępniania strategii inwestycyjnych, które samodzielnie dokonują transakcji na rynku finansowym, kwalifikuje się jako zwolniona z podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT, jako transakcja dotycząca instrumentów finansowych.
Skarga kasacyjna Gminy A oddalona, brak usprawiedliwionych podstaw do zmiany wyroku WSA, w szczególności brak naruszenia prawa materialnego wpływającego na wynik oraz nieudowodnione istotne uchybienia proceduralne.
Członek zarządu spółki nie może być zwolniony z odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie wykaże, że wniosek o ogłoszenie upadłości złożono w terminie lub że niezgłoszenie nastąpiło bez jego winy (art. 116 o.p.).
Grunty składowiska odpadów, nawet w fazie poeksploatacyjnej, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawek najwyższych właściwych dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą, gdyż rekultywacja i monitoring stanowią integralną część działalności przedsiębiorcy zarządzającego składowiskiem.
Nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji, z uwagi na bliski termin przedawnienia, wymaga wykazania innych przesłanek uzasadniających niewykonanie zobowiązania podatkowego – niezrealizowanie tego obowiązku uzasadnia uchylenie postanowienia (art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej).
Drogi publiczne są wyłączone z obrotu prawnego i nie podlegają nabyciu prawa użytkowania przez podmioty inne niż publiczne. Zawłaszczenie części takiej drogi przez ogród działkowy nie spełnia przesłanek do uznania jej za część ogrodu w rozumieniu ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych.
Nieruchomości znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy, które są wpisane do ewidencji środków trwałych i ujęte w kosztach działalności gospodarczej, podlegają opodatkowaniu stawką właściwą dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą, nawet jeśli nie są bezpośrednio wykorzystywane do jej prowadzenia.
Prawidłowość decyzji o odmowie płatności rolnośrodowiskowej wynika z ustalonych nieprawidłowości podczas kontroli – w zakresie spełniania wymagań fitosanitarnych i materiałowych, co uzasadniało odmowę przyznania wsparcia.
Brak podstaw prawnych do uwzględnienia skargi kasacyjnej; prawidłowe ustalenie wysokości dotacji oświatowej przez organ administracyjny w oparciu o rzeczywistą liczbę uczniów.
Z chwilą doręczenia zawiadomienia o zajęciu wierzytelności, organ egzekucyjny może zająć przyszłe wierzytelności powstałe z dostaw, robót i usług, jeśli stosunek prawny istnieje na dzień zajęcia. Skarga kasacyjna skarżącego została oddalona z uwagi na niezasadność zarzutów dotyczących błędnej wykładni przepisów postępowania egzekucyjnego.
Zajęcie wierzytelności jest skuteczne również wobec wierzytelności, które powstaną po momencie zajęcia, o ile są związane z przyszłymi dostawami, robotami lub usługami. Przepisy u.p.e.a. nie wymagają istnienia wierzytelności na dzień zajęcia.
Nieruchomości sklasyfikowane w ewidencji jako mieszkalne, wynajmowane w ramach działalności gospodarczej na cele mieszkaniowe, nie są zajęte na działalność gospodarczą. Preferencyjna stawka podatkowa z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l. jest właściwa.
Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej, pozostające w posiadaniu przedsiębiorcy, są związane z działalnością gospodarczą, jeżeli mogą być potencjalnie wykorzystane w tej działalności, co uzasadnia stosowanie wyższej stawki podatkowej.
Członkowie zarządu ponoszą odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie wykażą, że zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości w terminie albo niezłożenie wniosku wynikało bez ich winy. Utrata zdolności do płacenia zobowiązań, nawet wobec jednego wierzyciela, stanowi podstawę do upadłości.
Dla przypisania członkowi zarządu odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki wystarcza wykazanie jego winy poprzez brak złożenia wniosku o upadłość w sytuacji bezskutecznej egzekucji z majątku spółki, nawet w razie późniejszego ustalenia zobowiązania podatkowego.
Nie istnieje możliwość wszczęcia odrębnego postępowania administracyjnego jedynie w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, jeśli przepisy nie przewidują takiej procedury. Decyzje administracyjne mogą być kwestionowane wyłącznie w ramach przewidzianych postępowań o stwierdzenie nieważności.
Unieważnienie zgłoszenia celnego dokonane przez organ celny, połączone z brakiem dostatecznych dowodów eksportu przedstawionych przez zgłaszającego, jest zgodne z prawem. W przypadku braku wystarczających dowodów potwierdzających opuszczenie obszaru celnego, organ celny ma podstawy do unieważnienia zgłoszenia.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną G. Sp. z o.o. uznając, że skarga nie wykazała naruszenia przepisów materialnych ani procesowych oraz że nie wystąpiły przesłanki do uchylenia poprzednich rozstrzygnięć sądowych.
NSA podtrzymuje, że brak doręczenia decyzji adresatowi nie powoduje jej nieistnienia, a przedstawione przez spółkę alternatywne dowody nie wykazują wywozu towaru poza granice UE, co uzasadnia odmowę potwierdzenia wywozu i unieważnienie zgłoszenia celnego.
Jeżeli samoistny posiadacz dokonuje wszystkich czynności charakterystycznych dla właściciela, z wyłączeniem wpływu innych współwłaścicieli, to zgodnie z art. 3 ust. 3 u.p.o.l., obowiązek podatkowy od nieruchomości spoczywa na nim wyłącznie.