Osoba pobierająca emeryturę może uzyskać prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, pod warunkiem rezygnacji z emerytury poprzez definitywne zrzeczenie się jej pobierania.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego koniecznym jest wykazanie istnienia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a sprawowaniem opieki nad osobą niepełnosprawną oraz wykluczenie faktu istnienia innych osób, które mogą efektywnie pełnić obowiązki opiekuńcze.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie sprawującej opiekę nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, jeżeli zakres tej opieki nie wyklucza możliwości podjęcia jakiejkolwiek pracy zarobkowej, nawet przy obecności innych członków rodziny mogących uczestniczyć w opiece.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego wymaga wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a opieką nad osobą niepełnosprawną, niezależnie od wieku opiekuna.

Do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego konieczne jest wykazanie, że sprawowana opieka uniemożliwia podjęcie zatrudnienia, a sam fakt posiadania innych zobowiązanych członków rodziny nie jest przeszkodą do przyznania tego świadczenia.

Osoba pobierająca emeryturę nie jest automatycznie pozbawiona prawa do ubiegania się o świadczenie pielęgnacyjne, jednak musi spełnić określone warunki, w tym zawiesić prawo do emerytury, aby móc otrzymać świadczenie pielęgnacyjne.

Rezygnacja z pracy w gospodarstwie rolnym przez A.Z. jest bezpośrednio związana z koniecznością sprawowania ustawicznej opieki nad matką, co spełnia przesłanki do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Brak możliwości podjęcia zatrudnienia jest wynikiem faktycznej konieczności codziennej opieki.

Odmowa przyznania świadczenia wychowawczego polskiemu dziecku z powodu cudzoziemskiego statusu rodzica narusza zasadę równego traktowania i wymaga wykładni uwzględniającej konstytucyjne prawa dziecka i rodziny, co przewyższa wymogi formalne dotyczące statusu rodzica.

Przesłanką przyznania renty w drodze wyjątku jest brak spełnienia warunków do uzyskania świadczeń na skutek szczególnych okoliczności, co nie może być zastąpione trudnościami materialnymi lub stanem zdrowia uniemożliwiającym pracę (art. 83 ust. 1 ustawy FUS).

Decyzja o przyznaniu renty w drodze wyjątku ma charakter konstytutywny; świadczenie to przysługuje od daty wydania decyzji przyznającej, a brak podstaw prawnych do przyznania z mocą wsteczną świadczenia.

Spadkobierca płatnika składek nie ma statusu płatnika, lecz jest jedynie traktowany jak płatnik na podstawie art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 31 ustawy systemowej. Uprawnienia wynikające z art. 24 ust. 6c-6e ustawy systemowej (prawo do zwrotu nienależnie opłaconych składek oraz odsetek za zwłokę) przysługują spadkobiercy jako ekspektatywa nabycia prawa podmiotowego. Odsetki od nienależnie

Opłata za zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych jest należna nawet w okresie zakazu działalności spowodowanego pandemią COVID-19; brak podstaw prawnych do zwolnienia z tej opłaty.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego wymaga istnienia bezpośredniego związku przyczynowo-skutkowego między rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym.

Dla skutecznego zaskarżenia decyzji odmawiającej świadczenia pielęgnacyjnego konieczne jest wykazanie właściwej interpretacji i zastosowania przepisów oraz podważenie ustaleń faktycznych potwierdzających brak związku przyczynowego między rezygnacją z pracy a sprawowaniem opieki nad osobą niepełnosprawną.

Pobieranie dodatku pielęgnacyjnego wyklucza możliwość przyznania zasiłku pielęgnacyjnego, a decyzja o uchyleniu zasiłku może być podjęta z efektem na przyszłość, jeżeli spełnione są przesłanki ustawowe.

Oddalenie skargi kasacyjnej Z. S. przez NSA wskazuje na zgodność z prawem oraz należytą ocenę przez organy administracyjne i sądy przesłanek do umorzenia zaległości składkowych. Ostateczne rozstrzygnięcie nie naruszało przepisów prawa procesowego ani materialnego.

Rezygnacja z prowadzenia gospodarstwa rolnego, podyktowana koniecznością opieki nad osobą niepełnosprawną, spełnia przesłanki przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, przy założeniu realnego sprawowania opieki będącego powodem rezygnacji ze źródła dochodu.

Prawodawca wprowadził do ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy dwa mechanizmy korygujące wysokość emerytur funkcjonariuszy pełniących służbę na rzecz totalitarnego państwa. Pierwszy z nich "zeruje" tzw. kwalifikowane lata służby i nie pozostaje w sprzeczności z Konstytucją RP. Natomiast drugi, obniżający wysokość świadczenia do przeciętnej emerytury wypłacanej w powszechnym systemie ubezpieczenia

Odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego jest zgodna z art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, gdyż zakres opieki nie uniemożliwiał podjęcia zatrudnienia przez skarżącego. Czynności związane z opieką wpisują się w ramy zwykłej, rodzinnej pomocy, nie wymagając rezygnacji z pracy zarobkowej.

Umowy dotyczące przygotowania i wygłoszenia wykładów w analizowanej sprawie są umowami o świadczenie usług, co oznacza, że wykonujący takie umowy podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Umowa na przeprowadzenie wykładów, nawet jeśli zawiera elementy twórczości, nie stanowi umowy o dzieło, a umowę o świadczenie usług, zgodnie z art. 734 w zw. z art. 750 k.c., co skutkuje obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego dla wykonawcy.

Umowy o świadczenie usług polegające na prowadzeniu wykładów, które nie spełniają kryteriów twórczego i indywidualnego dzieła naukowego, nie stanowią umowy o dzieło. Tym samym, podlegają one przepisom o obowiązkowym ubezpieczeniu zdrowotnym jako umowy o świadczenie usług zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach.

Umowy cywilnoprawne dotyczące działalności edukacyjnej, o starannym działaniu i powtarzalnym charakterze, nie stanowią umowy o dzieło, lecz umowy o świadczenie usług, co skutkuje obowiązkiem podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Umowy mające za przedmiot przeprowadzenie wykładów i przekazanie wiedzy, nawet o autorskim charakterze, stanowią umowy o świadczenie usług, do których stosuje się przepisy o zleceniu, a nie umowy o dzieło, które nakładają obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego.