Zgłoszenie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z Prawem budowlanym nie stanowi wszczęcia postępowania administracyjnego, co wyklucza stronę trzecią (niebędącą inwestorem) od ubiegania się o wznowienie postępowania na podstawie k.p.a.

Wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wymaga ujawnienia nowych istotnych okoliczności faktycznych, nieznanych organowi w chwili wydania decyzji. Same opinie rzeczoznawców sporządzone po fakcie nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania.

Rejestracja pojazdu, dokonana bez wymaganych dokumentów homologacyjnych, była obarczona rażącym naruszeniem prawa i prawidłowo stwierdzono jej nieważność. Sąd uznał, że brak nieodwracalnych skutków prawnych nie wykluczał decyzji o nieważności.

Decyzja o rejestracji pojazdu, jakkolwiek wydana z naruszeniem prawa unijnego, nie prowadzi do nieodwracalnych skutków prawnych, uzasadniających uchylenie decyzji o stwierdzeniu jej nieważności. Podmiot wprowadzający pojazd na rynek UE musi spełnić obowiązki homologacyjne nałożone na producenta.

Przesłanka ‘uzasadnionej obawy niewykonania zobowiązania podatkowego’ w rozumieniu art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej nie wymaga uprawdopodobnienia, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane, lecz jedynie wykazania istnienia obiektywnie uzasadnionej obawy jego niewykonania.

Art. 37at ust. 8 P.f. powinien być stosowany wyłącznie w połączeniu z uprawnieniami do inspekcji. Bez takiej inspekcji wezwania dokumentacyjne nie uzasadniają nałożenia kary pieniężnej.

Organ podatkowy w postępowaniu ponownym jest zobligowany do prawidłowego rozpatrzenia zebranego materiału dowodowego, z uwzględnieniem zasad pogłębiania zaufania do działań organów oraz zasady oparcia na materiale dowodowym z rzeczywistej transakcji gospodarczej.

Planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego nie można interpretować wbrew jego dosłownemu brzmieniu. Budynek mieszkalny wielorodzinny nie wyklucza się z definicji zabudowy mieszkaniowej, chyba że plan miejscowy stanowi inaczej. Właściwa kwalifikacja budynku musi wynikać z analizy jego rzeczywistych cech technicznych i funkcjonalnych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dokonał właściwej oceny przesłanek wznowienia postępowania, co narusza art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 138 § 2 k.p.a., co skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku.

Dopuszczalne jest przyjmowanie odległości budynków bez uwzględniania izolacji termicznej dla istniejących budowli, za wyjątkiem sytuacji, gdy ściana budynku znajduje się bezpośrednio przy granicy działki. Oddalenie skargi kasacyjnej uzasadnione.

Przewlekłość postępowania nie zawsze stanowi rażące naruszenie prawa, szczególnie gdy opóźnienia wynikają z niezależnych okoliczności. Niekonieczne jest automatyczne wymierzanie grzywny czy zasądzanie odszkodowania.

Prawidłowe zastosowanie przepisów o obowiązkach informacyjnych wynikających z Rozporządzenia MAR oraz ustawy o ofercie publicznej pozwala na nałożenie kary pieniężnej za ich niespełnienie, jeśli wymierzone sankcje są proporcjonalne, a postępowanie administracyjne i sądowe było zgodne z zasadami proceduralnymi.

Art. 155 K.p.a. nie może służyć zmianie decyzji ostatecznej o pozwoleniu na użytkowanie budynku, zwłaszcza gdy zmiana ta koliduje z podstawą faktyczną i prawną pierwotnego rozstrzygnięcia oraz nie jest zgodna z pierwotnym wnioskiem i projektem budowlanym.

Decyzja rejestracyjna pojazdu, wydana z rażącym naruszeniem prawa, podlegała stwierdzeniu nieważności, mimo braku nieodwracalnych skutków prawnych i z uwagi na interes publiczny i zgodność z prawem unijnym.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że orzeczenia Prezydenta o powołaniu sędziów nie podlegają sądowej kontroli, a decyzja organu podatkowego była prawidłowo podpisana zgodnie z ustawowymi wymaganiami dotyczącymi doręczeń elektronicznych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wydatki z zakładowego funduszu rehabilitacji mogą obejmować zakup standardowego sprzętu i nie muszą bezpośrednio wiązać się ze specjalnym przystosowaniem do potrzeb osób niepełnosprawnych.

Decyzja o rejestracji pojazdu wydaną przez Starostę Sokólskiego bez wymaganego świadectwa zgodności WE, w przypadku pojazdu nigdy wcześniej nie rejestrowanego w UE, jest nieważna z rażącym naruszeniem prawa.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak wykazania istotnego wpływu naruszeń proceduralnych na wynik sprawy oraz potwierdzenie prawidłowości analizy roli skarżącego w przewozie drogowym przez WSA, co decyduje o jego odpowiedzialności.

Grunt użytkowany na cele działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, niezależnie od klasyfikacji jako las, zgodnie z art. 2 ust. 2 u.p.o.l.; zarzuty skargi kasacyjnej nie dawały podstaw do jej uwzględnienia.

Oddalenie skargi kasacyjnej było uzasadnione rażącym naruszeniem prawa przez wydanie decyzji rejestracyjnej bez wymaganych dokumentów. Decyzja o rejestracji nie powodowała nieodwracalnych skutków prawnych, co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności.

Niewłaściwe doręczenie zawiadomień procesowych uniemożliwia skuteczne stwierdzenie wykreślenia spółki i nabycia mienia przez Skarb Państwa, skutkując nieważnością postępowania administracyjnego oraz sądowego.

Decyzja rejestracyjna wydana z rażącym naruszeniem art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. poprzez brak świadectwa zgodności WE jest nieważna. Brak tego dokumentu uniemożliwia legalną rejestrację pojazdu nowego niehomologowanego na terytorium UE oraz spełnia przesłanki rażącego naruszenia prawa.

Decyzja organu administracyjnego o rejestracji pojazdu, podjęta z rażącym naruszeniem przepisów prawa, zwłaszcza w zakresie wymogu posiadania przez pojazd nowy świadectwa zgodności WE, podlega stwierdzeniu nieważności. Brak tego dokumentu uniemożliwił legalne dopuszczenie pojazdu do ruchu według przepisów krajowych i unijnych.

Obowiązek szczepień ochronnych małoletnich wynikający z przepisów prawa pozostaje wymagalny pomimo odroczenia utraty mocy przepisów uznanych za niekonstytucyjne wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, co wymaga ciągłości w interesie zdrowia publicznego; skarga kasacyjna oddalona.