Wyrok NSA z dnia 6 lipca 2023 r., sygn. III FSK 147/23
Nieruchomość nie może być uznana za niezwiązaną z działalnością gospodarczą tylko dlatego, że przedsiębiorca nie wykorzystuje jej w swojej działalności gospodarczej. Ocena powiązania nieruchomości z działalnością gospodarczą wymaga analizy statusu podatnika i charakteru jego działalności, a związek nieruchomości z działalnością gospodarczą jest szerszym pojęciem niż zajęcie nieruchomości na prowadzenie działalności gospodarczej.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędzia NSA Bogusław Dauter, Sędzia WSA (del.) Mirella Łent (sprawozdawca), Protokolant asystent sędziego Jakub Witan, po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2023 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 października 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 490/22 w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 29 kwietnia 2022 r., nr KO.400.125.2022 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 października 2022 r. sygn. akt I SA/Łd 490/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 29 kwietnia 2022 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta T., z dnia 24 listopada 2021 r. odmawiającą uchylenia własnej ostatecznej decyzji z dnia 2 lutego 2016 r. w sprawie ustalenia A.R. i R.J. wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2016 r. w kwocie 6.823 zł od nieruchomości położonej w T. przy ul. P.
Sąd I instancji podał, że istota sporu koncentruje się wokół rozstrzygnięcia, czy wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 lutego 2021 r., SK 39/19, ma zastosowanie w tej sprawie, a w konsekwencji także czy ma wpływ na wydaną ostateczną decyzję wymiarową w podatku od nieruchomości za sporny okres i stanowi podstawę jej uchylenia. WSA stwierdził, że organy obu instancji słusznie uznały, że – pomimo oparcia wniosku o wznowienie postępowania na określonej w art. 240 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm., dalej: O.p.) przesłance wznowienia i złożenia wniosku w zakreślonym ustawą terminie – przeprowadzona na dalszym etapie postępowania ocena wykazała brak podstaw do uchylenia ostatecznej decyzji. W tym zakresie Sąd I instancji w pełni podzielił i przyjął za swoje stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 grudnia 2021 r., III FSK 4061/21, w którym dokonano interpretacji art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1170 ze zm., dalej: u.p.o.l.), a nadto uwzględniono wyroki Trybunału Konstytucyjnego, które dotyczyły tego zagadnienia. Stwierdził, że w sytuacji niepodważenia poczynionych ustaleń faktycznych – jak to ma miejsce w tej sprawie – stanowią one podstawę zastosowania przepisów prawa materialnego. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie ma wątpliwości, iż intencją skarżącego jest wykorzystywanie nieruchomości na potrzeby działalności gospodarczej. Wyrok wraz z uzasadnieniem dostępny jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej w skrócie CBOSA).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
