Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż decyzja o odmowie umorzenia składek na ubezpieczenie społeczne, podjęta w ramach uznania administracyjnego, jest zgodna z prawem i podlega ochronie, wobec czego skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Zasada rozstrzygania wątpliwości co do stanu faktycznego na korzyść strony nie znajduje zastosowania w postępowaniach administracyjnych dotyczących przyznania uprawnień, takich jak umorzenie zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne.

Umorzenie zaległych składek na ubezpieczenie społeczne jest rozwiązaniem wyjątkowym dostępnym tylko w sytuacjach nadzwyczajnych, co wymaga wykazania całkowitej nieściągalności lub innych im podobnych okoliczności, które nie zostały wykazane w sprawie.

W przypadku zbiegu prawa do świadczenia rodzinnego przyznawanego w różnych państwach UE, zgodnie z rozporządzeniem nr 883/2004, pierwszeństwo w zakresie wypłaty mają prawa wynikające z zatrudnienia lub pracy w państwie członkowskim, co uzasadnia właściwość prawa włoskiego dla świadczeń rodzinnych dziecka, którego ojciec pracuje we Włoszech.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że świadome zignorowanie kwestii doręczenia oraz braku winy przy uchybieniu terminowi przez sąd I instancji stanowi uchybienie, co skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Zgoda Prezesa NFZ na pokrycie kosztów transportu pacjenta do Polski musi być wydana przed realizacją tego transportu, gdy pacjent przebywa jeszcze w szpitalu za granicą (art. 42i ust. 9 ustawy o świadczeniach). Wniosek złożony po realizacji transportu jest bezskuteczny.

Brak pouczenia strony występującej bez profesjonalnego pełnomocnika o możliwości ustanowienia pełnomocnika z urzędu nie stanowi naruszenia przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy, jeżeli strona wykazywała w toku postępowania aktywność i zdolność do racjonalnego formułowania argumentów prawnych. Sąd nie ma obowiązku dopuszczania z urzędu dowodów uzupełniających, gdy przeprowadzone

Skarga kasacyjna dłużnika alimentacyjnego na uznanie go za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych w sposób prawidłowy została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny z uwagi na brak podstaw materialnoprawnych oraz proceduralnych do jej uwzględnienia.

Organ administracyjny jest zobowiązany do ustalenia rzeczywistego stanu prowadzonej działalności gospodarczej w procedurze dotyczącej zwolnień z obowiązku opłacania składek, również poprzez użycie innych niż formalne wpisy w rejestrze REGON środków dowodowych.

Okres współpracy przy prowadzeniu działalności gospodarczej (zakładu rzemieślniczego) może zostać zaliczony do okresów składkowych wpływających na wysokość kapitału początkowego i emerytury wyłącznie pod warunkiem wykazania, że za ten okres zostały faktycznie opłacone składki na ubezpieczenie społeczne. Samo podleganie obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu z tytułu współpracy, bez wykazania opłacenia

Za nienależnie pobrane uważa się świadczenie wychowawcze wypłacone mimo braku prawa do tego świadczenia, bez względu na świadomość osoby pobierającej o jego nieprzysługiwaniu i faktyczne wykorzystanie środków zgodnie z celem ustawy.

Organy administracyjne muszą uwzględniać orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w kontekście niekonstytucyjności przepisów oraz dokonywać samodzielnych ustaleń w przypadkach, gdzie mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

Do zakwalifikowania schorzenia jako choroby zawodowej wystarczające jest stwierdzenie wysokiego prawdopodobieństwa związku przyczynowego między warunkami pracy a schorzeniem, nawet jeśli użyte zostało nienormatywne pojęcie "duże prawdopodobieństwo" w opinii lekarskiej.

Opieka naprzemienna nad dziećmi, wynikająca z orzeczeń sądu powszechnego, skutkuje podziałem świadczenia 'dobry start' między rodziców, nawet w przypadku rzeczywistej dysproporcji w opiece, dopóki orzeczenie nie zostanie zmienione.

Decyzja o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego musi uwzględniać datę złożenia wniosku zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, nawet jeśli istnieje spór co do wcześniejszych praw do innych świadczeń.

Umowa regulująca wykonywanie prac ekspertów w procesie oceny projektów do dofinansowania stanowi umowę o dzieło, wymagającą indywidualnego rezultatu. W związku z tym, w zakresie tych umów brak jest obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego według przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Sporna umowa o wykonanie eksperckiej oceny projektów stanowiła umowę o dzieło zgodnie z art. 627 k.c., co wykluczało obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Prezesa NFZ.

Ocena projektów w ramach umowy zawartej z Województwem Dolnośląskim stanowi umowę o dzieło, co wyłącza obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego zgodnie z ustawą o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Opieka naprzemienna nad dzieckiem, nawet jeśli nie jest idealnie równo podzielona czasowo pomiędzy rodziców, może być uznana za naprzemienną, gdy wynika to z orzeczenia sądu powszechnego, które pozostaje w obrocie prawnym i wiąże organy administracyjne.

Czynności DJ-a polegające na tworzeniu playlist i oprawie muzycznej imprez klubowych, gdzie zamawiającego interesuje jedynie obecność wykonawcy w określonym czasie i miejscu, a wynik jego pracy nie jest poddawany weryfikacji pod kątem istnienia wad i nie jest z góry szczegółowo określony, stanowią świadczenie usług w rozumieniu art. 750 k.c., a nie wykonanie dzieła w rozumieniu art. 627 k.c., co skutkuje

Uchylenie wyroku WSA i zwrot sprawy do ponownego rozpoznania celem przeprowadzenia rzetelnej analizy zgodności zaskarżonych decyzji z przepisami oraz ograniczenia oceny prawnej do zakresu objętego skargą.

Dodatek dla gospodarstw domowych przysługuje, gdy głównym źródłem ciepła jest kocioł gazowy zasilany skroplonym gazem LPG, niezależnie od jego magazynowania w butlach, wobec braku takiego wymogu w ustawie.

Postępowanie o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne powinno uwzględniać kwestię przedawnienia tych należności, a sąd administracyjny jest właściwy do badania tej kwestii w ramach kontroli decyzji organu.

Sąd administracyjny winien badać zgodność decyzji administracyjnej z przepisami prawa, w tym uwzględniając całokształt materiału dowodowego, a nie jedynie elementy regulaminu wewnętrznego, który nie może stanowić samodzielnej podstawy prawnej."