Opinia konserwatora zabytków nie posiada waloru dokumentu urzędowego, lecz jest dowodem, który organy podatkowe powinny oceniać zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów w świetle całokształtu materiału dowodowego. (NSA, 13 lutego 2026 r., sygn. akt I FSK 170/25)

Policjantowi nie przysługuje zawieszona część uposażenia, jeśli postępowanie dyscyplinarne umorzono z uwagi na skazanie w postępowaniu karnym za czyn będący przedmiotem umorzonego postępowania.

Wojewoda Dolnośląski jako organ odwoławczy nie został wyłączony z orzekania, ale z chwilą wniesienia apelacji w imieniu Skarbu Państwa traci uprawnienia do dalszej ochrony interesów w tej samej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że zaliczenie przez organy podatkowe wpłat na najwcześniej wymagalne zobowiązania płatnika, w przypadku braku umowy ratalnej, jest zgodne z prawem. Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na prawidłowość przeprowadzonego postępowania.

Skarga kasacyjna, oparta na zarzutach dotyczących naruszenia przepisów procesowych w postępowaniu egzekucyjnym administracyjnym, zostaje oddalona z uwagi na brak wskazania istotnych naruszeń prawa materialnego, wpływających na prawidłowość egzekwowanego obowiązku.

Art. 22 ust. 6 specustawy przesyłowej, który wyłącza odszkodowanie za ograniczenie korzystania z nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, nie dotyczy sytuacji, w której nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste podmiotowi innemu niż zarządca obszaru kolejowego.

Postępowanie o wzrost uposażenia policjanta po jego zwolnieniu ze służby staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu, gdyż prawo do uposażenia wygasa z ostatnim dniem aktywnej służby, co wyłączą materialnoprawne podstawy do jego kontynuacji.

W postępowaniu dotyczącym przejścia nieruchomości na własność publiczną z dniem 1 stycznia 1999 r. ciężar dowodu spełnienia przesłanek art. 73 ustawy z 1998 r. spoczywa na wnioskodawcy, który musi wykazać, że nieruchomość była zajęta pod drogę publiczną oraz pozostawała we władaniu instytucji publicznej z zastosowaniem różnorodnych dowodów dozwolonych prawem.

Lokale wynajmowane w budynkach mieszkalnych na rzecz podmiotów gospodarczych do najmu krótkoterminowego są opodatkowane stawką dla nieruchomości zajętych na działalność gospodarczą, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Zwolnienie żołnierza z terytorialnej służby wojskowej winno być dokonane w formie decyzji administracyjnej, od której przysługuje odwołanie, zgodnie z przepisami ustawy o obronie Ojczyzny i Kodeksu postępowania administracyjnego.

Zaświadczenie o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nie może być wydane, jeżeli nie ma jednoznacznych dowodów na spełnienie kryteriów gruntu zabudowanego na cele mieszkaniowe na dzień 1 stycznia 2019 roku.

Nie jest dopuszczalne doręczanie decyzji podatkowych za pomocą paczek pocztowych. Zastosowanie przesyłki rejestrowanej pozbawionej cech przesyłki listowej narusza przepisy prawa o doręczeniach i nie prowadzi do skutecznego powstania obowiązku podatkowego.

Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest obowiązkową daniną publiczną, której pobieranie jest niezależne od świadczenia usług przez gminę. Decyzje organów administracyjnych pozostają w mocy, o ile są należycie podpisane zgodnie z wymogami statutowymi.

Nałożenie maksymalnej opłaty egzekucyjnej, zgodne z art. 64 § 4 u.p.e.a., jest uzasadnione, jeżeli stanowi ona wartość wyznaczoną przepisami, której wysokość nie wymaga dodatkowego miarkowania opartego na skomplikowaniu i pracochłonności czynności egzekucyjnych.

Zwolnienie z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi przysługuje wyłącznie, gdy cała rodzina wielodzietna zamieszkuje daną nieruchomość, co wyłącza możliwość przyznania ulgi, gdy zamieszkują tam tylko niektórzy jej członkowie.

Były prezes zarządu ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki pierwotnej, jeżeli w czasie pełnienia funkcji zarządu zobowiązania te stały się wymagalne. Przesłanki egzoneracyjne muszą być skutecznie wykazane, aby uwolnić się od odpowiedzialności, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

Zwolnienia z podatku od nieruchomości, przewidziane dla zakładów pracy chronionej na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 4 u.p.o.l., wymagają ścisłego spełnienia przesłanek formalnych, w tym zgłoszenia przedmiotów wojewodzie i posiadania decyzji potwierdzającej spełnienie szczegółowych warunków zatrudnienia.

Podmiot prowadzący zakład pracy chronionej uprawniony do zwolnienia podatkowego z art. 7 ust. 2 pkt 4 u.p.o.l. musi spełniać określone prawem wskaźniki zatrudnienia oraz skutecznie zgłosić przedmioty opodatkowania wojewodzie. Niespełnienie tych warunków skutkuje brakiem możliwości zastosowania zwolnienia.

NSA uznał, że WSA dokonał wadliwej oceny stanu faktycznego w kontekście podatku od nieruchomości, zakwestionował skuteczność jego uzasadnienia oraz ustalił konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy przez WSA z uwzględnieniem nowych przesłanek prawnych.

Skarga kasacyjna M. [...] S.A. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie dotyczące przewlekłości postępowania egzekucyjnego została oddalona, gdyż nie wykazano, że oczekiwanie organu odwoławczego spowodowało przewlekłość. Zarzuty formułowane wewnętrznie sprzecznie uznano za niezasadne.

Doręczenie decyzji administracyjnej za pomocą paczki pocztowej jest nieskuteczne; organy mają obowiązek stosować przesyłki listowe zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej. Takie doręczenie nie wywołuje skutku prawnego związanego z powstaniem zobowiązania podatkowego.

Odmawia się przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, jeżeli opieka nad osobą niepełnosprawną nie wyklucza możliwości podjęcia zatrudnienia, a związek przyczynowy między niepodejmowaniem pracy a opieką nie jest oczywisty i bezpośredni. Skarga kasacyjna, jako niezasadna, podlega oddaleniu.

NSA potwierdza możliwość stosowania art. 154 KPA do uchylania ostatecznych decyzji administracyjnych, niezależnie od ich charakteru, jeżeli takie działanie nie prowadzi do naruszenia prawa, uwzględniając przy tym nowe orzecznictwo sądowe dotyczące wykładni przepisów o ekwiwalencie.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że Centralna Komisja Lekarska nie może rozszerzać zakresu rozstrzygnięcia poza zaskarżony przez skarżącą zakres, w ramach postępowania odwoławczego w administracyjnym toku instancji.