Postanowienie SN z dnia 31 maja 2007 r. sygn. III KK 31/07
Za szczególnie okrutne w rozumieniu art. 148 § 2 pkt 1 k.k. uznać należy również takie zachowanie, które jest podejmowane wobec osoby niezdolnej do odczuwania cierpienia psychicznego /np. nieprzytomnej, pozostającej w głębokim odurzeniu alkoholowym lub narkotycznym/ wskutek poniżających wypowiedzi sprawcy, a czasem niezdolnej do odczuwania także i cierpienia fizycznego, których zadanie ofierze objęte było zamiarem sprawcy.
Przewodniczący: sędzia SN W. Kozielewicz.
Sędziowie SN: K. Cesarz, P. Hofmański, J. Skwierawski, S. Zabłocki (sprawozdawca).
Prokurator Prokuratury Krajowej: M. Staszak.
Sąd Najwyższy, orzekając w sprawie Rafała P., skazanego z art. 148 § 2 pkt 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 31 maja 2007 r., kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w B. z dnia 12 października 2006 r., zmieniającego częściowo wyrok Sądu Okręgowego w B. z dnia 16 maja 2006 r.,
oddalił kasację, jako oczywiście bezzasadną (...).
Z uzasadnienia
Wyrokiem Sądu Okręgowego w B. z dnia 16 maja 2006 r. Rafał P. został uznany za winnego tego, że w dniu 5 września 2005 r., w B., działając wspólnie i w porozumieniu z Rafałem M., w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia Dawida B. dokonał jego zabójstwa działając ze szczególnym okrucieństwem w ten sposób, że po uprzednim pobiciu pokrzywdzonego przez Rafała P. w mieszkaniu, a następnie po zaciągnięciu jego ciała wspólnie z Rafałem M. za garaż posesji, kopali go po ciele, zadali mu kilka ciosów nożem w okolicę pleców oraz użyli wobec niego paralizatora, a następnie zadali mu co najmniej dziesięć ciosów siekierą w głowę, w wyniku czego pokrzywdzony doznał licznych ran rąbanych głowy w okolicach czołowej, ciemieniowej, skroniowej i potylicznej lewej, drążących do skóry oraz przez kości czaszki do mózgu, zranienia tkanki mózgowej oraz rozdarcia i przecięcia opony twardej i opon miękkich, licznych stłuczeń mózgu w obrębie kory, istoty białej oraz jądrach podkorowych, złamania kości sklepienia i podstawy czaszki, krwawienia do przestrzeni podpajęczynówkowej i obrzęku mózgu, co spowodowało ostrą niewydolność ośrodkowego układu nerwowego skutkującą śmiercią Dawida B., po czym w celu zatarcia śladów podpalili jego zwłoki, to jest popełnienia przestępstwa określonego w art. 148 § 2 pkt 1 k.k. Za czyn ten Sąd Okręgowy w B. wymierzył Rafałowi P. karę dożywotniego pozbawienia wolności, orzekając na mocy art. 77 § 2 k.k., że warunkowe zwolnienie nie może nastąpić przed upływem 30 lat, a nadto zasądził na podstawie art. 415 § 1 k.p.k. solidarnie od Rafała P. i Rafała M. na rzecz Alfredy i Szymona B. kwotę 30 000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 5 września 2005 r.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
