Za podstawę do wznowienia postępowania nie można uznać wyroku Sądu Najwyższego, bowiem z utrwalonego już orzecznictwa Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, iż wykładnia przepisu prawa materialnego, dokonana przez Sąd Najwyższy, a także stanowisko zawarte w wyroku NSA nie jest ani nową okolicznością faktyczną, ani nowym dowodem uzasadniającym wznowienie postępowania.

Samo składanie ofert przez oddział w imieniu skarżącego przedsiębiorstwa polskim podmiotom było przejawem wykonywania działalności gospodarczej przez podatnika na terenie RP poprzez oddział co pozwalało na uznanie, że był to zakład w rozumieniu art. 5 ust. 1 i 2 umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Danii z 6 kwietnia 1976 r. w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie

Warunek to zdarzenie przyszłe i niepewne, od którego powstania lub ustania można uzależnić skutki czynności prawnej. Skoro art. 258 par. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ /i odpowiednio art. 162 par. 1 pkt 2 Kpa/ w swojej treści odwołuje się do niedopełnienia przez stronę określonego warunku, niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca tego

Wydatki [poniesione przez spółkę na wynagrodzenie dla członków zarządu] mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, jeśli umowa o pracę pomiędzy spółką z o.o. a członkiem zarządu jest ważna.

W okresie do dnia 1 stycznia 2003 r., tzn. wejścia w życie przepisów art. 18a i art. 18b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./, jeżeli po zakończeniu okresu rozliczeniowego w podatku od towarów i usług nastąpiło zdarzenie powodujące zmianę właściwości miejscowej organu podatkowego, organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawach dotyczących poprzednich

Koszty uzyskania przychodu są drugim obok przychodów elementem konstrukcyjnym dochodu, który stanowi podstawę opodatkowania w bilansie roku podatkowego /art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./. Oba te elementy są częściami tego samego stosunku prawnopodatkowego składającego się na zobowiązanie podatkowe. Nie jest zatem

1. Warunkiem zastosowania stawki "0" procent do usług świadczonych w kraju, jest bezpośrednie ich powiązanie z eksportem towaru oraz uwzględnienie ich wartości w cenie eksportowanego towaru /art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym - Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./. Obie te przesłanki muszą być spełnione łącznie. 2. Rzeczywista treść realizowanej

Złożenie deklaracji rozliczeniowej, o której stanowi art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ nie jest zdarzeniem oderwanym od zwrotu nadwyżki, lecz służy realizacji prawa podatnika objętego reżimem wynikającym z przepisów art. 21 tej ustawy. Zatem do deklaracji VAT z wykazanym podatkiem do zwrotu, złożonych nawet

Wielkość wydatku na reklamę, bowiem w żadnym przypadku nie może stanowić o uznaniu czy reklama ma charakter publiczny, czy też takiego charakteru nie posiada. Brak jest podstawy prawnej dla przypisania takiej roli wysokości wydatkowanej na reklamę kwoty. W dacie zamawiania tych materiałów reklamowych strona skarżąca nie miała na myśli konkretnych osób, którym zostaną one wręczone. Także obecnie nie

Nie jest możliwe żądanie podwyższenia ustalonej przez organy podatkowe podstawy wymiaru podatku od spadków i darowizn.

W art. 21 ust. 6a ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm. - w brzmieniu obowiązującym do dnia 26 marca 2002 r./ nie uzależniono preferencyjnego zwrotu różnicy podatku od zachowania innych podmiotów niż podatnicy.

Dotyczy stawki VAT na świadczenie usług polegających na stosowaniu wspólnego patentu chronionego w Urzędzie Patentowym RP.

Wymaganych przepisem art. 33b ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ danych uwidacznianych w treści dokumentu stwierdzającego zapłatę za fakturę VAT RR /numer i data faktury/ nie mogą zastąpić dane wierzyciela i podana kwota, nawet jeżeli można zestawić je z dokumentami faktur o tożsamych danych.

Instytucja stwierdzenia nieważności stanowi odstępstwo od zasady stabilności prawomocnych orzeczeń. Postępowanie w tym trybie jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym, którego istotą jest ustalenie, czy nie zachodzi jedna z przesłanek wymienionych enumeratywnie w art. 247 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./. Oznacza to, iż w postępowaniu