Wyrok SN z dnia 15 września 1999 r., sygn. III CKN 339/98
Skuteczne podniesienie przed sądem kasacyjnym zarzutu zawyżenia kwoty zadośćuczynienia za krzywdę może mieć miejsce w sprawie, w której rozstrzygnięcie w tym przedmiocie narusza w sposób oczywisty zasady ustalania zadośćuczynienia.
W ramach kontroli kasacyjnej nie jest możliwe wkraczanie w sferę swobodnego uznania sędziowskiego.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy z powództwa Anny M. przeciwko Andrzejowi J. i Zakładowi Ubezpieczeń i Reasekuracji Polonia S.A. w Ł. o zadośćuczynienie, odszkodowanie i rentę, na skutek kasacji pozwanego Zakładu Ubezpieczeń i Reasekuracji Polonia S.A. w Ł. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 21 maja 1997 r. I ACa 72/97 – oddalił kasację.
Uzasadnienie
Dnia 1 października 1992 r. pozwany Andrzej J., prowadząc nieprawidłowo w stanie nietrzeźwości samochód osobowy, wjechał na chodnik i tam najechał na powódkę Annę M., która doznała obrażenia ciała (prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim z dnia 27 września 1993 r. II K 38/93, skazujący pozwanego za czyn z art. 145 kk).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
