Umowy dotyczące prowadzenia zajęć dydaktycznych na uczelni, charakteryzujące się powtarzalnością czynności i brakiem indywidualnych cech dzieła, należy kwalifikować jako umowy o świadczenie usług, do których stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące zlecenia. Wykonywanie takich umów podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki

Umowy o dzieło muszą wskazywać na jednorazowy, samoistny, materialny lub niematerialny rezultat, który można poddać weryfikacji, aby nie były traktowane jako umowy o świadczenie usług, co wiąże się z obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego. Strony umowy nie mogą swoją wolą zmieniać charakteru obowiązków publicznoprawnych wynikających z prawa.

Umowa dydaktyczna polegająca na prowadzeniu zajęć, której przedmiotem jest wykonywanie powtarzalnych czynności dydaktycznych, spełniających kryteria starannego działania, jest umową o świadczenie usług (art. 750 k.c.), a nie umową o dzieło (art. 627 k.c.), co skutkuje obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego (art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej).

Umowa o świadczenie usług, która nie prowadzi do powstania konkretnego, jednorazowego rezultatu, nie może być uznana za umowę o dzieło, a obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego dotyczy m.in. osób wykonujących pracę na podstawie takich umów (umów o świadczenie usług, do których stosuje się przepisy o umowie zlecenia).

Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego kluczowe jest, aby rezygnacja z zatrudnienia lub niepodejmowanie go było bezpośrednio związane z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, niezależnie od wcześniejszej aktywności zawodowej osoby ubiegającej się o to świadczenie.

Umowa, której przedmiotem jest opracowanie układu choreograficznego oraz jego artystyczne wykonanie, jest umową o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, a nie umową o dzieło.

Umowa o świadczenie usług, polegająca na cyklicznym wykonywaniu zadań dydaktycznych bez tworzenia unikalnego i weryfikowalnego rezultatu, podlega przepisom dotyczącym umowy zlecenia, na podstawie których istnieje obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego.

Wykonywanie pracy dydaktycznej na podstawie umowy o świadczenie usług na uczelni wyższej podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach, gdyż umowy te są umowami starannego działania, a nie umowami o dzieło.

Umowa o świadczenie usług, z której rezultatem nie jest jednorazowe i weryfikowalne dzieło, a której celem jest przekazywanie wiedzy i realizacja programu nauczania, nie jest umową o dzieło, lecz umową zlecenia. W takich przypadkach, wynagrodzenie za powtarzalne czynności dydaktyczne podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.

Umowa o świadczenie usług, polegająca na wykonywaniu powtarzalnych czynności dydaktycznych, nawet jeśli obejmuje elementy tworzenia materiałów dydaktycznych, nie może być uznana za umowę o dzieło, przez co wykonujący obowiązki na podstawie takiej umowy podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków

W postępowaniu dotyczącym przyznania świadczenia w drodze wyjątku nie ma możliwości weryfikacji treści orzeczenia lekarza orzecznika lub komisji lekarskiej ZUS, a decyzja organu powinna być oparta na treści tego orzeczenia.

Osoby sprawujące opiekę nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, które mają ustalone prawo do renty, muszą dokonać wyboru świadczenia poprzez zawieszenie pobierania renty, aby uzyskać świadczenie pielęgnacyjne, mimo że przepisy nie przewidują kolizji z innymi świadczeniami społecznymi w takiej sytuacji.

Umowa o świadczenie usług, której przedmiotem jest opracowanie układu choreograficznego i jego artystyczne wykonanie, nie spełnia kryteriów umowy o dzieło, ponieważ istota i cel takiej umowy wyrażają się w starannym działaniu, a nie w osiągnięciu konkretnego, indywidualnego rezultatu w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego.

Umowa, której przedmiotem jest opracowanie układu choreograficznego i jego artystyczne wykonanie dla celów ćwiczeń fitness, należy kwalifikować jako umowę o świadczenie usług, a nie jako umowę o dzieło. W związku z tym, wykonawca podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.

Prawo do świadczeń rodzinnych ustala się od miesiąca, w którym wpłynął kompletny i prawidłowo wypełniony wniosek.

Decyzja w przedmiocie umorzenia nienależnie pobranego świadczenia rodzinnego musi być poprzedzona wyczerpującą analizą sytuacji życiowej i materialnej rodziny, a jej rozstrzygnięcie nie może być dowolne, lecz oparte o wnikliwe i pełne zbadanie okoliczności zgodnie z zasadami obiektywnej prawdy i sprawiedliwego postępowania administracyjnego.

Lekarz, ujawniając informacje o leczeniu pacjenta rzecznikowi praw pacjenta lub dyrektorowi szpitala w kontekście skarg pacjenta, musi ograniczyć zakres tych informacji do niezbędnego minimum wymaganego do rzetelnego rozpatrzenia skarg, co wynika z art. 40 ust. 2 pkt 6 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty.

Organ administracyjny ma obowiązek dokonać ustalenia rzeczywistego zakresu prowadzonej działalności gospodarczej nie tylko na podstawie danych zawartych w rejestrze REGON, ale również uwzględniając inne dowody przedstawione przez stronę, w sytuacji gdy zachodzą wątpliwości co do stanu faktycznego odzwierciedlonego w rejestrze.

Obowiązek zwrotu świadczeń nienależnie pobranych wynikający z art. 30 ust. 2 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych nie wymaga ustalenia winy, świadomości nienależności pobieranego świadczenia ani przyczynienia się do wydania decyzji przyznającej nienależne świadczenie. W przypadku przyznawania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu należy stosować stawki przewidziane dla pełnomocników z wyboru.

Sąd administracyjny nie jest uprawniony do badania zgodności z prawem decyzji o przeniesieniu odpowiedzialności za zobowiązania z tytułu nieopłaconych składek, a przedawnienie tych zobowiązań należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym decyzja została wydana.

Umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników w trybie art. 41a ust. 1 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników ma charakter uznaniowy i zależy od spełnienia przesłanki 'ważnego interesu zainteresowanego'. Organ administracji ma prawo odmówić umorzenia, jeśli uzna, że przesłanka nie została spełniona, nawet w przypadku trudnej sytuacji materialnej ubezpieczonego.

Niska sytuacja dochodowa zobowiązanego nie stanowi samodzielnej przesłanki do umorzenia należności publicznoprawnej, gdyż decyzja organu w tym zakresie jest uznaniowa i musi uwzględniać zarówno interes publiczny, jak i perspektywy poprawy sytuacji materialnej zobowiązanego w przyszłości.

Ocena przeważającej działalności podmiotu ubiegającego się o zwolnienie z obowiązku opłacania składek na podstawie art. 31 zo ust. 11 ustawy COVID-19 nie może opierać się wyłącznie na danych zawartych w rejestrze REGON, ale musi uwzględniać rzeczywiście wykonywaną działalność, zwłaszcza w przypadku, gdy wpis w rejestrze nie odpowiada stanowi faktycznemu.

W ramach ustalania rzeczywistego przeważającego przedmiotu działalności, określonego w art. 31zo ust. 11 ustawy COVID-19, organ administracyjny ma obowiązek przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, jeśli istnieją wątpliwości co do zgodności danych zawartych w rejestrze REGON z faktycznym stanem rzeczy.