Wyrok NSA z dnia 1 października 2020 r., sygn. II FSK 1650/18
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Krzysztof Winiarski, Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędzia WSA del. Sylwester Golec (sprawozdawca), Protokolant Justyna Papiernik, po rozpoznaniu w dniu 1 października 2020 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej D. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt I SA/Bd 881/17 w sprawie ze skargi D. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 3 sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od D. D. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy kwotę 10 800 zł (słownie: dziesięć tysięcy osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 881/17 ze skargi D. D. (dalej: "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 3 sierpnia 2017 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") oddalił skargę.
Stan faktyczny sprawy przedstawiony przez Sąd pierwszej instancji przedstawia się następująco:
Decyzją z dnia 10 maja 2017 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w I.określił skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. w wysokości 384 339 zł.
Decyzją z dnia 3 sierpnia 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (DIAS) w Bydgoszczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w 2014 r. skarżący prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą pod nazwą [...] w I. W księgach rachunkowych badanego roku podatkowego skarżący ujął faktury VAT wystawione przez L. w U., prowadzone przez L. S. Zdaniem DIAS materiał dowodowy znajdujący się w aktach sprawy potwierdzał stanowisko organu pierwszej instancji, iż dowody księgowe, na podstawie których dokonano zapisów w księdze rachunkowej są fikcyjne. Ocena taka wynikała m.in. z przeprowadzonych dowodów, z przesłuchania świadków oraz informacji uzyskanych od innych organów. Zdaniem DIAS znajdujący się w aktach sprawy materiał dowodowy wskazuje, iż faktury VAT, w których jako wystawca widnieje firma L. nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, dlatego też organ pierwszej instancji prawidłowo uznał, iż kwoty ujęte w omawianych dowodach księgowych nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm., dalej: "u.p.d.o.f.").
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
