Z literalnego brzmienia art. 240 par. 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ wynika, że powołując się na ten przepis, należy wykazać ujawnienie "nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję". Chodzi tu więc o dowody, czyli takie środki dowodzenia, które mogą być uznane za wiarygodne i dopuszczalne

Ustawa z dnia 25 listopada 1993 r. o podatku importowym od towarów sprowadzanych lub nadsyłanych z zagranicy /Dz.U. nr 123 poz. 551 ze zm./ obowiązywała w okresie od dnia 1 stycznia 1994 r. do dnia 31 grudnia 1998 r. Ustawa ta nie zawierała przepisów przejściowych, które by pozwalały na jej stosowanie po upływie okresu obowiązywania.

Brak jest możliwości uznania przed 1998 r., to jest wejściem w życie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./, kwoty nienależnego lub nadmiernego zwrotu podatku za zaległość podatkową, gdyż na gruncie ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./ brak było przepisu o treści takiej jak art. 52

Sytuację, w której nastąpiło obniżenie wymiaru podatku w wyniku zmiany decyzji określającej zaległość podatkową reguluje art. 76 par. 1 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./. W takim przypadku nie stwierdza się nadpłaty lecz zwraca nadpłatę. Jest to czynność, którą organ podatkowy dokonuje z urzędu, po uprzednim wydaniu postanowienia w

1. W demokratycznym państwie prawnym, jakim jest Rzeczpospolita Polska, niedopuszczalne jest, by lex falsa lex est /złe prawo było prawem/. 2. Sędziowie mają prawo /a niekiedy i obowiązek, w szczególności wtedy, gdy z uwagi na utratę mocy obowiązującej, w kwestii legalności danego aktu normatywnego nie może wypowiedzieć się Trybunał Konstytucyjny/ - na podstawie postanowień art. 8 ust. 2 Konstytucji

Organy podatkowe, rozpatrując ponownie wniosek o korektę deklaracji w sprawie naliczonego podatku akcyzowego i stwierdzenia nadpłaty w tym podatku, powinny ustalić, czy ustalenie zobowiązania podatkowego na określone gatunki papierosów nie nastąpiło według wyższej stawki niż ustawowa. W przypadku natomiast, gdyby akcyza na określone gatunki papierosów była płacona przez producenta, według wyższej niż

Na ocenę wystąpienia w sprawie rażącego naruszenia prawa istotny wpływ może mieć duża ilość tych naruszeń i ich waga dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Duże bowiem nasilenie naruszenia prawa oznacza, że jedno dobro jakim jest stabilność i pewność decyzji administracyjnych musi ustąpić drugiemu dobru, jakim jest zgodność decyzji administracyjnej z obowiązującym porządkiem prawnym. Nie do pogodzenia

Początek działalności gospodarczej /w rozumieniu art. 14 ust. 6 i 7 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ należy liczyć nie od dnia wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, ale od pierwszej transakcji sprzedaży /świadczenia usług/.

Skarżąca Spółka organizowała przewozy towarów z miejsca wyjazdu za granicą do miejsca przyjazdu w kraju wykorzystując w tym zakresie usługi przewoźnika krajowego i na zlecenie osoby krajowej. Spółka nie wykonywała wskazanych usług spedycyjnych własnymi środkami transportowymi. Stosowanie "0" procent stawki podatkowej, jest swoistym przywilejem podatkowym, w związku z czym przepisy w tym zakresie powinny

Niezgłoszenie upadłości oraz brak postępowania układowego we właściwym czasie na skutek błędnie udzielonej pomocy prawnej - nie zwalnia członka zarządu od odpowiedzialności za zaległości spółki na podstawie przesłanki braku zawinienia, o której mowa w art. 116 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./.

To co strony nazwały umową renty, nie było w istocie umową z art. 903 Kc, lecz umową o alimenty z art. 133 par. 1 w związku z art. 128 i art. 129 par. 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy /Dz.U. nr 9 poz. 59 ze zm./, które w stanie faktycznym sprawy niniejszej na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /t.j. Dz.U

Inspektor kontroli skarbowej określając stratę podatkową, winien to uczynić zgodnie z art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej /Dz.U. nr 100 poz. 442 ze zm./ w związku z art. 24 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ w formie decyzji, a nie w formie wyniku kontroli.

W przypadku nie wyznaczenia pełnomocnika właściwego dla doręczenia organ podatkowy doręcza pismo jednemu z pełnomocników /art. 145 par. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./.

Spółka otrzymywała świadczenie nie w postaci pieniężnej lecz w postaci prawa dysponowania nimi. Czysty zysk, a więc środki pieniężne znajdowały się bowiem przez cały rozpatrywany okres w posiadaniu i dyspozycji Spółki. Spółka także co jest niekwestionowane nie płaciła od niego żadnych odsetek. Zatem i nieodpłatny charakter tak rozumianego świadczenia nie może budzić wątpliwości. Okoliczność, że uchwały

Do przychodów zalicza się więc "wartość otrzymanych nieodpłatnych świadczeń" /art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - t.j. Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./, a więc czysty zysk /zysk netto/ wyłączony od podziału między wspólników i pozostawiony w Spółce w sytuacji gdy umowa spółki nie przewiduje wyłączenia zysku od podziału albo nie powierza uchwale

O możliwości skorzystania z ulgi w oparciu o przepisy art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /t.j. Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ decyduje zamiar podatnika wybudowania własnego lub stanowiącego współwłasność budynku mieszkalnego z lokalami na wynajem, a nie zamiar wybudowania mieszkań, które wprawdzie zostały przeznaczone na wynajem, ale stanowić

Przepis art. 77 ust. 1 Konstytucji może stanowić podstawę roszczenia o naprawienie szkody wyrządzonej przez wydanie w postępowaniu podatkowym decyzji niezgodnej z prawem, następnie uchylonej wskutek odwołania podatnika.

Kwoty wydatkowane przez skarżących na sfinansowanie w budynku o samodzielnych lokalach jednego mieszkania własnościowego, które miało być przeznaczone na wynajem, nie zostały przeznaczone na "budowę własnego lub stanowiącego współwłasność budynku mieszkalnego wielorodzinnego" w konsekwencji nie została spełniona jedna z przesłanek zastosowania art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku

Kwoty wydatkowane przez skarżących na sfinansowanie w budynku o samodzielnych lokalach jednego mieszkania własnościowego, które miało być przeznaczone na wynajem, nie zostały przeznaczone na "budowę własnego lub stanowiącego współwłasność budynku mieszkalnego wielorodzinnego" w konsekwencji nie została spełniona jedna z przesłanek zastosowania art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku