Postanowienie SN z dnia 5 lutego 2002 r. sygn. V KKN 473/99
Powiązanie czynności sprawczej przestępstwa skutkowego popełnionego przez zaniechanie, z innym obowiązkiem oskarżonego, niż wskazany w czynie zarzuconym, nie narusza tożsamości czynu. Sąd może zatem przyjąć w wyroku, że przestępstwo takie zostało popełnione przez zaniechanie innego, niż określony w zarzucie aktu oskarżenia obowiązku, jeśli tylko był on prawnym, szczególnym obowiązkiem zapobiegnięcia skutkowi, ciążącym na oskarżonym (art. 2 k.k.).
Przewodniczący: sędzia SN H. Gradzik (sprawozdawca).
Sędziowie: SN E. Gaberle, SA del. do SN R. Malarski.
Prokurator Prokuratury Krajowej: J. Piechota.
Sąd Najwyższy w sprawie Eleonory M., oskarżonej z art. 160 § 3 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 5 lutego 2002 r., kasacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonej od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 21 maja 1999 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 2 lutego 1999 r.
oddalił kasację (...).
UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w S. oskarżył Eleonorę M. o to, że w okresie od września 1992 r. pełniąc obowiązki kierownika Schroniska dla Zwierząt i będąc bezpośrednio odpowiedzialną za bezpieczeństwo osób tam przebywających, zaniedbując ciążące na niej obowiązki, nie umieściła na widocznym miejscu tablic informacyjnych i ostrzegających - „Dzieci mogą zwiedzać schronisko wyłącznie w towarzystwie dorosłego opiekuna”, przez co w dniu 12 maja 1995 r. naraziła małoletnią Karinę M. na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia - tj. o czyn z art. 160 § 1 k.k. z 1969 r.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
