Skarga kasacyjna nieskuteczna; zasady przyznawania świadczenia pielęgnacyjnego nie naruszone. Opieka nad osobą niepełnosprawną musi uniemożliwiać zatrudnienie. NSA podtrzymuje decyzję WSA na podstawie wkazanego materiału dowodowego.

Sytuacja dochodowa i zdrowotna skarżącego nie uzasadniała obniżenia raty alimentacyjnej poniżej 600 zł. Organy administracyjne prawidłowo skonstruowały i oceniły materiał dowodowy oraz przestrzegły zasad uznania przy decyzjach uznaniowych.

Świadczenia niepieniężne wspólników spółki z o.o., spełniające charakter świadczeń usługowych, kwalifikują się do objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym jako umowy zlecenia zgodnie z art. 750 k.c., co wynika z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Zakaz dystrybucji leków na podstawie art. 86a ustawy Prawo farmaceutyczne nie stanowi obowiązku świadczenia daniny publicznej w rozumieniu art. 34 ust. 1 Prawa przedsiębiorców, wobec czego nie może być przedmiotem interpretacji indywidualnej.

Świadczenie pielęgnacyjne osobom pobierającym rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy może być przyznane, jeśli zdecydują się na rezygnację z tego świadczenia, co wynika z derogacyjnego wyroku TK; brak rezygnacji uzasadnia odmowę świadczenia.

Skarga kasacyjna zarzucająca naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego przez błędną interpretację art. 83 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS jest zasadna. NSA uchyla wyrok WSA i decyzję ZUS, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem aspektów zdrowotnych skarżącej.

Ustalenie obowiązku zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczenia chorobowego na podstawie art. 84 ust. 1 w związku z art. 84 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych wymaga każdorazowo samodzielnego ustalenia przez sąd stanu świadomości osoby pobierającej świadczenie w odniesieniu do chwili jego wypłaty, a nie z perspektywy okoliczności stwierdzonych

Zakazy wynikające z art. 86a ustawy - Prawo farmaceutyczne, regulujące dystrybucję produktów leczniczych, nie stanowią danin publicznych, co wyklucza możliwość interpretacji na podstawie art. 34 ust. 1 Prawa przedsiębiorców dotyczącej obowiązków daninowych.

NSA oddalił skargę kasacyjną M. Sp. z o.o., uznając, że decyzja WSA była zgodna z prawem, a wykładnia art. 31zo ust. 10 ustawy COVID-19 i stosowanie art. 32 Konstytucji RP w zarzutach nierówności były prawidłowe.

Organ administracyjny ma obowiązek dokładnie wyjaśnić stan faktyczny w zakresie rzeczywistej działalności gospodarczej, której przeważający rodzaj ma kluczowe znaczenie dla przyznania zwolnienia z opłacania składek, z uwzględnieniem dowodów weryfikujących dane z rejestru REGON.

NSA uznał, że niewystarczające uzasadnienie wyroku WSA oraz niepełna analiza prawna skutkują uchyleniem wyroku i koniecznością ponownego rozpoznania sprawy w celu spełnienia wymagań art. 141 § 4 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, iż organy administracyjne naruszyły zasady wykładni i postępowania dowodowego, nie uwzględniając zmieniającego się stanu prawnego odnośnie dodatku węglowego. Występuje konieczność wszechstronnej analizy zgłoszeń oraz złożonego materiału dowodowego w świetle zmienionych przepisów.

"Składki znane" w art. 31zq ust. 4 uCOVID-19 obejmują składki zadeklarowane przed 30 czerwca 2020 r., w tym z korekt deklaracji, co obliguje organ do ich uwzględnienia przy zwolnieniu. NSA odrzucił węższą interpretację stosowaną przez ZUS.

Brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej schorzeń układu ruchu u K. C. z uwagi na orzeczenia lekarskie wykluczające istnienie jednostki chorobowej wpisanej w wykaz chorób zawodowych oraz brak związku przyczynowego z wykonywaną pracą.

Za chorobę zawodową można uznać schorzenie wymienione w wykazie chorób zawodowych, jeżeli bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem został wykazany związek przyczynowy z warunkami pracy. Skarga na decyzję stwierdzającą chorobę zawodową jako irracjonalną oddalono.

Zawarcie w uchwale normy prawnej określającej datę wejścia w życie z mocą wsteczną, uznaje się za dopuszczalne, gdy realizuje ona wartości konstytucyjne poprawiające sytuację adresatów, przy równoczesnym nieszkodzeniu innym, wspierając zasadę demokratycznego państwa prawnego.

Postanowienia aktu normatywnego mogą wchodzić w życie z dniem ogłoszenia oraz mieć wsteczną moc obowiązującą, jeśli realizują istotny interes społeczny i nie naruszają podstawowych zasad demokratycznego państwa prawnego.

Obowiązek podlegania ubezpieczeniom społecznym wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, wynikający z art. 6 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, jest powiązany wyłącznie z posiadaniem statusu prawnego takiego wspólnika, a nie z faktycznym prowadzeniem działalności gospodarczej przez spółkę. Wpis spółki

W przypadku zbiegu praw do różnych świadczeń, organ powinien uwzględnić oświadczenie o rezygnacji z jednego z nich, przyznając nowe świadczenie od daty wniosku, chyba że przepisy prawa wyraźnie nakazują inną interpretację.

Związek przyczynowy między niepodejmowaniem zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną należy oceniać na dzień składania wniosku — uprzednie niepodejmowanie zatrudnienia z innych powodów nie wyklucza prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.

Brak wpisu do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą wyklucza przyznanie preferencyjnej stawki podatku od nieruchomości, przewidzianej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d u.p.o.l.

Uchyla się wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz decyzje organów administracyjnych, uznając istnienie związku przyczynowego pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a sprawowaną opieką nad niepełnosprawną, co uzasadnia przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego.

Wykonywanie pracy „na rzecz pracodawcy" w rozumieniu art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oznacza każdą pracę, której rzeczywistym beneficjentem jest pracodawca, niezależnie od formalnej więzi prawnej łączącej pracownika z osobą trzecią oraz niezależnie od tożsamości rodzaju czynności wykonywanych w ramach stosunku pracy i umowy cywilnoprawnej. Dla

Przepisy ustawy okołobudżetowej na rok 2022 modyfikujące sposób ustalania wynagrodzenia prokuratorów w sposób dyskrecjonalny i oderwany od obiektywnych kryteriów są niezgodne z zasadą demokratycznego państwa prawa z art. 2 Konstytucji RP. W przypadku kolizji między stabilnym ustawowym standardem wynagradzania prokuratorów przewidzianym w ustawie Prawo o prokuraturze a przepisami epizodycznymi ustawy