Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że brak dostatecznego uzasadnienia zarzutów naruszenia prawa materialnego i procesowego oraz niezachowanie wymogów skargi kasacyjnej skutkuje jej oddaleniem. Umorzenie składek jest możliwe wyłącznie w przypadku całkowitej nieściągalności, co musi być prawidłowo wykazane.

Oddalając skargę kasacyjną, NSA uznał, iż organy administracyjne prawidłowo oceniły wniosek o umorzenie składek zgodnie z jego zakresem, a brak naruszenia przepisu nie pozwala na uwzględnienie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, uznał, że prawidłowa wykładnia art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych potwierdza bezpośredni związek przyczynowy między rezygnacją z pracy a sprawowaniem koniecznej opieki nad osobą niepełnosprawną.

Skarżąca nie spełniła wszystkich przesłanek wymaganych do nabycia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego przed dniem 1 stycznia 2024 r., stąd Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując orzeczenie Sądu I instancji i decyzję administracyjną.

W wyniku nowelizacji przepisów od 24 grudnia 2025 r. pracodawca musi z odpowiednim wyprzedzeniem przekazać kandydatowi do pracy m.in. informacje o składnikach wynagrodzenia i innych świadczeniach związanych z pracą (pieniężnych i niepieniężnych), a także o odpowiednich w tym zakresie postanowieniach układu zbiorowego pracy lub regulaminu wynagradzania. Ponadto ogłoszenia o pracę oraz nazwy stanowisk

Umowy zawarte pomiędzy P. Sp. z o.o. a uczestnikiem były kwalifikowane jako umowy o świadczenie usług, do których stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, co determinuje obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego. Sąd potwierdził stanowisko, że brak zindywidualizowanego rezultatu działań wyklucza uznanie ich za umowę o dzieło.

NSA potwierdza, że brak wystąpienia szczególnie uzasadnionych okoliczności o których mowa w art. 30 ust. 9 ustawy o świadczeniach rodzinnych uzasadnia odmowę całkowitego umorzenia kwoty nienależnie pobranego świadczenia.

Wpis do CEIDG stanowi domniemanie prawne prowadzenia działalności gospodarczej, co obliguje do ubezpieczenia zdrowotnego, chyba że zostanie obalone dowodami potwierdzającymi faktyczne zaprzestanie działalności.

Prokurenci nie podlegali obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 35a ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej przed nowelizacją ustawy w 2022 r., która odrębnie wskazała ich w katalogu podmiotów objętych tym obowiązkiem.

Umowy zawarte między płatnikiem a wykonawcą, choć nazwane umowami o dzieło, nie mogą być tak kwalifikowane, jeśli ich przedmiotem są standardowe czynności usługowe bez indywidualnego rezultatu. W takim przypadku zastosowanie mają przepisy dotyczące umowy o świadczenie usług, co uzasadnia objęcie ubezpieczeniem zdrowotnym.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając że brak było podstaw do uznania nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego za umorzone w całości, z uwagi na brak wystąpienia szczególnie uzasadnionych okoliczności zgodnie z art. 30 ust. 9 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Trudna sytuacja materialna rodziny nie uzasadnia umorzenia nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego w całości; możliwe jest jedynie umorzenie odsetek, gdy brak innych szczególnych okoliczności.

Kwestia przedawnienia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne nie leży w gestii Prezesa NFZ. Kompetencje Prezesa NFZ dotyczą jedynie ustalenia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego, co do czego zobowiązany jest się wypowiedzieć właściwy organ ubezpieczeń społecznych.

Zniesienie głównej kwoty nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego z uwagi na trudną sytuację materialną w rodzinie nie znajduje usprawiedliwienia, jeżeli nie występują szczególne okoliczności na tle innych uprawnionych do świadczeń rodzin. Kwestie te są badane zgodnie z art. 30 ust. 9 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że umorzenie długów alimentacyjnych jest wyjątkiem i wymaga nadzwyczajnych okoliczności. Sąd uznał prawidłową wykładnię art. 30 ust. 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów dokonanej przez WSA, oraz zasadność nienaruszenia przepisów postępowania.