Rezygnacja z pracy zarobkowej, rozumiana jako definitywne zaprzestanie działalności, warunkuje przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego. Faktyczne prowadzenie działalności gospodarczej, nawet poprzez wynikające z dzierżawy przychody, wyklucza takie świadczenie.

Związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy sprawowaną opieką a niepodejmowaniem zatrudnienia musi być bezpośredni i wymagać, aby wymiar sprawowanej opieki uniemożliwiał podjęcie pracy zarobkowej.

Wspólnik spółki jawnej podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu formalnego statusu ujawnionego w KRS, niezależnie od faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej i uzyskiwania przychodów.

Odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z powodu nieuznania związku przyczynowo-skutkowego między rezygnacją z pracy a koniecznością opieki nad osobą niepełnosprawną musi uwzględniać indywidualną ocenę faktycznego wymiaru i charakteru opieki sprawowanej przez wnioskodawcę (art. 17 ust. 1 u.ś.r.).

Zadeklarowanie wysokiej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne przy jednoczesnym braku przychodów z działalności gospodarczej oraz świadomości przeszkód do jej prowadzenia (ciąża, planowana przerwa), połączone z podejmowaniem jedynie niezobowiązujących kontaktów biznesowych nierokowujących zawarciem kontraktów, wskazuje na pozorowanie działalności gospodarczej w celu uzyskania wysokich

Zgodnie z art. 28 ust. 3 u.s.u.s., sąd administracyjny może kontrolować decyzje o umorzeniu należności z tytułu składek pod kątem ich przedawnienia. Istnienie należności jest warunkiem prowadzenia postępowania umarzającego, co uzasadnia kognicję sądu w tym zakresie.

W sprawie odmowy przywrócenia terminu przez Prezesa ZUS, decyzja organu rentowego nie może być uchylona, o ile proceduralne uchybienia nie kształtują w sposób istotny wyników postępowania, a strony miały w istocie możliwość obrony swoich praw.

Postanowienie Prezesa ZUS o odmowie przywrócenia terminu na zażalenie zostało uchylone jako przedwczesne i wydane z naruszeniem praw stron postępowania, co potwierdza konieczność udziału wszystkich stron o możliwym interesie prawnym w danej sprawie.

Skarga kasacyjna na wyrok WSA została oddalona z powodu braku naruszeń przepisów postępowania, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. NSA potwierdził zgodność z prawem uchylenia przez WSA postanowienia ZUS dotyczącego uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.

Postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego nie może być umorzone z powodu bezprzedmiotowości, jeśli istnieją przesłanki do jego merytorycznego rozstrzygnięcia. Organ jest zobowiązany do wydania decyzji co do istoty sprawy.

Skarga kasacyjna D.G. dotycząca odmowy umorzenia należności składkowych wobec ZUS została oddalona. Stwierdzono, że przesłanki do umorzenia nie zaistniały, a sprawa została rozstrzygnięta zgodnie z zasadami uznania administracyjnego i w oparciu o aktualne dowody dotyczące sytuacji finansowej skarżącego.

Uchybienie terminu, mimo błędnego pouczenia organu, nie stanowi podstawy do jego przywrócenia w obliczu wcześniejszych prawomocnych wyroków. Formalne zasady udziału stron muszą być przestrzegane, a postępowanie sądowe koncentruje się na ocenie zgodności z prawem.

Odmowa przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia była niezgodna z prawem z uwagi na brak udziału potencjalnego płatnika składek w postępowaniu, co uzasadniało uchylenie wykonanej decyzji Prezesa ZUS.

Skarga kasacyjna, dotycząca procedury sprostowania decyzji ZUS i uchybienia terminu, nie wykazała naruszenia przepisów uzasadniających uchylenie wyroku. NSA oddalił skargę, podkreślając brak podstaw do podważenia legalności wcześniejszego orzeczenia.

Przepis art. 16 ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych wyklucza możliwość przyznania zasiłku pielęgnacyjnego osobie umieszczonej w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie, w tym osadzonym w zakładzie karnym. Zasiłek ten nie służy zaspokojeniu ogólnych potrzeb bytowych.

W postępowaniu sądowym dotyczącym ubezpieczeń społecznych możliwe jest odwołanie się do zasad kodeksu postępowania administracyjnego (art. 8 k.p.a. i art. 9 k.p.a.) w celu oceny, czy naruszenie przez organ rentowy obowiązku prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej oraz obowiązku informowania stron stanowi uzasadnioną przyczynę dla przywrócenia ciągłości dobrowolnego ubezpieczenia

Skarga kasacyjna oparta wyłącznie na zarzutach naruszenia przepisów postępowania, bez wskazania naruszenia przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę rozstrzygnięcia, nie umożliwia oceny, czy ewentualne uchybienia proceduralne mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 398³ § 1 pkt 2 k.p.c. Zastosowanie nowych przepisów o waloryzacji składek emerytalnych ma charakter prospektywny

Odpowiedzialność za wadliwość postanowienia administracyjnego nie jest uprawniona, gdy nie dochodzi do realnego zagrożenia interesu prawnego stron, a zarzuty proceduralne muszą być dostatecznie uzasadnione w świetle obowiązujących przepisów.

Postępowanie w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezesa ZUS winno uwzględniać uczestnictwo wszystkich stron mających interes prawny, co w przedmiotowej sprawie oznaczało uchylenie błędnego postanowienia."

Oddalenie skargi kasacyjnej: brak podstawi do umorzenia należności alimentacyjnych wobec niepogorszenia się sytuacji dochodowej skarżącego – interes społeczny przeważa.

Oddalenie skargi kasacyjnej wskazuje na zasadność wyroku WSA, który uchylił postanowienie Prezesa ZUS z powodu błędnego przyznania uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, uzasadnionego między innymi błędnym pouczeniem dla Skarżącej.

W przypadku uchybienia terminu do wniesienia zażalenia z powodu błędnego pouczenia przez organ rentowy, termin ten może zostać przywrócony, a zaskarżone postanowienie uznane za przedwczesne i uchylone z uwagi na naruszenie prawa.

Kontrola legalności postanowień administracyjnych, dotyczących uchybienia terminu zaskarżenia decyzji, musi uwzględniać skutki błędnego pouczenia przez organ administracji. Uchylenie takich postanowień jest uzasadnione, gdy naruszają one prawa stron i mogą być skierowane do dalszej oceny przez sądy powszechne.

Skarga kasacyjna J. Sp. z o.o. została oddalona jako niezasadna, będąc opartą na zarzutach niepodważających zgodności z prawem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.