Umorzenie należności publicznoprawnych wynikających z mandatu karnego wymaga wykazania zarówno ważnego interesu zobowiązanego, jak i interesu publicznego; w przypadku ich braku, organ administracyjny jest uprawniony do odmowy udzielenia ulgi.

Oddalenie skargi kasacyjnej - decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia składek na ubezpieczenia społeczne jest zgodna z prawem, jeżeli organ administracji ustali brak przesłanek prawnych do jej wszczęcia.

Oddalenie skargi kasacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Faktycznie prowadzona działalność gospodarcza, a nie zarejestrowany kod PKD, ma decydujące znaczenie przy ocenie sposobności zastosowania ulg w opłacaniu składek na ubezpieczenia społeczne w sytuacjach kryzysowych, jak pandemia COVID-19.

Uchylenie decyzji Prezesa NFZ wskutek naruszenia zasad postępowania administracyjnego; konieczność ponownego wyjaśnienia daty zaprzestania działalności oraz weryfikacji formy prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obowiązku ubezpieczeniowego skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w ramach ulg związanych z COVID-19, organ powinien uwzględniać faktycznie prowadzoną działalność gospodarczą, a nie jedynie kod PKD w rejestrze, co wymaga prowadzenia postępowania wyjaśniającego zgodnie z k.p.a.

Zgłoszenie zawieszenia działalności gospodarczej przez jednego wspólnika spółki cywilnej nie jest skuteczne, jeśli pozostali wspólnicy nie dokonali tego aktu prawnego, co oznacza utrzymanie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego dla zgłaszającego wspólnika.

Gminny program profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, będący aktem wewnętrznego charakteru, nie wymaga waloru aktu prawa miejscowego, a proceduralne wady w jego przyjęciu, o ile nie wpływają na jego merytoryczną zgodność z prawem, nie skutkują jego nieważnością.

Oddalenie skargi kasacyjnej: Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że decyzja organu administracyjnego o braku stwierdzenia choroby zawodowej była prawidłowa, a skarga kasacyjna nie podważyła zasadności wcześniejszego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zgodną z prawem decyzję o stwierdzeniu przewlekłej choroby zawodowej na podstawie orzeczenia lekarskiego, odrzucając zarzuty spółki dotyczące błędnej oceny dowodów i niewystarczającego zbadania wpływu czynników pozazawodowych na stan zdrowia pracownika.

Decyzje odmawiające przyznania świadczenia pielęgnacyjnego osobie opiekującej się niepełnosprawnym członkiem rodziny z powodu posiadania rodzeństwa są nieuzasadnione, jeśli opieka uniemożliwia podjęcie pracy zawodowej.

W przypadku zbiegu uprawnień do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy oraz świadczenia pielęgnacyjnego, warunkiem przyznania świadczenia pielęgnacyjnego jest zawieszenie pobierania renty, co wyklucza jednoczesne korzystanie z obu świadczeń socjalnych.

Ograniczenie nocnej sprzedaży alkoholu na mocy uchwały gminnej nie narusza zasad wolności działalności gospodarczej ani zasady równości, jeżeli mieści się w ustawowych granicach ochrony zdrowia i porządku publicznego.

Umowa zawarta między spółką a lekarzem, jako umowa o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, wiązała się z obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, przeciwnie do błędnej kwalifikacji umowy jako dzieła przez WSA.

Art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie ogranicza prawa obywateli Ukrainy do uzyskania świadczeń pielęgnacyjnych, co nakazuje wykładnia zgodna z celem wspierania obywateli Ukrainy legalnie przebywających w Polsce w kontekście systemu świadczeń rodzinnych.

Odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego w przypadku, gdy inne osoby zobowiązane do alimentacji mogą partycypować w opiece nad osobą wymagającą pomocy, nie narusza przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych ani Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

W razie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, późniejsze odrzucenie świadczenia pielęgnacyjnego wymaga wykazania zmiany okoliczności faktycznych. Organy muszą badać związek przyczynowy między opieką a rezygnacją z zatrudnienia zgodnie z art. 7, 77 § 1 i 80 K.p.a.

Osoba wychowująca wspólnie co najmniej jedno dziecko z jego rodzicem, mimo że jest niezamężna, nie kwalifikuje się jako samotnie wychowująca dziecko według obowiązującej definicji zawartej w art. 3 pkt 17a u.ś.r.

Zgodnie z art. 184 w związku z art. 182 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając brak podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej w sprawie dodatku węglowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał prawidłowość rozpoznania choroby zawodowej u pracownika, podkreślając związek przyczynowy między schorzeniem a narażeniem zawodowym, na podstawie miarodajnego materiału dowodowego i orzeczenia lekarskiego.

Organ rentowy ponosi odpowiedzialność za opóźnienie w ustaleniu i wypłacie świadczenia pieniężnego z ubezpieczenia społecznego w rozumieniu art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych również wówczas, gdy odmowa przyznania świadczenia wynikała z błędnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym, a nie z braku dowodów niedostępnych

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok sądu niższej instancji, przyznając rację Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w sprawie. Decyzja o odmowie umorzenia zaległości składkowych była prawidłowa, a sąd administracyjny nie może badać przedawnienia należności w postępowaniach o umorzenie składek.

W niniejszej sprawie przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego wyklucza się z realizacją prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Wybór jednego ze świadczeń odpowiada interpretacji art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych, z uwzględnieniem potrzeby zawieszenia wypłaty renty.

W sytuacji, gdy osoba wymagająca opieki pozostaje w związku małżeńskim, a współmałżonek nie jest osobą niepełnosprawną, świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, niezależnie od późniejszych zmian w regulacjach prawnych. Przepisy intertemporalne determinują stosowanie prawa obowiązującego na dzień złożenia wniosku.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje rolnikowi, który nie zaprzestał formalnie prowadzenia gospodarstwa rolnego, gdyż zaprzestanie takie wymaga konkretnych działań prawnych potwierdzających faktyczne nieprowadzenie działalności rolniczej.