Sprzedaż działek przez osobę fizyczną jako incydentalne zbycie majątku prywatnego, po upływie pięcioletniego okresu od daty nabycia, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy PIT, a więc nie rodzi obowiązku podatkowego z tego tytułu.
Sprzedaż nieruchomości, będącej w posiadaniu podatnika przez okres przekraczający pięć lat, nabytej nie w celach zarobkowych, lecz na użytek osobisty, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, nawet jeśli część nieruchomości była wykorzystywana przez współwłaściciela do prowadzenia działalności gospodarczej.
Zbycie nieruchomości w ramach transakcji nie stanowi zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a zatem podlega opodatkowaniu VAT jako dostawa towarów. Strony transakcji mogą zrezygnować ze zwolnienia i opodatkować transakcję według odpowiedniej stawki VAT, zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT.
W przypadku sprzedaży nieruchomości, gdy część transakcji obejmuje naniesienia będące własnością podmiotów trzecich i nie korzystające ze zwolnienia z VAT, umowa sprzedaży podlega opodatkowaniu PCC w tej części, wyłączając ją spod ogólnego wyłączenia na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o PCC.
Zbycie nieruchomości, obejmujące grunty, budynki i budowle, nie stanowi transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, co czyni je opodatkowanym podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, przy braku zastosowania wyłączenia z art. 6 pkt 1 tej ustawy.
Przychody z tytułu usług pośrednictwa w sprzedaży hurtowej, zaklasyfikowane w PKWiU 46.1, podlegają opodatkowaniu stawką 15% ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, co wyklucza możliwość zastosowania stawki 8,5%.
Obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia przez Wnioskodawczynię usługi najmu powstaje z chwilą wystawienia faktury za te usługi oraz za opłaty eksploatacyjne. Otrzymane zaliczki na poczet czynszu nie wpływają na moment powstania obowiązku podatkowego.
Osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą w Polsce, lecz posiadająca miejsce zamieszkania i rezydencję podatkową w innym kraju, nie spełnia warunku posiadania siedziby działalności na terytorium Polski, co uniemożliwia korzystanie ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT.
Dla przychodów uzyskiwanych ze świadczenia usług pomocy technicznej w zakresie technologii informatycznych i sprzętu komputerowego, sklasyfikowanych jako PKWiU 62.02.30.0, właściwym jest zastosowanie stawki 8,5% ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Istotą orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego jest stwierdzenie, że ocena wniosku o przywrócenie terminu powinna uwzględniać całokształt okoliczności dotyczących winy. Uprawdopodobnienie braku winy, nawet przy możliwości lekkiego niedbalstwa, powinno prowadzić do przywrócenia terminu, gdy chroni to prawo strony do obrony jej interesów.
ODDALENIE skargi kasacyjnej w sprawie przyznania ulgi podatkowej ze względu na niewystarczające uwzględnienie przez organy administracyjne przesłanek do rozłożenia na raty zaległości podatkowych w sytuacji ekonomicznej skarżącego.
Zgodność z prawem przedłużenia terminu zwrotu VAT wymaga dokładnego uzasadnienia i może dotyczyć jedynie kwoty rzeczywiście spornej; w innych przypadkach przedłużenie jest nieuzasadnione.
Postępowanie w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki wymaga ustalenia zarówno przesłanek pozytywnych odpowiedzialności, jak i braku przesłanek egzoneracyjnych przewidzianych w art. 116 Ordynacji podatkowej.
NSA uchylając wyrok i postanowienie, podkreślił konieczność istnienia obiektywnych przesłanek do przedłużenia zwrotu VAT, zakwestionował pełne wstrzymywanie zwrotu bez wyraźnego oparcia o wątpliwości uzasadniające takie działanie.
Zaliczenie wpłaty na poczet najstarszego zobowiązania podatkowego, mimo wskazania przez podatnika innego tytułu, jest prawidłowe, gdy decyzja wymiarowa zmienia wcześniejsze deklaracje i wskazuje inną kolejność zobowiązań (art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej).
Przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT wymaga wskazania istotnych wątpliwości uzasadniających weryfikację zasadności zwrotu. Naruszenie tej zasady przez organ podatkowy może skutkować uchyleniem postanowienia o przedłużeniu zwrotu.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT musi być dobrze uzasadnione i ograniczone do kwot budzących wątpliwości, zakwestionowanie całości deklarowanej kwoty było nieuzasadnione i naruszało prawo materialne, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego orzeczenia.
Zarządzając proces kasacyjny, NSA podkreśla, że organy interpretacyjne nie mają właściwości badania zgodności przepisów podatkowych z Konstytucją. W przypadku skarg na interpretacje indywidualne sądy administracyjne związane są ograniczeniami formalnymi skargi kasacyjnej.
Wydatki poniesione na zakup lokalu mieszkalnego, które nie pochodzą bezpośrednio z przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości, nie kwalifikują się jako poniesione na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tym samym nie spełniają przesłanek do zastosowania zwolnienia podatkowego z tytułu sprzedaży nieruchomości.
Przychód ze sprzedaży części nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu jako przychód z działalności gospodarczej, natomiast pozostała część nie podlega PIT z uwagi na przekroczenie pięcioletniego okresu posiadania.