Logo Platforma Księgowych i Kadrowych
    Pokaż wyniki dla:
    Pokaż wyniki dla:
    uźytkownik Zaloguj się koszyk Kup dostęp
    • Twój panel
    • Tematyka
      • Podatki (614964)
      • Kadry i płace (26545)
      • Obrót gospodarczy (90171)
      • Rachunkowość firm (3931)
      • Ubezpieczenia (36496)
    • Aktualności
    • Kalkulatory
    • Porady i artykuły
    • Tematy na czasie
      • NOWY STAŻ PRACY
      • ZMIANY 2026
      • KSeF 2026
    • Czasopisma
    • Akty prawne
    • Interpretacje
    • Orzeczenia
    • Formularze
    • Wskaźniki i stawki
    • Narzędzia i programy
      • Kursy walut
      • PKD
      • PKWiU 2015
      • KŚT ze stawkami amortyzacji
    • Terminarz
    • Wideoporady
    16.01.2007

    Wyrok SN z dnia 16 stycznia 2007 r. sygn. V KK 404/06

    Z uzasadnienia

    Kasacja Prokuratora Generalnego wniesiona na niekorzyść J. W. okazała się zasadna, a zawarty w zmodyfikowanej postaci wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku - ograniczony do części rozstrzygającej o karze - i przekazanie sprawy sądowi meriti w tym zakresie do ponownego rozpoznania, zasługiwał na uwzględnienie. Jak słusznie zauważył autor skargi kasacyjnej, kwestionowane rozstrzygnięcie zapadło z rażącą obrazą przepisu art. 42 § 2 k.k. Przewiduje on obligatoryjne orzekanie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, bądź pojazdów mechanicznych określonego rodzaju m.in. właśnie wobec nietrzeźwych sprawców przestępstw przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Wprawdzie jest oczywiste, że rower, którym poruszał się oskarżony J. W. jest pojazdem niemechanicznym, ale wobec skazania tego oskarżonego za przestępstwo wyczerpujące znamiona określone także w art. 178a § 2 k.k., nie może być żadnych wątpliwości, iż również w stosunku do niego istniał prawny obowiązek orzeczenia środka karnego określonego w art. 42 § 2 k.k. Kierując rowerem po drodze publicznej w stanie nietrzeźwości był on osobą uczestniczącą w ruchu i popełnił przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. W tej sytuacji, brak zastosowania się do w/w wymagania przewidzianego w prawie materialnym, stanowił rażące naruszenie przepisu art. 42 § 2 k.k. W konsekwencji powyższego uchybienia doszło do wydania orzeczenia, które nie zawierało jednego z istotnych, a w tym wypadku także obligatoryjnych, elementów oddziaływania karnego. Dla skorygowania tego uchybienia wystarczające jest uchylenie zaskarżonego wyroku jedynie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze, gdyż to ta część orzeczenia dotknięta jest rażącą obrazą prawa.

    ikona kłódki
    Treści dostępne dla abonentów IFK Platformy Księgowych i Kadrowych

    Już dziś zamów dostęp
    do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych

    • Codzienne aktualności prawne
    • Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
    • Bogatą bibliotekę materiałów wideo
    • Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
    Masz już konto? Zaloguj się
    Kup dostęp
    Powiązane dokumenty
    • Jaką kwotę powinno zapłacić biuro rachunkowe, gdy podwykonawca przestał być podatnikiem VAT
    • Czy księgowa ponosi odpowiedzialność odszkodowawczą, gdy z powodu braku rachunku zysków i strat klient nie uzyskał leasingu
    • Co powinna zrobić księgowa, gdy jeden wspólnik żąda udostępnienia dokumentów, a drugi zabrania udzielania jakichkolwiek informacji temu pierwszemu
    • Obowiązki pracodawcy w zakresie bhp w okresie zimowym
    • VAT
    • USTAWA z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny
    ikona kłódki
    Funkcjonalności dostępne dla abonentów IFK Platformy Księgowych i Kadrowych

    Już dziś zamów dostęp
    do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych

    • Codzienne aktualności prawne
    • Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
    • Bogatą bibliotekę materiałów wideo
    • Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
    Masz już konto? Zaloguj się
    Kup dostęp
    • INFOR.PL
    • INFORLEX
    • GAZETA PRAWNA
    • INFORORGANIZER
    • SKLEP
    Copyright © 2026 INFOR PL S.A.