Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że nie można przypisać odpowiedzialności za naruszenia związane z brakiem badań lekarskich osobom niezarządzającym bezpośrednio przewozami, utrzymując wyrok uchylający sankcję nałożoną na S.W. przez organy administracyjne.

Grunty, budynki i budowle użytkowane przez spółkę działającą w zakresie usług publicznych są związane z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu, gdy generują zysk, niezależnie od celu publicznego zadań, które realizują. Wykonywanie zadań samorządowych przez spółkę handlową jest działalnością zarobkową.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że kontrola rolno-środowiskowa przeprowadzona przez organy państwowe była zgodna z przepisami prawa, a przedstawione zarzuty proceduralne i materialne nie znalazły potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna na postanowienie o określeniu wysokości nieprzekazanej kwoty wierzytelności zajętej przez organ egzekucyjny jest bezzasadna. Nieprzekazanie kwoty przez dłużnika wierzytelności organowi egzekucyjnemu stanowi bezpodstawne uchylanie się od obowiązku.

Brak ostatecznej decyzji o likwidacji linii kolejowej wyklucza zastosowanie zwolnienia podatkowego z art. 7 ust. 1 pkt 1a u.p.o.l., zwłaszcza gdy nieruchomości mogą być wykorzystywane w działalności gospodarczej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że termin 45 dni na zatwierdzenie taryfy liczy się od złożenia kompletnego wniosku, z uwzględnieniem wyłączenia okresów wymagających działań stron w ramach k.p.a., co czyni odmowę zatwierdzenia zgodną z prawem.

Odmowa wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy, przy dochowaniu terminu 45 dni od złożenia kompletnego wniosku, jest prawidłowa zgodnie z art. 24c ust. 1 i art. 35 § 5 k.p.a. w kontekście milczącego załatwienia spraw dotyczących zatwierdzenia taryf.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując wykładnię, że zasada korzyści powinna być stosowana, gdy przeznaczenie nieruchomości zgodne z celem wywłaszczenia zwiększa jej wartość, a ustalenie odszkodowania wymaga porównania wartości według różnych sposobów użytkowania.

Teza 1 (zatarcie skazania a rękojmia): Zatarcie skazania w rozumieniu art. 106 k.k., wywołujące skutek w postaci uznania skazania za niebyłe, pozbawia je waloru normatywnie relewantnej podstawy do przyjęcia braku rękojmi należytego prowadzenia apteki w rozumieniu art. 37ap ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 101 pkt 4 Prawa farmaceutycznego, jeżeli organ administracji nie wykaże innych, aktualnych okoliczności

Dla zatwierdzenia regulaminu strzelnicy konieczne jest uprzednie uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i zgody na budowę zgodnie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, mimo braku takich bezpośrednich wymogów w ustawie o broni i amunicji; odmowa zatwierdzenia regulaminu jest w takim przypadku prawidłowa.

Zmiana nazwy apteki ogólnodostępnej, prowadząca do skojarzeń z już istniejącą renomą grupy aptek, narusza art. 5 u.z.n. oraz stoi w sprzeczności z przesłankami zmiany decyzji ostatecznej z art. 155 k.p.a. Jako taka jest niedopuszczalna.

Zmiana nazwy apteki wydanej na podstawie wcześniejszego zezwolenia może być niedopuszczalna, jeśli narusza przepisy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji poprzez stwarzanie ryzyka wprowadzenia w błąd co do tożsamości przedsiębiorstwa (art. 3 i 5 u.z.n.).

Zwolnienie funkcjonariuszy policji z egzaminu dotyczącego broni palnej do celu kolekcjonerskiego nie znajduje podstaw w art. 16 ust. 2 ustawy o broni i amunicji, jeśli broń ta nie jest objęta ich zadaniami służbowymi.

NSA stwierdził, że organ regulacyjny działając na podstawie art. 24c ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę, słusznie odmówił zatwierdzenia taryfy, gdyż nie wykazano celowości ponoszonych kosztów z uwzględnieniem ekonomicznej użyteczności środków trwałych, co czyniło skargę kasacyjną bezzasadną.

Skarga kasacyjna dotycząca zarzutu bezprawności obowiązku szczepień ochronnych oddalona. Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny przy braku przeciwwskazań i odpowiednie działania organów są zgodne z prawem.

Uchwała Rady Gminy dotycząca miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu Wilanowa Zachodniego, wprowadzająca strefy uciążliwości komunikacyjnej, jest zgodna z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym i nie narusza przepisów konstytucyjnych. Skarga kasacyjna oddalona.

Nie jest możliwe ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n., jeśli inwestycja celu publicznego nie jest planowana bezpośrednio na tej nieruchomości. Droga gruntowa nie stanowi urządzenia lub obiektu naziemnego niezbędnego do funkcjonowania infrastruktury telekomunikacyjnej.

NSA stwierdza, że przewożenie chipsów kostnych wołowych nie kwalifikuje się jako "mięso" lub "pozostałość przemysłu spożywczego" i nie podlega wyłączeniu z ruchu pojazdów. Potwierdza poprawność karę 5200 zł nałożoną za naruszenia w zakresie przewozu drogowego.

Osoba nieposiadająca praw rzeczowych do nieruchomości dzielonej, której wniosek o nabycie na podstawie art. 211 u.g.n. nie został rozpatrzony, nie ma interesu prawnego do wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności podziału nieruchomości.

Skarga kasacyjna Wojewody Wielkopolskiego została oddalona. Wymaga się pełnego zbadania okoliczności faktycznych przed stwierdzeniem przedawnienia roszczenia o odszkodowanie za wywłaszczenie, a brak dokumentów nie może być decydującą przeszkodą uniemożliwiającą przyznanie odszkodowania.

Postępowanie administracyjne wszczęte po upływie 30 lat od dnia doręczenia decyzji ulega umorzeniu z mocy prawa na podstawie art. 2 ustawy z 2021 r. Zasada ta obowiązuje mimo błędów formalnych w doręczaniu pierwotnej decyzji.

Brak zawieszenia emerytury przez skarżącą do 31 grudnia 2023 r. uniemożliwia ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego po tej dacie. Organy nie były zobowiązane do udzielania pouczeń w kontekście przepisów obowiązujących od 1 stycznia 2024 r.

Sąd pierwszej instancji nie naruszył prawa, gdy uznał, że umowy na przygotowanie i wygłoszenie wykładów nie stanowiły umów o dzieło, lecz umowy o świadczenie usług, co uzasadniało obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego. Odmienna ocena skarżącej nie podważyła oceny prawnej zawartej w kontroli Sądu.

Umowa zawarta na przygotowanie i wygłoszenie wykładu dla radców prawnych stanowi umowę o świadczenie usług, a nie o dzieło, co pociąga za sobą obowiązek składkowy na ubezpieczenie zdrowotne.