Postanowienie SN z dnia 24 maja 2005 r. sygn. I KZP 15/05
Przewidziany w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058 ze zm.) obowiązek Skarbu Państwa ponoszenia kosztów nieopłaconej przez strony pomocy prawnej z urzędu (art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.) dotyczy pomocy „udzielonej”, a zatem powstaje w momencie rozpoczęcia wykonywania przez adwokata czynności związanych bezpośrednio z udzieleniem pomocy stronie, dla której został on wyznaczony.
Przewodniczący: sędzia SN S. Zabłocki (sprawozdawca).
Sędziowie SN: D. Rysińska, R. Sądej.
Prokurator Prokuratury Krajowej: A. Herzog.
Sąd Najwyższy w sprawie Radosława C., po rozpoznaniu przedstawionego na podstawie art. 441 § 1 k.p.k. przez Sąd Okręgowy w O., postanowieniem z dnia 28 stycznia 2005 r., zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:
„Czy użyte w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze i art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. pojęcie „pomocy prawnej udzielonej z urzędu” należy utożsamiać z gotowością do realizacji prawa do obrony wynikającą z samego faktu wyznaczenia obrońcą z urzędu, czy też z faktycznym udzielaniem pomocy prawnej”
postanowił odmówić podjęcia uchwały.
UZASADNIENIE
Zagadnienie prawne przedstawione przez sąd odwoławczy powstało na tle następującej sytuacji procesowej:
W końcowej fazie postępowania przygotowawczego prowadzonego w sprawie podejrzanego Radosława C. wyłoniła się wątpliwość co do jego stanu poczytalności , co spowodowało wydanie przez Prokuratora Rejonowego w K. postanowienia o dopuszczeniu dowodu z opinii biegłych psychiatrów oraz skierowania przez tegoż prokuratora do Sądu Rejonowego w K. wniosku o wyznaczenie podejrzanemu obrońcy z urzędu. Po rozpatrzeniu tego wniosku, zarządzeniem upoważnionego sędziego (art. 93 § 2 k.p.k.) z dnia 21 lipca 2003 r., podejrzanemu wyznaczony został obrońca z urzędu, adwokat E. B. Ponieważ po kilku dniach do akt sprawy wpłynęła opinia, w której biegli stwierdzili, że Radosław C. w czasie popełnienia zarzucanego mu czynu miał w pełni zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i kierowania swoim postępowaniem, już w dniu 8 sierpnia 2003 r. wydane zostało kolejne zarządzenie, zgodnie z którym zadecydowano „cofnąć wyznaczenie (...) Radosławowi C. obrońcy z urzędu w osobie adw. E. B.”. Warto dodać, że pomimo tego, że w aktach sprawy znajdują się adnotacje o skierowaniu do wykonania obu tych zarządzeń, w istocie w aktach tych brak jest potwierdzenia powiadomienia obrońcy zarówno o treści pierwszego, jak i drugiego z zarządzeń. W akcie oskarżenia, który następnie został skierowany przez prokuratora do sądu, obrońca nie został już wymieniony jako podmiot, który powinien być wezwany na rozprawę. W rok po uprawomocnieniu się wyroku wydanego w sprawie oskarżonego, adwokat E. B. skierował do Prokuratora Rejonowego w K. wniosek „o wypłatę kosztów z tytułu nieopłaconej obrony z urzędu”, wymieniając w nim 19 spraw, między innymi także sprawę tego oskarżonego. Wniosek ten przesłany został przez prokuratora do sądu „celem rozpatrzenia, z uwagi na to, iż w dniu (...) w w/w sprawie skierowano akt oskarżenia”. Upoważniony sędzia wystosował do adwokata pismo, wzywające do „uzupełnienia w ciągu 7 dni wniosku poprzez wskazanie, jakie faktycznie czynności w niniejszej sprawie” podjął i wyjaśniające, że - zdaniem autora pisma - „obowiązek Skarbu Państwa ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przewidziany jest za obronę udzieloną”.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
