Wyrok NSA z dnia 13 października 2020 r., sygn. II FSK 3707/18
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jan Grzęda, Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala, Sędzia WSA (del.) Bogusław Woźniak (sprawozdawca), Protokolant Agata Grabowska, po rozpoznaniu w dniu 13 października 2020 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej K. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 sierpnia 2018 r. sygn. akt I SA/Po 434/18 w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 15 marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu, 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu na rzecz K. P. kwotę 12 162 (słownie: dwanaście tysięcy sto sześćdziesiąt dwa) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 30 sierpnia 2018 r., sygn. akt I SA/Po 434/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej: WSA, Sąd I instancji), oddalił skargę K. P. (dalej: strona, skarżący, podatnik) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu (dalej: Dyrektor Izby, Organ II instancji) z 15 marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - dalej jako: "P.p.s.a."
W uzasadnieniu wyroku wskazano, że istota sporu w sprawie dotyczyła oceny zasadności odmowy zastosowania przez organy podatkowe normy art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) - dalej jako: "u.p.d.o.f.", co do części wydatków, zaliczonych przez skarżącego do kosztów uzyskania przychodów osiągniętych w 2010 r., a udokumentowanych zakwestionowanymi przez organy m. in. 2525 fakturami zbiorczymi dotyczącymi zakupu paliwa na podstawie paragonów ze stacji paliw. Sąd I instancji uznał, że na tle tak zarysowanego sporu nie doszło do naruszenia przepisów postępowania oraz prawa materialnego sformułowanych przez skarżącego, stąd też prawidłowa jest ocena organów podatkowych, że wydatki opisane w zakwestionowanych fakturach nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodu.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
